ในวันที่ ‘ไดอาน่า’ ดิ้นรนถอดหัวโขนของเธอ

โดย...ตุลย์ จตุรภัทร

เราทุกคนต่างมี “หัวโขน”

และเมื่อเราทุกคนถอดหัวโขน

เราก็คือมนุษย์ธรรมดาๆ คนหนึ่ง

ที่มีทั้ง รัก โลภ โกรธ หลง อยู่ในตัวเอง

หากนี่คือสิ่งที่ไหลเวียนเข้ามาในความรู้สึกของผม หลังจากที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่อง ไดอาน่า จบลงแล้ว ผมรู้สึกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถทำให้สิ่งที่ผมกล่าวมาในตอนต้น เด่นชัด และสะเทือนใจไปพร้อมๆ กันได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ภาพยนตร์เรื่อง ไดอาน่า คือภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตจริงของเจ้าหญิงไดอาน่า (นาโอมิ วัตส์) ทั้งในแง่ของพระราชกรณียกิจต่างๆ ในแง่ของความสัมพันธ์ส่วนตัวกับนายแพทย์ฮัสนัต ข่าน (นาวีน แอนดริวส์) รวมทั้งในแง่ของการใช้สื่อเป็นเครื่องมือเพื่อบางสิ่งบางอย่าง แต่ท้ายที่สุดก็จบชีวิตลงด้วยกองทัพสื่อที่ในยุคสมัยนั้นต่างเรียกขานกันว่า ปาปาราซซี

ภาพของเจ้าหญิงอันเป็นที่รักของประชาชนชาวอังกฤษ รวมไปถึงทั่วโลก อาจเป็นภาพที่เราเห็นได้ผ่านสื่อต่างๆ ตลอดช่วงชีวิตที่เธอได้สวมหัวโขนเป็นเจ้าหญิง แต่ใครจะรู้บ้างว่า ในเวลาที่เธออยากถอดหัวโขนนั้น เพื่อกลับมาเป็นตัวของตัวเอง มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก และซับซ้อนเกินกว่าเราคนธรรมดาสามัญจะเข้าใจได้ง่าย อย่างสิ่งที่เธอทำ เช่น พบเจอความรัก (ที่เธอคิดว่านี่คือรักแท้) เธอกลับต้องมีความรักแบบหลบๆ ซ่อนๆ และไม่กล้าสู้หน้ากับความเป็นจริง เพียงเพื่อรักษาหัวโขนที่เธอยังคงสวมมันอยู่ให้ดีที่สุด แม้สิ่งที่เธอทำนี้จะทำให้ความรักของเธอต้องพังทลายลงไปโดยที่เธอยังคิดถึงความรักครั้งนี้อยู่ตลอดเวลา (เห็นไหมว่าชีวิตของเธอช่างสลับซับซ้อนเสียเหลือเกิน)

น่าคิดตามว่า หากชีวิตของเจ้าหญิงไดอาน่า และนายแพทย์ฮัสนัต ข่าน ต่างเป็นชีวิตที่สลับซับซ้อนและมีความขัดแย้งอย่างมิต้องสงสัย ผู้ที่สวมบทบาทเป็นเจ้าหญิงไดอาน่านี้ จะเข้าถึงตัวละครนี้ได้อย่างไร เพื่อให้แสดงออกมาได้เป็นมนุษย์ที่มีรัก โลภ โกรธ หลง ได้อย่างสมบทบาทมากที่สุด

ในฐานะคนดูคนหนึ่ง ต้องยอมรับว่า นาโอมิ วัตส์ สามารถเข้าถึงบทบาทที่ตัวเองได้รับได้อย่างเป็นมนุษย์ที่มีรัก โลภ โกรธ หลง ได้อย่างน่าชื่นชม อีกทั้งเธอสามารถแสดงความซับซ้อนในชีวิตของตัวเองได้อย่างไร้ที่ติ (ถึงขั้นแอบเชียร์ให้ติดโผผู้ที่มีสิทธิได้รับรางวัลออสการ์ ในฐานะนักแสดงนำ) แต่มีข้อติดอยู่นิดเดียวคือ นาวีน แอนดริวส์ ผู้รับบทนายแพทย์ฮัสนัต ข่าน) ดูอ้วนฉุมากไปหน่อย เมื่อเทียบกับตอนที่ยังหล่อล่ำดำดูดี ในเรื่องลอสต์ แต่เรื่องของการแสดง ก็แสดงได้อย่างดีเยี่ยมไม่แพ้ นาโอมิ วัตส์ เลยทีเดียว

เอาเป็นว่าหากคุณถามผมว่าสมควรไปชมภาพยนตร์เรื่องนี้หรือไม่ ผมจะขอย้อนถามกลับคุณไปว่า คุณอยากไปนั่งชมชีวิตของคนดังระดับโลกที่มีชีวิตอันแสนสลับซับซ้อนบ้างไหม และคุณอยากเห็นชีวิตของเขาดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองได้พบเจอรักแท้แม้เพียงสักครั้งบ้างหรือไม่ หากคุณมีคำตอบให้กับตัวเองไว้ในใจว่า...อยากชม ตีตั๋วแล้วเข้าไปนั่งชมเลยครับ อย่าได้ถามสิ่งใดเพื่อเป็นอุปสรรคกีดขวางต่อไปอีกเลย

Diana ไดอาน่า...เรื่องรักที่โลกไม่รู้

ปี 2013

ประเทศ สหรัฐ

ประเภท อัตชีวประวัติ/ดรามา

ความยาว 1 ชั่วโมง 30 นาที

กำกับ โอลิเวอร์ เฮิร์ชบีเกล

แสดงนำ นาโอมิ วัตส์, นาวีน แอนดริวส์

(ล้อมกรอบ2)

*สิ่งที่เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของ นาโอมิ วัตส์ มีการเปลี่ยนแปลง นั่นคือ จมูก “จมูกของฉันและเจ้าหญิงไดอาน่ามีความแตกต่างกันค่ะ เราได้ลองหลายวิธีในการเปลี่ยนแปลง จนตัดสินใจที่จะเพิ่มอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ทำให้ดั้งจมูกของฉันสูงขึ้นอีกนิดค่ะ นอกจากนี้ ฉันยังได้โกนขนคิ้ว เพื่อการแต่งหน้าที่สมจริงอีกด้วย”

* เพื่อความสมจริงที่มากขึ้น สิ่งที่ นาโอมิ วัตส์ ต้องทำการฝึกฝนเพิ่มเติม นั่นก็คือ การเคลื่อนไหวของใบหน้า “ใบหน้าของฉันมักจะเคลื่อนไหวไปทางขวา ในขณะที่เจ้าหญิงไดอาน่าจะเคลื่อนไหวไปด้านซ้าย ซึ่งทำให้ฉันต้องทำการฝึกฝนใหม่ และมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากทีเดียว