นทธี ศศิวิมล นักเขียนสุภาว์ เทวกุลฯ 2556

โดย...โจ เกียรติอาจิณ / ภาพ นักเขียน จากนิตยสาร all

ผู้ที่ได้รับรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ประจำปี 2556 ได้แก่ “นทธี ศศิวิมล”

พลันที่พิธีกรประกาศจบ เสียงปรบมือก็ดังสนั่น เจ้าของชื่อที่ถูกประกาศค่อยๆ ปรากฏตัวอย่างเชื่องช้า เธอผละจากลูกชายตัวน้อยที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย จากนั้นก็ย่างก้าวขึ้นเวทีรับรางวัลด้วยสีหน้าปลื้มปริ่ม

ไม่ใช่ครั้งแรกของ นทธี กับการถูกประกาศให้เป็นนักเขียนยอดเยี่ยมรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ หากย้อนกลับไปปี 2553 ครานั้นเธอก็ชนะใจกรรมการอย่างเป็นเอกฉันท์ จากเรื่องสั้นที่มีกลวิธีนำเสนอแหลมคมและยอกย้อน “ลูกของลูกสาว”

มาครานี้ นทธี ก็สามารถมัดใจกรรมการด้วยการส่งเรื่องสั้น “25 ปีต่อมา” เข้าประกวด ซึ่งเจ้าตัวเรียงร้อยถ้อยความจากความฝันในคืนหนึ่ง เมื่อพ่อผู้เสียชีวิตกลับฟื้นชีพอีกครั้ง พร้อมทั้งยังเล่าเรื่องราวสัพเพเหระให้เธอฟัง ราวกับว่าทุกอย่างนั้นคือความจริง!!!

“มันเป็นความฝันค่ะ แต่ดิฉันรู้สึกว่ามันคือความจริง คุณพ่อที่เสียชีวิตไปตั้งแต่ดิฉันอายุ 8 ปี จู่ๆ ก็กลับมานั่งคุยกับดิฉัน ท่านก็คุยเรื่องนั่นนู่นนี่ตลอดที่หายไป 25 ปี ส่วนใหญ่ก็จะเป็นความเปลี่ยนแปลงที่ท่านไม่คิดว่ามันจะมีในสังคมไทย ความเจริญที่รุดหน้าที่สมัยท่านไม่มี พอดิฉันตื่นจากฝัน ดิฉันคิดแค่ว่าอยากจะแบ่งปันเรื่องที่คุณพ่อมานั่งเล่าในฝันให้คนอื่น ก็เลยเป็นจุดเริ่มต้นของการลงมือเขียนเรื่องสั้นเรื่องนี้ค่ะ”

“25 ปีต่อมา” มีความยาวแค่ 10 หน้ากระดาษ อ่านสบายๆ อ่านเพลินๆ ด้วยภาษาที่เข้าใจและเข้าถึงไม่ยาก โดยเจ้าของสำนวนยืนยันว่า “เรียบและง่าย” ที่สุดเท่าที่เขียนหนังสือมา

“กลวิธีการเล่า ดิฉันก็จะเล่าผ่านสายตาตัวละครที่แทนตัวเองว่า “พ่อ” แล้วก็มีตัวละครแวดล้อมอื่นเพิ่มมาเพียงแค่ 2 ตัวละคร แกนเรื่องจะเน้นสิ่งที่คุณพ่อเล่าให้ฟังในคืนที่ดิฉันฝัน ใส่จินตนาการแบบฉบับของดิฉัน มีการนำผู้อ่านไปสู่อีกภพ ค่อนข้างจะเป็นงานเขียนที่เรียบง่าย ซึ่งก็เป็นความตั้งใจของดิฉันที่อยากให้มันออกมาเรียบและง่าย ไม่ยากใช้เทคนิคอะไรเยอะ ภาษาก็เลยจะเรียบง่าย ไม่หวือหวาเท่าไหร่”

เรื่องสั้นของ นทธี ณ ตอนนี้ยังอยู่ระหว่างการรอตีพิมพ์รวมเล่มกับเพื่อนนักเขียนคนอื่น อีกไม่นานเกินรอ คาดว่าแฟนๆ หนอนหนังสือของเธอคงจะได้อ่านเรื่องราวในฝันที่ประดุจดั่งเรื่องจริงอย่างจุใจ

