ทศพล เขมวัฒนกุล ดาวเด่นแห่งวงการศิลปะ

โดย...อินทรชัย พาณิชกุล ภาพ กิจจา อภิชนรจเรข

“เส้นทางของผมมันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง”

ทศพล เขมวัฒนกุล ย้ำแล้วย้ำอีกอย่างถ่อมเนื้อถ่อมตัว ทั้งที่ชายหนุ่มวัย 26 คนนี้ เพิ่งชนะเลิศจากรายการต้นศิลปะ (Art Tree) ปี 3 ทางช่องไทยพีบีเอส รายการเรียลิตีเกี่ยวกับศิลปะที่นำศิลปินหนุ่มสาวรุ่นใหม่ไฟแรงมาร่วมแข่งขัน โดยมีคอมเมนเตเตอร์ระดับปรมาจารย์ในศิลปะแขนงต่างๆ มาวิพากษ์วิจารณ์อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน

การคว้าชัยครั้งนี้ ส่งผลให้เขากลายเป็นดาวเด่นอีกดวง ที่ได้รับการจับตามองจากผู้คนในแวดวงศิลปะเมืองไทย

ต้นศิลป์ที่กำลังเติบใหญ่

ผิน ไม่ต่างจากศิลปินคนอื่นๆ ที่ชอบวาดรูปตั้งแต่จำความได้ หลงใหลในการขีดเขียนเส้นสายระบายสีลงบนกระดาษ การได้วาดรูปเป็นความสุขไม่กี่อย่างในชีวิต

“ชอบวาดการ์ตูน แค่ได้วาดได้ระบายสีก็มีความสุขแล้ว ไม่เคยคิดฝันอยากเป็นจิตรกรใหญ่อะไรเลย พอเรียนมัธยม เริ่มศึกษาให้มันลึกขึ้น เอาจริงเอาจังมากขึ้น ฝึกฝนอย่างหนัก ไม่ใช่แค่เล่นๆ แล้ว เคยบ้ามากถึงขั้นแต่งนิยายภาพแนวเวทย์มนต์ส่งไปสำนักพิมพ์ แต่ก็เงียบฉี่” เขายิ้มบางๆ ให้ความหลัง

ผินตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิตของตัวเอง สอบเข้าคณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ บ้านหลังที่สองที่หล่อหลอมให้เด็กชายที่ชอบวาดการ์ตูนกลายเป็นหนุ่มน้อยผู้ทุ่มเทให้ศิลปะทั้งตัวและหัวใจ

“สมัยเรียนผมเรียบร้อยนะ ไม่เกเร ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง ฝีมือก็ถือว่ากลางๆ ท่ามกลางรุ่นพี่ เพื่อนเก่งๆ ทั้งนั้น มีสารพัดทั้งพวกติสต์ๆ โลกส่วนตัวสูง แต่ทำงานออกมาเทพมาก ทั้งพวกทำตัวเท่ๆ เซอร์ๆ แต่ไม่มีผลงานเป็นชิ้นเป็นอัน ทำให้เรารู้ว่าแต่ละคนไม่เหมือนกัน และเราควรเลือกเอาว่าจะเป็นแบบไหน

ตอนปีหนึ่ง ไม่รู้เลยศิลปินคนไหนใครเป็นใคร ชื่ออย่างอาจารย์เขียน ยิ้มศิริ อาจารย์อวบ สาณะเสน ถวัลย์ ดัชนี เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ นี่ไม่เคยรู้จักเลย เพราะเราก้มหน้าก้มตาวาดรูปอย่างเดียว พอเพื่อนพูดกันว่างานของท่านนั้นท่านนี้ดี ก็ไปหาดู ศึกษางานแต่ละคน โอโห สุดยอด น่าทึ่งมาก”

หากได้นั่งไทม์แมชีนย้อนกลับไปช่วงชีวิตนักศึกษา เขาบอกว่าจะเข้มงวดกวดขันกับตัวเองให้มากกว่านี้

“ยอมรับว่าชีวิตนักเรียนศิลปะมันมีสีสันมาก เป็นช่วงที่สนุกที่สุดของชีวิตเลย แต่ผมว่าตัวเองเหยาะแหยะไปหน่อย น่าจะตั้งใจให้มากกว่านี้ หลายครั้งพอเห็นรุ่นพี่เห็นเพื่อนได้รางวัลจากการประกวด มันทำให้เราฮึกเหิม แบบว่าอิจฉา แม่งเอ๊ย กูต้องเริ่มทำงานของกูบ้างแล้ว” เขาหัวเราะเสียงแหลม

คมคิด การ์ตูนนิสต์การเมือง

เพราะคิดถึงการวาดการ์ตูนสมัยวัยเยาว์ เพราะอยากใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ในช่วงปิดเทอมใหญ่ ทศพลตัดสินใจเดินเข้ามาฝึกงานเป็นนักวาดการ์ตูนประจำกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ โดยที่ไม่ล่วงรู้เลยว่าอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เขาจะกลายมาเป็นการ์ตูนนิสต์การเมืองเต็มตัว

