เขมร

โดย...นพพล ชูกลิ่น

ที่เที่ยวสำคัญที่น่าจะเดินทางไปเที่ยวกันที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านเราคือประเทศเขมร ประเทศที่มีร่องรอยอารยธรรมเก่าแก่ที่มีมาอย่างช้านาน

ผมชอบความยิ่งใหญ่ของสถานที่ท่องเที่ยวที่มีความมหัศจรรย์ในด้านสิ่งปลูกสร้างและสถาปัตยกรรมของอาคาร ปราสาท ราชวัง โดยผมเชื่อว่าความรุ่งเรืองในยุคโบราณ เขมรน่าจะมีความเจริญมากกว่าประเทศเรา การขยายอาณาจักรน่าจะมีอาณาเขตลึกเข้ามาในประเทศไทยพอสมควร ดูได้จากปราสาทที่ถูกสร้างในนครวัดหรือนครธม จะมีทิศทางการปลูกสร้างไปในทิศทางเดียวกันจนมีการสำรวจพบว่า ถ้าหากท่านยืนอยู่ด้านหน้านครธมแล้วลากเส้นตรงมายังปราสาทเขาพนมรุ้งทุกอย่างจะเป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด จึงมีปรากฏการณ์พระอาทิตย์ขึ้นลอดช่องประตูจนเกิดความสวยงามเหมือนกัน แต่อาจจะแตกต่างกันในเรื่องของวันและเวลาที่ปรากฏ

ผมท่องเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ เห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของประเทศนี้กับการรับวัฒนธรรมตะวันตกอันมาจากนักท่องเที่ยว ผมเห็นการปิดถนนที่ร้านค้าสองฝั่งของถนนเป็นร้านผับบาร์ ไม่ค่อยแตกต่างจากถนนข้าวสารบ้านเรามากนัก แต่ผมรู้สึกว่าการรักษาความปลอดภัยและบรรยากาศดูจะเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าบ้านเรานะครับ

อีกสิ่งหนึ่งที่ผมเห็นคือถนนบางสายเต็มไปด้วยโรงแรม และนักท่องเที่ยวที่ไปเที่ยวเขมรมากที่สุดในตอนนี้น่าจะเป็นนักท่องเที่ยวเกาหลี สังเกตจากป้ายต่างๆ ที่ติดตามที่สาธารณะจะเป็นภาษาเกาหลีแทบทั้งหมด 23 วัน ที่อยู่ในเขมร การเยี่ยมชมโบราณสถานทั้งนครวัดที่มีอาณาเขตกว้างขวางใหญ่โต นครธมที่มีการก่อสร้างได้อย่างน่ามหัศจรรย์ การแสดงร่องรอยความเก่าแก่ของยุคสมัยที่สร้างสถาปัตยกรรมอีกอย่างหนึ่งคือการค้นพบภาพแกะสลักไดโนเสาร์ ที่เพิ่งมีการค้นพบไม่กี่ปีที่ผ่านมา

นอกเหนือจากการที่เกิดต้นไม้ขนาดใหญ่ขึ้นปกคลุมอาคารส่งรากที่มีขนาดใหญ่พันไปรอบตัวอาคาร ส่งให้ต้นไม้มีขนาดใหญ่มากจนเกิดเป็นความมหัศจรรย์ แสดงถึงอายุของอาคารที่มีความเก่าแก่มาก อีกอย่างหนึ่งที่ผมชอบมากในเขมรคือ พิพิธภัณฑสถานที่มีการนำเสนอให้เกิดความเข้าใจในยุคสมัยต่างๆ ของเขมร โดยวิธีการที่เรียบง่ายแต่เข้าใจได้อย่างลึกซึ้ง กับศูนย์แสดงหัตถกรรมที่แสดงการใช้ฝีมือการแกะสลักทั้งไม้และหินได้อย่างงดงามมาก เทคนิคการใช้อุปกรณ์เครื่องมือแกะสลักอย่างเชี่ยวชาญและชำนาญอย่างมาก

อีกสถานที่หนึ่งที่อยากแนะนำให้ไป ซึ่งน่าจะอยู่ในโปรแกรมทัวร์อยู่แล้วคือ ทะเลสาบน้ำจืดที่มีความใหญ่โตมากราวกับทะเล แต่ที่น่าเสียดายคือขบวนการจัดการน้ำเสียที่เกิดจากการทำประมง การอยู่อาศัยริมน้ำจนเกิดสภาพน้ำที่เน่าเหม็นขึ้น ผมถามไกด์ท้องถิ่นบอกว่าในหน้าแล้งสภาพน้ำจะเป็นแบบนี้ทั้งหมดจะหายไปในหน้าน้ำหลาก เปรียบเสมือนการเกิดใหม่ของทะเลสาบแห่งนี้ ซึ่งน่าเสียดายมากๆ ครับ

อีกไม่นานเราคงจะไม่ได้เห็นสายน้ำแห่งนี้อีก ผมได้เห็นภาพเด็กที่ใช้ชีวิตริมน้ำเพื่อหารายได้เลี้ยงปากเลี้ยงท้องตนเองในรูปแบบต่างๆ ทั้งการเอางูมาพันคอโชว์ให้นักท่องเที่ยวถ่ายภาพ หรือการจับปลาแบบพื้นบ้าน ประสบการณ์ของผมที่มีกับประเทศนี้ยังคงมีอีกมากมาย แล้วจะกลับมาเล่าให้ฟังนะครับ