ขยะ

โดย...ปู โลกเบี้ยว

อาชีพที่ปูนับถือเลยก็คือคนเก็บขยะ ถ้าไม่มีพวกเขาเราคงแย่เลยนะ ไม่ไหวจริงๆ ขนาดแค่ขยะน้อยๆ ในบ้านเราบ้านเดียวงี้เรายังรังเกียจและไม่อยากจะหยิบจับเลย แต่พวกเขาต้องเก็บขยะที่แสนจะเน่าเหม็นทุกวันเนี่ย...ไม่ไหวๆ มิน่าล่ะ เวลาให้ของขวัญเป็นแอลกอฮอล์ในวันสำคัญๆ อย่างปีใหม่ ตรุษจีนงี้ ชอบกันจัง เพราะสักกรึ๊บสองกรึ๊บอาจทำให้ไม่ได้กลิ่นขยะ คือ ใช้กลิ่นแอลกอฮอล์กลบไง อิอิ พวกเขาคงชินอะนะ

ที่น่าสงสารคือ ขยะที่เก็บทุกวันนั้นมันอาจทำอันตรายพวกเขาถึงชีวิตได้ง่ายๆ เลยน่ะสิ ไม่ว่าจะเป็นพวกสารพิษจากขยะ หรือข้าวของแตกที่อาจจะบาดมือให้เป็นแผลได้จากการทิ้งแบบไม่คิดของพวกผู้คนที่มักง่าย พวกเราควรจะช่วยพวกเขานะ และก็เป็นการช่วยตัวเราเองไปด้วย ง่ายนิดเดียวก็ช่วยกันแยกขยะไง ถังขยะเขาก็มีหลากสีให้แยกขยะอยู่แล้วไง แต่สมัยนี้เห็นทิ้งกันมั่วเปียกแห้งไม่รู้ แต่อย่างว่านะอุตส่าห์เอามาทิ้งในถังขยะเนี่ยก็ถือว่าดีมากแล้ว เพราะที่เห็นๆ ขนาดถังขยะอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ยังทิ้งมันข้างถังขยะซะงั้นแหละ เริ่มจากตัวเราเองก่อนเลยคือ เอาแค่ขยะเปียกขยะแห้งก็พอ แต่ถ้าจะให้ดีก็คงต้องแยกขยะที่มีสารพิษหรือที่มันสามารถทำอันตรายไว้ต่างหาก พวกขวดสเปรย์ หลอดไฟ แก้วจานแตก ก็ควรจะห่อกระดาษหลายชั้นหน่อยมั้ยจะได้ไม่ไปบาดมือคนเก็บขยะ ที่บ้านปูอะนะช่วยเขาด้วยการเก็บขี้หมาในบ้านให้เป็นที่เป็นทางห่อกระดาษหนังสือพิมพ์แล้วใส่ถุงอีกที บางบ้านเห็นจับโยนลงถังขยะเลยอะ ถ้ามันเป็นก้อนๆ ก็ยังพอถ่ายเทออกจากถังขยะได้ง่ายหน่อย แต่ถ้ามันเป็นน้ำเละๆ มีหวังยังคงติดอยู่ที่ถังขยะหน้าบ้านนั่นแหละ ควรจะเห็นใจคนเก็บขยะบ้าง ขนาดเราเองยังรังเกียจเลย ขี้น่ะ

