นั่งสามล้อเชียงใหม่ ย่ำกาดเที่ยววัด

โดย...โจนาธาน / ภาพ วิชช์ญะ ยุติ

ขึ้นเหนือไปแอ่วเชียงใหม่อีกแล้วววววว

ทริปนี้เบาๆ ค่ะ เสียงพีอาร์บอกผ่านทางโทรศัพท์ ขณะที่ฉันกำลังตระเตรียมของชุดใหญ่ ในเมื่อบอกเบาๆ ฉันก็เลยต้องรีบเปลี่ยนกระเป๋าเป็นใบจิ๋วแทน

เชียงใหม่กับฉันใกล้กันแค่เอื้อม เป็นจังหวัดที่ฉันไปเยือนบ่อยถึงบ่อยมาก จนถูกแซวจากพี่ๆ เพื่อนๆ ว่า ตกลงมีแฟนที่เชียงใหม่เหรอ

เปล่าหรอก ฉันไม่ได้มีแฟนที่เชียงใหม่ ก็แค่รู้สึกชอบความเป็นเชียงใหม่เข้าอย่างจังนั่นต่างหาก ฉันจึงชอบไปเยือนเชียงใหม่อยู่ไม่ขาด

ครั้งนี้ฉันมีโอกาสแวะกาดเก่าที่คนอาจจะมองผ่าน แถมยังได้เข้าวัดดังโดยไม่กลัวร้อนด้วยล่ะ (อิอิ)

แน่นอน เพราะคอนเซปต์เบาๆ ที่บอกไว้ตั้งแต่ตอนต้น ฉันจึงขอสบายๆ แบบเบาๆ ด้วยการเหมาสามล้อคุณลุง ที่พะยี่ห้อหลังเสื้อว่า “เชียงใหม่ใจดี”

ย่ำกาดประตูเชียงใหม่

กาด คือ คำที่คนเชียงใหม่เรียก ตลาด กาดประตูเชียงใหม่ นั่นก็หมายถึง ตลาดประตูเชียงใหม่

ถือเป็นกาดเก่าแก่ที่อยู่คู่คนเชียงใหม่มายาวนาน ที่นี่มีพื้นที่กว้างขวาง ให้อารมณ์ตลาด 2 สไตล์ อยู่ในร่มกับแบกะดิน

มีเวลาซื้อขาย 2 ช่วง คือเช้ากับเย็น ฉันไปตอนเช้า แต่ไม่เช้าตรู่มาก ลุงสามล้อมาส่งตรงปากซอย 2 ถนนพระปกเกล้า

บรรยากาศคึกคักน่าดู พ่อค้าแม่ค้าที่ตั้งแผงกันจนล้น ขนสินค้าสารพัดมาอวดลูกค้า ยั่วให้ต้องเสียเงินในกระเป๋าซะจริงๆ

แม่ค้าพ่อค้าที่นี่น่ารัก ฉันกระแซะเข้าไปถาม ทุกคนพร้อมที่จะคุย ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายกับการขายของอย่างเดียว นี่ละฉันว่าคือเสน่ห์ของกาดแห่งนี้

ของที่เอามาขายมีหลากหลาย ของสดจะเยอะหน่อย ละลานตาจนเลือกไม่ถูกสำหรับคนต่างถิ่น แต่คนเชียงใหม่เองคงคุ้นชินและแฮปปี้มากๆ กับการมีตัวเลือกเยอะๆ

ฉันเดินตามอารมณ์ตัวเอง ไม่ได้เดินวนซ้ายหรือขวาก่อนตามคำแนะนำของใคร ซึ่งก็สนุกดีไม่หยอก เพราะได้เจออะไรที่คาดไม่ถึง บางซอกหลืบที่กาดก็มีแง่มุมงามๆ ปรากฏ

สะดุดตาฉันกว่าสิ่งใด เห็นจะเป็นผักพื้นบ้าน ที่คนขายยืนกรานว่าจะได้กินเฉพาะหน้าฝนเท่านั้น หมดฝนก็ไม่มีแล้ว จึงกลายเป็นของที่มีเฉพาะฤดูกาล

ชอบอีกอย่าง ที่นี่มีของกินเยอะจัด เลือกไม่ถูกเลยล่ะว่าจะกินอะไรดี ใครเป็นพวกชอบชิม ที่นี่เป็นสวรรค์ชัดๆ แนะนำให้ต้องเตรียมล้างท้องมาเลยถึงจะคุ้มและได้ชิมครบทุกร้าน

และที่ชอบสุดๆ คือราคาของถูกเกินจะห้ามใจซื้อไหว บางอย่างถูกจนแทบไม่เชื่อว่าราคา 5 บาท 10 บาท ยังจะมีอยู่เหรอ กำเงินมา 100 บาท ได้ของกลับบ้านอื้อ

