ในวันที่เราต้องตัดสินใจ ว่าจะอยู่ หรือจะไป

โดย...จตุรภัทร หาญจริง

ในที่สุด

ผมก็ได้กำกุญแจห้องของคอนโดมิเนียมใจกลางกรุง

ที่มีราคาเกือบสองล้านบาทไว้ในมือ

ณ โมเมนต์นั้น ในหัวมันตื้อๆ ตันๆ มันเหมือนสิ่งที่ผมปรารถนา เฝ้ารอ เพียรพยายาม และทุ่มเทตั้งใจ มันเดินมาจนถึงจุดสำเร็จเสร็จสิ้นสมดังตั้งใจแล้ว

นี่ไม่ใช่การโอ้อวดแต่อย่างไรดอกนะครับ สิ่งที่ผมต้องการสื่อสาร คืออยากสื่อสารให้มนุษย์เงินเดือนที่อาศัยอยู่ในเมืองกรุงได้รับรู้ว่า เมื่อเมืองกรุงบีบบังคับให้เราต้องตัดสินใจเลือกว่า จะอยู่เมืองกรุงต่อ หรือจะไปอยู่ต่างจังหวัดเพื่อเริ่มต้นใหม่ หรือเมื่อตัดสินใจอยู่เมืองกรุงต่อ จะอยู่แบบเช่าห้องอยู่ไปจนตาย หรือจะเก็บตังค์ให้ได้สักก้อน ปลดหนี้ให้หมด เพื่อให้เครดิตทางการเงินของตัวเองใสสะอาด แล้วสร้างความน่าเชื่อถือให้ตัวเอง ด้วยการให้บริษัทหรือองค์กรที่ตัวเองทำอยู่ได้รับรองคุณสมบัติที่ดีของเรา อันจะนำไปสู่การกู้สินเชื่อเพื่อซื้อที่อยู่อาศัยของตัวเองได้สำเร็จ

หลังจากนั้นคือ

เล็งหาที่พักอาศัยที่อยู่ในทำเลทอง

อยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง

อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงาน

และเป็นผลิตผลจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่มีความน่าเชื่อถือ

ที่เหลือคือ...การพุ่งชนอย่างมีสติปัญญา!

วันที่ผมตัดสินใจซื้อคอนโดมิเนียมหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง ที่ใกล้ตัวเมือง และอยู่ใกล้ที่ทำงาน มันเป็นวันที่ผมเฝ้าถามตัวเองว่า จะอยู่ หรือจะไป จะไหว หรือจะวืด เมื่อคิดอย่างรอบคอบที่สุดแล้ว ผมก็ได้คำตอบให้กับตัวเองว่า หากนี่คือหนี้ก้อนใหญ่ที่หมายถึงความรับผิดชอบตราบชั่วชีวิต มันก็คุ้มค่าแก่การซื้อหา เพื่อเตือนสติให้ตัวเราเองรู้ว่า เรามีภาระอันยิ่งใหญ่ ที่ผู้ที่ได้ผลประโยชน์ ไม่ใช่ตกอยู่ที่ใคร แต่ตกอยู่ที่ตัวเราเองล้วนๆ

หากคุณคือมนุษย์เงินเดือนที่ผ่านการใช้ชีวิตมาสักระยะ การซื้อหาบ้านหรือคอนโดมิเนียมสักหนึ่งหลังที่พอเหมาะแก่ความรับผิดชอบของตัวเอง มันก็คือการมอบรางวัลแห่งบั้นปลายชีวิตให้กับตัวเอง ที่ 1 เราอาจอยู่ที่นี่ไปจนวันตาย หรือ 2 เราอาจซื้อขายเพื่อให้ได้กำไรมา หรือ 3 ปล่อยให้เช่า เพื่อนำเงินส่วนหนึ่งมาผ่อนชำระธนาคาร และอีกส่วนหนึ่งนำเอามาใช้จ่ายเลี้ยงชีพยามแก่ชรา หรือ 4 เป็นมรดกชิ้นใหญ่ให้แก่ลูกหลานในอนาคต (กรณีถ้ามีลูกหลาน)

นี่ไม่ใช่ความฝันเลื่อนลอย แต่มันคือความฝันของคนต่างจังหวัดที่เข้ามาอยู่อาศัยในเมืองกรุง ที่สามารถทำให้ฝันนี้กลายเป็นจริงได้ ขอเพียงให้เราพกสติและปัญญาไว้กับตัวเยอะๆ เฝ้าถาม เฝ้าค้นคว้าข้อมูล และเฝ้าสังเกตไว้ให้มาก แล้วการซื้อบ้านหรือคอนโดมิเนียมสักหนึ่งหลังเพื่อมอบเป็นรางวัลชิ้นใหญ่ให้ตัวเอง จะไม่มีคำว่าผิดพลาดอย่างแน่นอน มีก็แต่ความภาคภูมิใจที่มนุษย์อันแสนจะเล็กจิดจ้อยในจักรวาลอันแสนกว้างใหญ่แห่งนี้พึงจะทำได้ และทำได้ดีด้วย ผมคอนเฟิร์ม!