
มุมอบอุ่นจากอดีต กับคุณค่าทางจิตใจ
“ของสะสมเหล่านี้ ทำให้รู้สึกได้รับความอบอุ่นในอดีต เพราะของทุกชิ้นมีเรื่องราวในตัวของมันเอง”
โดย...บงกชรัตน์ สร้อยทอง ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน
“ของสะสมเหล่านี้ ทำให้รู้สึกได้รับความอบอุ่นในอดีต เพราะของทุกชิ้นมีเรื่องราวในตัวของมันเอง”
พื้นที่ความสุขของแต่ละคนสามารถหาได้จากสิ่งที่รอบตัวไม่ว่าจะช่วงวันหรือเวลาไหน “ดนุชา วีระพงษ์” ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ตะวันออกพาณิชย์ลีสซิ่ง (ECL) เจ้าของธุรกิจประเภทการให้บริการสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสอง เลือกที่จะหาความสุขจากที่บ้าน โดยเฉพาะมุมโปรดของเขา คือ ห้องนั่งเล่นที่อบอวลไปด้วยเรื่องราวในอดีตที่เก็บแต่ของสะสมที่มีความผูกพัน
เพราะในห้องแห่งนี้จะเป็นที่เก็บของสะสมความทรงจำในอดีต ไม่ว่าจะเป็นของเล่นหรือตุ๊กตาเมื่อครั้งวัยเด็ก
สิ่งที่เป็นที่รักและผูกพันมาก คือ แผ่นเสียงโบราณหรือแผ่นภาพยนตร์ รวมถึงเครื่องเล่นสเตอริโอเก่า ที่ไม่ว่าใครจะหามาได้ก็จะนำมาให้เขาเสมอ เพราะทุกคนจะรู้ว่าเมื่อ “ดนุชา” ได้มาแล้วจะเลือกเก็บรักษาไว้ไม่นำไปขาย เพราะมีร้านที่รู้จักยังช่วยซ่อมได้ จนเครื่องเล่นต่างๆ ทุกเครื่องที่อยู่ในห้องนี้ยังสามารถเล่นและบรรเลงเพลงได้หมด
เหตุผลที่ทำให้ “ดนุชา” เลือกที่จะเก็บสิ่งของเก่าๆ ในอดีตไว้ เพราะมีมุมมองว่า “อดีต” เป็นตัวบอกที่มาของตัวเอง และมีคุณค่าทางใจมาก เสมือนเป็นการบันทึกความทรงจำกับเรื่องราวที่ผูกพันมาในแต่ละยุค
“จริงๆ การผ่อนคลายหรือการหาความสุขให้กับตัวเองมีหลายวิธี ตั้งแต่เลือกไปพักตากอากาศที่ต่างจังหวัด เพราะมีคอนโดมิเนียมที่หัวหินและบ่อยครั้งก็เลือกไปอย่างนั้น แต่นั่นเป็นความสุขที่จับต้องได้จริงๆ แต่ต้องเดินทางไปไกล”
แต่การหาความสุขในทุกๆ วันที่บ้านจากการเก็บสะสมของเก่าที่มีคุณค่าทางใจจากอดีต แม้สิ่งของที่เก็บไว้จะเป็นรูปธรรมก็จริง แต่ความสุขจากการเข้ามาฟังเพลง มาดูหนัง อ่านหนังสือ มันเป็นสิ่งที่จับต้องได้ง่ายและสามารถเกิดได้ทุกวัน เนื่องจากส่วนใหญ่หลังกลับจากที่ทำงานทุกวันเขาจะต้องเข้ามาพักผ่อนภายในห้องนี้
ดนุชา มองว่า การสะสมของเหล่านี้แม้จะเป็นความสุข แต่ขณะเดียวกันก็ถือว่าเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง เพราะมีการเปลี่ยนมือกันได้ ซึ่งปกติราคาแผ่นเสียงจะมีราคาขึ้นเฉลี่ยปีละ 20% โดยเฉพาะช่วงที่มีการผลิตแผ่นเสียงออกมาน้อย เพราะทุกคนหันมาใช้ระบบซีดีแทน จนนำไปสู่การก๊อบปี้กันเป็นจำนวนมาก
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังชอบในความคมชัดของแผ่นเสียงมากกว่า ซึ่งซีดีไม่มีวันเทียบติด และปัจจุบันเริ่มมีบริษัทที่หันกลับมาผลิตแผ่นเสียงใหม่มากขึ้น ถือเป็นข่าวดีมากสำหรับเขาที่จะได้กลับมาสะสมอีก
ระหว่างที่แนะนำและอธิบายถึงสาเหตุที่ชอบสะสมของเหล่านี้ ทุกแผ่นหรือทุกมุมที่หยิบขึ้นมาแนะนำหรือให้ช่างภาพได้ถ่ายรูปนั้น ใบหน้าชายผู้นี้จะเปื้อนยิ้มตลอดเวลาด้วยแววตาเปี่ยมสุข ด้วยการบอกถึงกับที่มาหรือรายละเอียดของการได้แผ่นเสียงหรือลายเซ็นจากศิลปินต้นเสียงแห่งความไพเราะนั้นอยู่เสมอ โดยส่วนใหญ่เป็นแผ่นเสียงที่เก็บไว้มาเป็นระยะเวลานานกว่า 20 ปี อาทิ วงชาตรี ไมโคร และคาราบาว
เขาหวังว่าในอนาคตลูกจะเก็บของเหล่านี้ต่อได้ เพราะนอกจากมูลค่า การที่ได้เห็นความผูกพันระหว่างพ่อกับของทุกชิ้นในห้องนี้ จะมีคุณค่าอะไรมากกว่านั้น พร้อมกับรู้ว่าสิ่งเหล่านี้ช่วยสร้างความสุขให้พ่อของเขาได้ดีขนาดไหน