“การ์ตูนการเมืองยากนะ ยากตรงแก๊กความคิด เรื่องลายเส้นเป็นเรื่องรอง เพราะมันเป็นสไตล์เราอยู่แล้ว โจทย์คือจะวาดอย่างไรให้คนอ่านได้คิดตาม ได้ขำไปกับการวิพากษ์วิจารณ์ที่มันแนบเนียน แสบๆ คันๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องติดตามข่าวสารอย่างต่อเนื่อง รู้ตื้นลึกหนาบางของสถานการณ์ร้อนที่เกิดขึ้น คาแรกเตอร์ของนักการเมือง ทหาร นักธุรกิจ ตำรวจ ตัวละครสำคัญของวงการเมืองไทยว่าแต่ละคนมีเอกลักษณ์เด่นอะไร

การเมืองมันก็วนๆ ซ้ำไปซ้ำมา แต่เราจะพลิกแพลง หามุมไหนมาเขียนให้มันสด ใหม่ เตะตาคนอ่าน ผมไม่ใช่การ์ตูนนิสต์ฮาร์ดคอร์ ซัดแหลกเอาเป็นเอาตาย แค่หยอกล้อ ตำหนิ จิกกัดให้พอแสบๆ คันมากกว่า”

ก้าวแรกบนถนนที่ทอดยาว

นอกจากบทบาทนักวาดการ์ตูนการเมืองในหนังสือพิมพ์รายวัน เขาเดินตามความฝัน ด้วยการลงมือทำงานศิลปะของตัวเอง

“การวาดรูปคือการพักผ่อน ผมตื่นเต้นทุกครั้งที่แสดงงาน มีคนมาดู ชื่นชม เสนอแนะ บางครั้งงานขายได้ด้วย ก็ยิ่งภูมิใจ”

วันนี้ หลังคว้าชัยชนะมาครองจากรายการต้นศิลปะ ปี 3 ท่ามกลางผู้เข้าร่วมแข่งขันที่มีฝีมือโดดเด่นรวม 10 คนทั่วประเทศ เขายังยืนยันคำเดิมว่า นี่เป็นเพียงก้าวแรกบนเส้นทางสายศิลปะเท่านั้น

“สำหรับบางคนอาจคิดว่า นี่คือการก้าวกระโดด แต่ผมว่าเป็นเพียงบันไดอีกขั้นหนึ่งมากกว่า แค่ได้มาร่วมแข่งขัน เจอเพื่อนๆ ฝีมือเจ๋งๆ เจอคอมเมนเตเตอร์ระดับปรมาจารย์ เช่น เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ธงชัย รักปทุม ถาวร โกอุดมวิทย์ ประทีป คชบัว นนทิวรรธน์ จันทนะผะลิน ทวี รัชนีกร จิตต์สิงห์ สมบุญ อรุณ วัชระสวัสดิ์ และอีกหลายท่าน แค่นี้ก็โคตรคุ้มแล้วครับ” เขากล่าวถึงครูบาอาจารย์ที่เปิดโลกใบใหม่ให้แก่เขาด้วยน้ำเสียงปลาบปลื้ม

ลาภ ยศ สรรเสริญ มาแล้วก็ไป แต่ศิลปินยังต้องทำงานตามที่ตนเชื่อและศรัทธาต่อไปไม่หยุดยั้ง

“กาลเวลาจะพิสูจน์เองว่า ใครคือของจริง ไม่ใช่ว่าทำงานชิ้นเดียว ดังแล้วก็หาย มันไม่ยืนยันในสิ่งที่ทำเท่ากับการยืนระยะเหมือนกับที่ศิลปินใหญ่หลายคนทำอยู่ บางคนแก่เฒ่า หนวดขาว ผมหงอกแล้วยังไม่หยุดทำงานดีๆ ออกมาให้คนชื่นชม ผมว่านี่แหละตัวจริง อย่างผมแค่เริ่มต้นเท่านั้นครับ”

จำชื่อนี้ไว้ให้ดี ผินทศพล เขมวัฒนกุล ศิลปินดาวรุ่งดวงใหม่ของวงการศิลปะไทย

ผินทศพล เขมวัฒนกุล เกิดเมื่อวันที่ 4 ส.ค. 2529 เรียนจบมัธยมที่โรงเรียนศรีอยุธยา ก่อนสำเร็จการศึกษาชั้นปริญญาตรีจากคณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์

เคยมีนิทรรศการเดี่ยวของตัวเอง 2 ครั้ง นั่นคือ “ก x ย x ส สัตว์ประหลาดน้อยๆ ของผม” (2553) และ “Monster Parade” (2554) เป็นผลงานจิตรกรรมแนวเซอร์เรียลิสต์ ว่าด้วยเรื่องโลกแห่งความฝัน ดินแดนแห่งความอิสระ ที่มีเหล่าสัตว์ประหลาดตัวน้อยๆ มีรอยยิ้มเป็นสื่อกลางแห่งมิตรภาพ และความสุข

ปัจจุบันทำหน้าที่การ์ตูนนิสต์ประจำหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ ในคอลัมน์การ์ตูนทูเดย์ ทุกวันศุกร์ และเซ็กชั่นวิเคราะห์ วันอังคารถึงวันศุกร์ ภายใต้นามปากกา ฝรั่งใจ