ธรรมบรรยาย ณ นครมุมไบในเรื่องอนัตตา!เมื่อ ๒๔ มี.ค. ๕๖ (ตอน ๖)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

การจะไปถึงจุดดังกล่าวได้ต้องพัฒนาจิตไปตามกระบวนการแห่งการศึกษาปฏิบัติธรรม จนจิตพัฒนายกขึ้นตามลำดับ ๕ ลำดับแห่งธรรม ก่อนรู้แจ้ง คือ

หนึ่ง จะต้องเกิดจักขุหรือดวงตาธรรมขึ้น คำว่าจักขุหรือดวงตาธรรมนั้น จะพัฒนาไปตามสภาพธรรมนั้น การจะเกิดจักขุหรือดวงตาธรรม จะเกิดขึ้นด้วยอะไร... ดวงตาธรรม ธรรมจักษุ ตรงนี้เป็นที่ควรขยายความ “ธรรมจักษุ” หรือ “ดวงตาเห็นธรรม” ดวงตานี้คืออะไร คือจิตที่สงบตั้งมั่นเรียกว่ามีสมาธิ เป็นสมาธิขั้นที่ทำให้เกิดปัญญาอันรู้ชอบในเบื้องต้น ไม่ใช่ความคิดความนึก จิตเป็นสภาพธรรมของความคิดนึกเก็บสั่งสมหลากหลายวิจิตรตระการ ก็กล่าวไว้แล้วว่า มาจากพุทธะโยนิ มาจากธาตุรู้... แต่ด้วยความลุ่มหลง ความมึนเมา อำนาจแห่งความไม่รู้ควบคุมอยู่ ทำให้กระบวนการรู้นั้นรู้ผิดไปจากมรรค...รู้ผิดไปจากผล จึงไม่เป็นผลที่เกิดขึ้นที่ควรเป็นไปตามธรรม ผิดมรรค ผิดผล จึงไปสู่วิถีที่ให้ค่าความบกพร่องความไม่ถูกต้องเกิดขึ้น...

ทำอย่างไรให้จิตเกิดดวงตาธรรม... ก็จิตนั้นหยุดอยู่ที่จุดๆ หนึ่ง หยุดที่อารมณ์ธรรมของกุศลธรรม จนกุศลธรรมนั้น อบรมให้จิตนั้นเป็นกุศลจิต และให้เกิดกุศลวิบากเกิดขึ้นเป็นผล กุสะละ กุศล คือการตัดขาดออกมาจากโรคภัยไข้เจ็บ ความทุกข์ ความเศร้าหมอง ความเป็นอกุศล ความเป็นบาปทั้งปวง... ทั้งฝ่ายของโลกียะและโลกุตระ ก็อาศัยคำว่ากุศลนี้ ก็คือมีกุศล มีทั้งในเบื้องต้น ท่ามกลาง และที่สุด

กุศลดังกล่าวนี้ หรือกุสะละนี้ ทำให้เกิดขึ้นก็ต้องรู้จักในการที่จะต้องประพฤติปฏิบัติของการพัฒนาจิต การจะพัฒนาจิตได้ก็จะต้องมีความรู้จักความสำรวมระวังต่อการนึกคิดพูดคุยกระทำ ก็ต้องควบคุมให้มีความสำนึกอันชอบเกิดขึ้นในเบื้องต้น การรู้จักการนึกคิดพูดคุยกระทำ ก็อยู่ในความถูกต้อง เรียกเป็นกุศลกรรมเกิดขึ้น ด้วยวจีกรรม ด้วยมโนกรรม ด้วยกายกรรม ต้องถูกต้องในเบื้องต้น เรียกว่าต้องมีศีลธรรมเข้ามาประกอบควบคุมในเบื้องต้น และมีสามัญสำนึกของความเป็นสัตว์ที่ประเสริฐเกิดขึ้น สามารถดำรงชีวิตอยู่ในวิถีแห่งความมีศีลมีธรรม และเมื่อหยุดจิตอยู่ที่ธรรมได้ ก็คืออบรมจิตให้อยู่ในอำนาจธรรมอันเป็นไปเพื่อความสงบ อันเป็นไปตามแบบแผนในพระพุทธศาสนานี้

อ่านต่อพรุ่งนี้