การเลี้ยงสัตว์ทำให้จิตใจอ่อนโยน

เรื่อง อนุสรา ทองอุไร ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ว่ากันว่าการที่บ้านใดเลี้ยงสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ชนิดใดก็ตาม ลูกแมว ลูกหมา นก ปลา ไก่ และอื่นๆ อีกมากมาย นอกจากสร้างความสุขใจจากความน่ารักน่าเอ็นดู ทั้งยังเป็นการสร้างความผูกพัน ฝึกความรับผิดชอบให้กับเด็กๆ ในการมอบหน้าที่ให้อาหารหรือพาน้องหมาน้องแมวไปอาบน้ำ แล้วสิ่งที่ล้ำค่าอีกอย่างก็คือ การฝึกให้เด็กมีจิตใจที่อ่อนโยน และรู้จักแบ่งปันได้เป็นอย่างดี

วิภาวรรณ มหาดำรงค์กุล ผู้บริหารจากบริษัท ศรีทองพาณิชย์ คุณแม่ลูกสาม ที่ลูกสาวคนเล็กมีวัยเพียง 7 ขวบ ซึ่งห่างจากพี่ๆ เกือบ 10 ปี เพราะด้วยวัยที่ห่างกันมากก็เลยไม่ได้เป็นเพื่อนเล่นกับพี่ๆ เหมือน 2 คนโต ที่เขาวัยไล่เลี่ยกัน น้องคนเล็กก็ไม่ค่อยมีกิจกรรมกับพี่ๆ เพราะพี่ๆ เป็นหนุ่มเป็นสาวแล้ว เขาเริ่มมีสังคมมีเพื่อนของเขาเอง สิ่งที่เขาสนใจก็มักเป็นเล่นกีฬา ช็อปปิ้ง ดูหนัง ฟังเพลง ขณะที่น้องคนเล็กยังอยากเล่นของเล่น อยากเล่นตุ๊กตาอยู่เลย คือสิ่งที่เขาสนใจไม่เหมือนกันคนละขั้ว

ดังนั้น กิจกรรมเดียวที่ 3 คนพี่น้องสนใจเหมือนกัน ก็คือ การเลี้ยงสุนัขกับการเลี้ยงปลา โดยลูกแต่ละคนเขาจะมีสุนัขของเขาคนละตัว สองคนโตก็เลือกสุนัขตัวใหญ่ ของลูกสาวคนเล็กก็จะเป็นตัวเล็กสมตัวสมวัยของเขา แต่ปรากฏว่าให้เลี้ยงได้ 1 คนต่อ 1 ตัว ทำไปทำมาที่บ้านเลี้ยงสุนัขเกือบ 10 ตัว ค่อยๆ เพิ่มกันมาเรื่อย จนตอนนี้ต้องบอกว่าห้ามเกิน 10 ตัวเป็นอันขาด บางตัวก็เอาไปนอนด้วย ไหนจะแมวอีก ปลาอีก คือแม่ต้องขอให้ควบคุมปริมาณเอาไว้บ้าง

แต่การเลี้ยงสัตว์มีข้อดีมากมาย เพราะทำให้ครอบครัวอบอุ่น เด็กๆ มีจิตใจอ่อนโยน นุ่มนวล รู้จักแบ่งปัน เวลาหมาแมวไม่สบาย เขาจะรู้จักเป็นห่วงเป็นใย ฝึกเรื่องความรับผิดชอบได้เป็นอย่างดี ที่สำคัญสัตว์เลี้ยงเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ ไม่นำพาให้เด็กไปทำเรื่องเสียหาย เลี้ยงสัตว์แทบไม่มีข้อเสีย เพียงแต่ไม่ให้ดุร้าย ให้เขาอยู่ในอาณาเขตบ้านเราอย่างแน่นหนา ไม่ให้ออกไปเพ่นพ่านข้างนอก แล้วก็ระวังเรื่องการฉีดวัคซีน อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรน่าห่วง

ที่สำคัญก็คือ เป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ที่ดีของคนในบ้านได้เป็นอย่างดี เป็นหัวข้อในการสนทนาสร้างความสมานฉันท์ เป็นหัวข้อสนทนา รวมทั้งสุนัขก็ยังช่วยเฝ้าบ้านได้ เวลาค่ำมืดเรานอนห้องปรับอากาศเกิดอะไรกุกกักอาจจะไม่ได้ยินเสียง แต่พวกสุนัขเขาจะหูไวจะได้เห่าเตือนให้เรารู้ตัวหากเกิดผิดปกติ