สำหรับ นทธี ถือว่าเป็นนักเขียนหญิงไฟแรงคนขยันอีกราย ที่มุ่งมั่นกับการทำงานเขียน (จบปริญญาตรี 2 ใบ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะศึกษาศาสตร์ สาขาจิตวิทยาคลินิกและชุมชน กับคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาไทย) เธออาจไม่ใช่นักเขียนที่โชกโชนและเจนจัดในการใช้ชีวิต ทว่าเธอก็มีผลงานเรื่องสั้นที่การันตีความยอดเยี่ยมจากเวทีสำคัญๆ อาทิ รางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ปี 2551 รางวัลหนังสือดีเด่น ปี 2556 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) และล่าสุดสดๆ ร้อนๆ ก็คว้ารางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ มาครองได้เป็นครั้งที่ 2

“เด็กๆ เป็นคนชอบอ่านค่ะ ค่อนข้างจะติดหนังสือพอสมควร ว่างก็หยิบมาอ่าน จนกลายเป็นนิสัย จำได้ว่าตอนเรียน ม.1 ลองเขียนเรื่องสั้น ไม่ได้ส่งประกวดที่ไหนนะ เขียนแล้วก็เก็บไว้อ่าน จากนั้นก็เขียนเรื่อยมา ได้ตีพิมพ์งานเขียนครั้งแรกปี 2550 ดีใจมากค่ะ เพราะไม่เคยคิดว่างานเขียนของเราจะได้เผยแพร่”

นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นบนถนนสายวรรณกรรมอย่างจริงจังของนักเขียนหญิงวัย 32 ที่ต้องอาศัยทั้งความเชื่อมั่น แรงศรัทธา และความรัก เป็นพลังขับเคลื่อนและพาตัวเองก้าวสู่ความเป็นนักเขียนมืออาชีพ ท่ามกลางบรรยากาศการแข่งขันที่สูงและหนาว

“การประกวดสำคัญมากๆ นะคะสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ ยิ่งเป็นหน้าใหม่ก็ยิ่งต้องส่งประกวด เพราะมันคือการพิสูจน์ฝีมือ มันเป็นเวทีไต่ดาวก็ได้ ทำให้เรามีชื่อเสียงก็ใช่ เป็นแหล่งสร้างรายได้ก็ด้วย แต่มากกว่านั้นมันคือพื้นที่ของการพิสูจน์ตัวตนที่นักเขียนใหม่ต้องแสดงออกมา ไม่ว่าจะได้รางวัลหรือไม่ได้รางวัลก็ตาม

ส่วนตัวของดิฉัน รางวัลที่ได้มาก็เปลี่ยนชีวิตไปเหมือนกันนะ เปลี่ยนไปในทางที่ดีด้วยค่ะ อาจจะไม่มากมายเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยๆ ก็ทำให้คนรู้จักเราผ่านผลงานของเรา มีคนยอมรับในงานเขียนของเรา แค่นี้ล่ะค่ะ ก็ช่วยให้ดิฉันมีแรงที่จะลุกขึ้นมาทำงานเขียนต่อได้”

แม้จะมีรางวัลการันตี ทว่าทุกวันนี้ นทธี ก็ยืนกรานว่าถ้าโอกาสเหมาะและจังหวะอำนวย เธอก็พร้อมจะส่งผลงานเข้าประกวดอย่างไม่รีรอ โดยเจ้าตัวยังจะเน้นงานเขียนเรื่องสั้น เพราะเป็นแนวทางที่ตัวเธอชอบและถนัดที่สุด

“วิธีการนำเสนอเรื่องสั้นมีหลากหลายรูปแบบมากนะคะ ก็เลยทำให้ดิฉันชอบเรื่องสั้นเป็นพิเศษค่ะ บวกกับมันสามารถอ่านจบได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ แต่สามารถคิดต่อได้อีกยาวมาก ทำให้มันไม่น่าเบื่อทั้งคนอ่านและคนเขียนด้วยล่ะค่ะ”

ถึงอย่างนั้น เจ้าของรางวัลสุภาว์ เทวกุลฯ ปีล่าสุด ก็ยังแอบแย้มกับเราว่า เธอกำลังมีไอเดียจะลงมือเขียนนวนิยายแนวจิตวิทยา โดยกรุ่นกลิ่นการเล่าเรื่อง ตัวละคร และบรรยากาศ ที่อาจจะแตกต่างไปจากผลงานเดิมๆ แถมเจ้าตัวก็ไม่อาจระบุได้ว่ามันจะเสร็จเมื่อไหร่ แต่ถ้าเแฟนๆ รอไม่ไหวก็ให้หยิบเรื่องสั้นก่อนหน้า เช่นว่า “เต้นรำไปบนท่อนแขนอ่อนนุ่ม” และ “อรุณสวัสดิ์สนธยา” มาอ่านไปพลางๆ ก็ได้