เช่นฉันไง ใช้ไม่ถึง 100 บาทเสียด้วยซ้ำ แต่ได้อิ่มท้องจนต้องออกคำสั่งกับตัวเองว่าพอๆ

เที่ยววัดกลางเมือง

เป็นโปรแกรมที่แทรกเข้ามาแบบไม่ได้แจ้งล่วงหน้า จากกาดประตูเชียงใหม่ระหว่างทางก็จะเรียงรายด้วยวัดสำคัญ

ฉันไม่รีรอที่จะแวะ “วัดเจ็ดลิน” อยู่ถัดจากกาดมานิดเดียว เป็นครั้งแรกของฉันที่มาเยือนวัดนี้ วัดร่มรื่นดี เด่นสง่าด้วยเจดีย์สี่เหลี่ยมผสมทรงกลม เดินลึกเข้าไปก็จะเจอหนองน้ำ ชื่อว่า หนองน้ำเจ็ดลิน ซึ่งมีความสำคัญในฐานะหนองน้ำที่กษัตริย์ราชวงศ์มังรายเสด็จฯ มาประกอบพิธีสรงน้ำพุทธาภิเษก

ตามหลักฐานระบุไว้ว่าวัดนี้เคยเป็นวัดร้าง ไร้การเหลียวแลนับตั้งแต่สิ้นกษัตริย์ราชวงศ์มังราย สันนิษฐานน่าจะสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2060 ก่อนจะได้รับการบูรณะใหม่ในปี 2545

ออกจากวัดเจ็ดลิน ลุงสามล้อก็พาฉันเลี้ยวเข้า “วัดเจดีย์หลวง” อีกหนึ่งวัดเก่าแก่ที่ใครมาเชียงใหม่ก็ต้องแวะมาไหว้ขอพร

วัดนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ ราชกุฏาคาร ก็ใช่ หรือบางคนอาจจะรู้จักในฐานะ วัดโชติการาม ว่ากันว่าสร้างขึ้นสมัยพระเจ้าแสนเมืองมา กษัตริย์ลำดับที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด แต่คาดว่าน่าจะสร้างในต้นพุทธศตวรรษที่ 20

สัญลักษณ์ของวัดเจดีย์หลวง เป็นอื่นใดไปไม่ได้ ก็ต้องเป็นเจดีย์ขนาดยักษ์นั่นแหละ ความกว้างของเจดีย์นั้น กว้างด้านละ 60 เมตร ส่วนความสูงก็ไม่ธรรมดา แหงนหน้ามองจะพบเจดีย์สูง 80 เมตร ตั้งตระหง่านอยู่กลางใจเมืองเชียงใหม่

หนึ่งรอบที่ฉันลองเดิน รู้เลยว่าเป็นเจดีย์ที่ใหญ่มากกกกก ทำเอาอาการหอบเล่นงานซะงั้น อ่อ ลืมบอกไป วัดเจดีย์หลวงยังถูกยกให้เป็นพระรามหลวงและได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2478

มาถึงวัดเจดีย์หลวงทั้งที นอกจากจะสักการะเจดีย์แล้ว ก็อย่าลืมนับรูปปั้นช้างที่ค้ำรอบองค์เจดีย์ด้วยล่ะ มีทั้งหมดกี่เชือกนะเหรอ ฉันขอเดินวนซ้ำอีกรอบ นับไล่ไปเรื่อยๆ ก็เป็นอันสรุปว่า 28 เชือก หมดแรง!!!

ฉันจากลาวัดแห่งนี้ด้วยความอ่อนล้า ทว่าก็รู้สึกอิ่มบุญยิ่งนัก

จ๊าดลำ เมนูบ้านๆ

คนเหนือถ้าเจอของอร่อยมากกกกกก เขาก็จะบอกว่า “จ๊าดลำ” และที่กาดประตูเชียงใหม่ก็มีของกินที่จ๊าดลำหลายอย่างชวนให้ลิ้มลอง ฉันไม่รอช้า ขอลองลิ้มบ้าง “น้ำพริกหน่อดอง” หน่อดองก็คือหน่อไม้ดองตำกับเครื่อง รสออกเปรี้ยวๆ เค็มๆ “ซ่าผัก” เมนูเพื่อสุขภาพ จะเรียกสลัดล้านนาก็ไม่ผิด สารพัดผักหั่นแล้วก็ปรุงรส “ยำยอดมะขาม” เปรี้ยวเด่นด้วยยอดมะขาม “ยำผักเหือด” “ซ่ามะเขือ” “ซ่าผักกุ่ม” “เจี๋ยวผักกาดจ้อน” “ยำหนังควาย” แต่ละอย่างจ๊าดลำ อันนี้ฉันขอยืนยัน