พระอรหันต์อยู่ไหน

โดย...ว.วชิรเมธี ผู้อำนวยการสถาบันวิมุตตยาลัย

ชานหมาก (ไม่) ศักดิ์สิทธิ์...

นานมาแล้ว มีคนเล่าว่า มีคนไปขอผมหลวงปู่ดุลย์ คือคนส่วนใหญ่คิดว่าท่านเป็นพระอริยบุคคล เวลาท่านโกนผมจึงขอเอาใบบัวไปรอง ท่านหันมาถาม

“มาทำไม”

“จะเอาผมหลวงปู่ไปใส่กรอบห้อยคอ”

ท่านก็พูดตรงไปตรงมาว่า

“เอาไปทำไม ของสกปรก มันดีตรงไหน ผมอาตมาเนี่ย โยมกินก๋วยเตี๋ยวอยู่นะ ผมหล่นใส่ชามเส้นหนึ่ง กินต่อได้มั้ย”

“ไม่ได้ครับ”

“แล้วจะเอาไปทำไมเป็นกำ”

เห็นหรือยังล่ะว่า คนกำลังหลงท่านพาหลงต่อหรือเปล่า ท่านสอนทันที ติดเบรกให้ทันที ไม่ยอมให้ความโง่ลอยนวลหรอก เพราะฉะนั้นพระสุปฏิปันโนนั้น ถ้าลูกศิษย์กำลังหลงทาง ไม่ปล่อยให้หลงต่อนะ ท่านจะเบรก ท่านจะห้าม ท่านจะเทศน์ตรงสอนตรงอย่างนี้

อีกครั้งหนึ่ง มีคนมาขอชานหมากของท่านไว้สักการบูชา ท่านตอบโยมคนนั้นไปอย่างตรงไปตรงมาว่า

“เอาไปทำไม ของสกปรก”

นี่คือตัวอย่างของพระสุปฏิปันโนที่ก้าวข้ามเรื่องคุณวิเศษเวทไสย์ไปได้แล้ว ทั้งยังพาคนอื่นก้าวข้ามตามไปอีกด้วย

พุทธานุสติอย่าอุตริเป็นพุทธพาณิชย์...

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ครั้งหนึ่งมีผู้หลักผู้ใหญ่ในประเทศไทยคนหนึ่ง ไปหาหลวงปู่เทสก์ ขอทำเหรียญหลวงปู่เทสก์รุ่นพิเศษ เอาไปเป็นของที่ระลึกในงานการกุศล ดูเหมือนจะนำไปมอบให้เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจแก่ทหารในกองทัพหรือกองพลแห่งใดแห่งหนึ่ง หลวงปู่ท่านก็เมตตา อนุญาตให้ทำเหรียญรุ่นพิเศษนั้นได้ ในฐานะเป็นอนุสรณ์ของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ท่านอนุญาตให้ทำและท่านจำกัดว่าทำได้เท่านี้องค์เท่านั้น ไม่มากไปกว่านั้นและงานเดียวจบ

ต่อมาพอท่านอนุญาตให้ทำ ปรากฏว่ามีกระแสข่าวมาถึงท่านว่า “หลวงปู่ เขาทำแค่นี้องค์ แล้วเขาก๊อบปี้เพิ่มอีกเป็นแสน แล้วจะเอาไปให้เช่าบูชา”

พอเรื่องนี้ไปถึงหูหลวงปู่เทสก์ ท่านเรียกคนขอทำเหรียญมาพบ และบอกว่า “หลวงปู่อนุญาตในฐานะเป็นอนุสรณ์ถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ แต่ถ้าเธอจะเอาไปทำขาย หลวงปู่ไม่อนุญาต”

นายคนนั้นก็ต่อรองว่า “หลวงปู่ครับ เราลงทุนไปเยอะนะครับ”

หลวงปู่บอกว่า “มันเรื่องของโยม โยมทำในสิ่งที่อาตมาไม่ได้อนุญาตนั่นมันเรื่องของโยม ฉะนั้นถ้าผิดหลักการ อาตมาก็ขอยึดคืนทั้งหมด”

พระสุปฏิปันโนตัวจริง ที่ปฏิบัติดี ปฏิบัติตรง ท่านไม่มายุ่งกับเครื่องรางของขลังแล้ว ฉะนั้นที่ยุ่งๆ กันอยู่นี่ก็ไปคิดกันเอาเองเถิดว่าเป็นอย่างไร

อย่าเสียเวลากับปาฏิหาริย์...

ต่อไป หลวงปู่ชา สุภัทโท เป็นพระวิปัสสนาจารย์ที่ฝรั่งนับถือทั่วโลก ตลอดเส้นทางในสหรัฐอเมริกา อาตมภาพมาเทศน์กว่าแปดเมือง ทุกเมืองหลังแสดงธรรมจบ อาตมภาพจะไปแวะพิพิธภัณฑ์หรือไม่ก็ร้านหนังสือชั้นนำ เพื่อหาซื้อตำรับตำราทางพระพุทธศาสนาที่ฝรั่งมังค่าเขียนเอาไว้ โยมรู้ไหม พระไทยเพียงหนึ่งเดียวที่มายืนกระทบไหล่องค์ดาไลลามะและท่านติช นัท ฮันห์ ในเวทีโลกได้คือ หลวงปู่ชา สุภัทโท เท่านั้น ที่มีผลงานเป็นหนังสือธรรมะอยู่ในร้าน Barn & Noble ทั่วสหรัฐอเมริกา นอกนั้นไม่มีพระไทยรูปไหนที่มาถึงระดับอินเตอร์อย่างนี้ หลวงปู่ชาท่านเป็นพระสุปฏิปันโน อาตมาไม่ได้ใช้คำว่าท่านเป็นพระอรหันต์นะ สุปฏิปันโน แปลว่า พระผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ซึ่งควรจะเป็นคุณสมบัติของพระทั่วไป เหมือนกับที่ท่านเขียนไว้ในสมุดบันทึกของท่านว่า

