‘A Historic day of Buddhism in India’เนื่องในวันวิสาขบูชาพ.ศ. ๒๕๕๖! (ตอนที่ ๑๐)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

การดำเนินเข้าสู่แนวเดียวแห่งจิตนั้น จึงเป็นกระบวนการปฏิบัติอบรมจิตภาวนาในพระพุทธศาสนา ด้วยความมีสติที่จดจ่อต่อเนื่องในอารมณ์ที่เกิดจากวัตถุทั้ง ๔ และรู้จักพิจารณาจนเกิดปัญญาจากสภาวธรรมที่เกิดจากอารมณ์ในวัตถุนั้น จนเห็นแจ่มแจ้งในความจริงที่เป็นปกติอันเป็นสามัญลักษณะของธรรมชาติทั้งหลาย เพื่อเข้าถึงความจริงแท้ที่มีอยู่ในธรรมชาติ จึงเป็นกระบวนการศึกษาปฏิบัติในพระพุทธศาสนา เพื่อให้จิตมั่นคงดำรงกลับคืนมาสู่ความเป็นหนึ่งแห่งจิต เป็นจิตพุทโธ ที่รู้ ตื่น เบิกบาน ไม่นึกคิดปรุงแต่งในเรื่องใดๆ ด้วยอำนาจความไม่รู้

ถ้าท่านทั้งหลายที่นั่งตรงนี้เข้าใจและประพฤติตามที่อาตมาได้บรรยายกล่าวไปเป็นขั้นๆ ก็จะเห็นถึงความอัศจรรย์แห่งจิตของท่านทั้งหลายว่ามันสามารถรวมลงสงบนิ่ง มีความอิ่มเอิบ มีความสงบเกิดขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ถ้ากระทำอย่างเป็นขั้นเป็นตอนดังที่กล่าวมา

แต่ถ้าท่านทั้งหลายไม่ได้ทำ ไม่ได้ปฏิบัติตามที่อาตมากล่าวบรรยายไป ด้วยความไม่ใส่ใจ หรือไม่เข้าใจ หรือมัวแต่นั่งคิดนึกเรื่องอื่นใดๆ อยู่ ก็ยากที่ท่านทั้งหลายจะพบถึงความอัศจรรย์แห่งจิตที่รวมลงสู่ความเป็นหนึ่งได้ และก็ยากที่จิตของท่านทั้งหลายจะพัฒนาให้มีคุณภาพ ขจัดความลุ่มหลง มืดมนให้หมดสิ้นไปได้

ถึงแม้หลายท่านจะเป็นนักอ่าน นักศึกษา เป็นนักปฏิบัติวิปัสสนา แต่หากไม่รู้จักการพัฒนาจิตให้เข้าสู่ฐานแห่งพุทโธ รวมลงที่ความสงบ ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้จิตทั้งหลายเหล่านั้นหยุดความฟุ้งซ่านซัดส่าย หรือกลับคืนสู่ความสงบนิ่ง เป็นหนึ่งจิตพุทโธ ก็เป็นเรื่องที่ยากจะเกิดขึ้นได้

(อ่านต่อฉบับหน้า)