ปูดูสารคดีเรื่องสิ่งแวดล้อมโลกแล้วน่ากลัวมากโดยเฉพาะบรรดากองขยะทั้งหลายที่ไม่สามารถกำจัดได้หมดหรือกำจัดผิดวิธี กำจัดไม่ถูกต้องเนี่ยมีเป็นสิบสิบล้านตันเชียวนะ ที่ประเทศญี่ปุ่นนี่เขาสุดยอดจริงๆ ที่เขาสามารถแปรสภาพขยะให้เป็นเสมือนดินแล้วเอาไปถมทะเลให้เป็นแผ่นดินได้อะ โห...! เนอะ แต่ผลที่มนุษย์อย่างเราๆ จะได้รับก็คือ พวกขยะของเสียอันตราย สารเคมี วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้แล้วแต่ยังมีสารพิษหลงเหลืออยู่ พวกถ่านไฟฉาย หลอดไฟ (จะมีสารปรอท) พวกแบตเตอรี่ หรือแม้แต่กระป๋องสเปรย์อย่างนี้เป็นต้น ขนาดคัดแยกแล้วนะ แต่พวกคนที่เขาเก็บขยะขายพวกขายของเก่าบางทีก็รู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือพวกลักลอบทิ้งงี้ ชอบเทหรือทิ้งลงน้ำ ซึ่งเป็นการสุ่มเสี่ยงต่อคนอื่นเพราะมันก็จะไหลลงดินลงน้ำหรือลอยอยู่ในอากาศ ใครซวยไปรับเอาสารพิษเหล่านี้เข้าไปในร่างกายก็ป่วย ทนได้ก็ตายช้าหน่อย ทนไม่ไหวก็คงต้องไปเร็วล่ะ

มีช่างแต่งหน้ากะเทยบึกบึนที่ปูรู้จักคนหนึ่ง แกต้องไปแต่งหน้านักแสดงที่ต้องใช้กองขยะเป็นฉากในละครอยู่สองวัน ภายนอกเป็นคนตัวหนาบึกบึนไม่เคยเจ็บป่วยไม่เคยหยุดงาน บ้าพลังเสียด้วยซ้ำไป แต่ภายในใครจะไปรู้ว่าอ่อนแอแค่ไหน ได้สูดกลิ่นเหม็นๆ อยู่สองวัน ขนาดใช้ผ้าปิดปากสองสามชั้นแล้วนะ แต่ร่างกายคงทนไม่ไหวหรือไม่ก็รับสารพิษก็เข้าไปโดยไม่รู้ตัว พอวันที่สามขณะนั่งแต่งหน้าอยู่ในสตูดิโอแอร์เย็นๆ แท้ๆ จู่ๆ ก็หงายตึงไปเลย ต้องนอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลร่วมเดือนอะ เพราะหมอบอกว่าจากผลเอกซ์เรย์เห็นภายในปอดมีปื้นขาวๆ ใหญ่มาก เหมือนคนเป็นปอดบวมแต่แย่ยิ่งกว่านั้น ทั้งๆ ที่น้องกะเทยนางนี้ก็ไม่สูบบุหรี่นะจ๊ะ แต่กลับเป็นเพราะปอดไม่แข็งแรง พอไปรับเอาสารพิษเข้าไปเลยทำให้ป่วยได้ง่ายยังไงล่ะ คุณหมอบอกต้องระวัง ถ้าพลาดพลั้งดันไปรับเอาสารพิษมาโดยไม่ได้ตั้งใจก็ให้สังเกตตัวเองว่า มีผดผื่นคันมั้ย มีรอยไหม้หรือผิวหนังอักเสบหรือเปล่า? หรือถ้าสูดดมเข้าไปแล้วเหมือนจะขาดใจ ขาดอากาศหายใจ เวียนหัวหน้ามืด หมดสติก็ชัดเลย ต้องรีบให้ถึงมือแพทย์ด่วนเลย แล้วถ้าจำเป็นต้องสัมผัสอยู่กินกับมันก็ต้องป้องกันตัว เช่น สวมผ้าปิดปากไว้ตลอดเวลา ใส่เสื้อผ้าคลุมให้มิดคลุมหัวคลุมหน้าโผล่แค่จมูกกับลูกกะตาก็พอ เสื้อกางเกงแขนยาวขายาว

โห...! แล้วอย่างนี้พวกคนเก็บขยะเขาจะอายุยืนมั้ยเนี่ย? อยู่กับขยะทั้งวันทั้งคืน เสี่ยงกับโรคทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ แล้วก็มะเร็งอีกด้วยน่ะสิ แต่ถ้าเราร่วมด้วยช่วยกันคัดแยกขยะ พวกเขาที่ต้องเสี่ยงหรือที่เป็นกลุ่มเสี่ยงก็จะยังคงใช้ชีวิตเลี้ยงลูกหลานและกำจัดขยะจากบ้านเราไปให้ไกล ๆ...ได้อีกนานนนหน่อย เนอะ