“เราทั้งหลายซึ่งเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า จะต้องปฏิบัติให้มีคุณสมบัติ 4 ประการ คือ ส.อ.ญ.ส.

สุปฏิปันโน (เป็นผู้ปฏิบัติดีแล้ว)

อุชุปฏิปันโน (เป็นผู้ปฏิบัติตรงแล้ว)

ญายปฏิปันโน (เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมเป็นเครื่องออกจากทุกข์)

สามีจิปฏิปันโน (เป็นผู้ปฏิบัติสมควรแล้ว)...”

วันหนึ่งมีคนไปถามท่านว่า “หลวงพ่อครับ เขาว่าหลวงพ่อเหาะได้จริงหรือ”

โยมคิดดูนะ ถ้าตอบว่าเหาะได้นี่ หัวกระไดไม่แห้งเลยนะ ใช่มั้ย อยากได้อะไร โยมถวายหมดนะ ให้ได้หมดเลย เพราะเขาถือกันว่าทำบุญกับพระอรหันต์มันได้บุญมากใช่มั้ย หลวงพ่อชาเป็นพระสุปฏิปันโน เทศน์ตรง สอนตรง ท่านตอบว่ายังไง ท่านอยู่อีสานใช่มั้ย ท่านก็ต้องตอบตามภูมิปัญญาอีสาน ท่านบอกว่า

“เหาะได้มันวิเศษตรงไหนโยม เมื่อวานอาตมภาพเห็นแมงกุดจี่มันบินข้ามหัว แมงกุดจี่มันก็เหาะได้ มันวิเศษตรงไหน”

เห็นหรือยัง นี่ล่ะ ตัวจริงเสียงจริง ไม่พาใครหลงหรอก การเหาะเหินเดินหาวต่อให้ทำได้ก็ไม่ควรพูด เพราะอะไร เพราะเป็นการอวดอุตริมนุสธรรม อุตริมนุสธรรม แปลว่า “ธรรมอันประเสริฐเลิศล้ำล่วงสามัญวิสัยของมวลมนุษย์” ถ้าพระรูปไหนอวดว่ามีความสามารถพิเศษทางจิต ในกรณีที่ไม่มีจริงอย่างที่อวด ต้องอาบัติปาราชิก ขาดจากความเป็นพระทันที ต่อให้มีจริงถ้าไปพูดอวดแก่ชาวบ้าน พระพุทธองค์ก็ทรงปรับอาบัติเอาไว้ เพียงแต่เบาลงมาเป็นอาบัติปาจิตตีย์ แต่โดยสาระสำคัญก็คือ การอวดอุตริมนุสธรรมนั้นเป็นสิ่งไม่ควรทำ ทรงตำหนิเอาไว้อย่างรุนแรงว่า พระที่อวดอุตริมนุสธรรมเพื่อเรียกศรัทธาหรือเพื่อเห็นแก่ลาภสักการะนั้น ไม่ต่างอะไรกับสตรีที่เปิดอวัยวะพึงสงวนเพื่อแลกกับเงินทองของต่ำทราม ทรงประณามพระที่มักอวดอุตริมนุสธรรมอันไม่มีในตนหรือที่ตนไม่มีเพื่อแลกลาภหรือเพื่อเรียกศรัทธาว่าเป็นมหาโจรที่ฉันอาหารของชาวบ้านโดยอาการแห่งขโมย

ฉะนั้น พระสุปฏิปันโนตัวจริงทั้งหลายนั้น ต่อให้มีคุณธรรมพิเศษเพียงไหน ท่านก็ไม่เอามาเล่าเพื่อเรียกคนมาขึ้นหรือเพื่อให้คนมาศรัทธาจนงมงายในตัวท่าน ต่อให้มีจริงท่านก็ไม่เที่ยวพูดพร่ำเพรื่อ มีกรณีเดียวเท่านั้นที่ท่านจะนำมาพูด ก็คือเพื่อสอนขั้นตอนในการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานแก่ศิษยานุศิษย์ที่เป็นสมณะด้วยกันเท่านั้น แต่โดยมากถ้าเป็นพระวิปัสสนาจารย์แท้แล้ว ท่านแทบไม่พูดถึงคุณวิเศษเลย เพราะคุณวิเศษนั้นไม่ใช่เป้าหมายของการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา ที่เราปฏิบัติธรรมนั้นก็เพื่อดับทุกข์ ไม่ใช่เพื่อเรียกศรัทธา ไม่ใช่เพื่อแสวงหาลาภ ไม่ใช่เพื่อแสวงหาบริษัทบริวาร ไม่ใช่เพื่อเป็นเจ้าลัทธิ หรือไม่ใช่เพื่อโต้วาทีตีวาทะ