โลกออนไลน์

โดย...ปู โลกเบี้ยว

โลกออนไลน์ถ้าใครเสพมันไม่เป็น เสพแบบไร้สติ ก็สามารถเป็นทุกข์แบบเรื้อรังได้เหมือนกันนะ อย่างว่าแหละสมัยนี้ถ้าไม่รู้จักเสพมันซะเลยก็จะกลายเป็นคนล้าหลัง เชย ไม่เข้าพวกไปซะงั้นแหละ

Facebook เนี่ยอเมริกาเป็นชาติที่เล่นกันอันดับหนึ่งของโลก ส่วนประเทศไทยของเราก็แพ้เขาซะที่ไหนกันล่ะ อันดับที่ 13 อ่ะค่ะ แต่ถ้าได้ลองเสพมันแล้วล่ะก็ การใช้ชีวิตประจำวันแบบสงบสุขคงหาได้ยากแน่ ปูคนหนึ่งล่ะที่จะพยายามถอยห่างจากมัน ไม่ไปแตะต้องมันให้มากเกินไปนัก เรียกว่าพอเข้าไปรู้จักกับมันบ้าง เพื่อไม่ให้กลายเป็นคนไม่เอาสังคมหรือเชยจนคุยกับใครไม่รู้เรื่องอ่ะนะ เพราะถ้าเผลอไปติดมันล่ะก็แย่แน่ เพราะในชีวิตประจำวันของปูก็ค่อนข้างจะแน่นอยู่แล้ว ขืนเข้าไปวุ่นวายในโลกออนไลน์เข้าไปอีกคงไม่ต้องทำอะไรกันพอดี

เอาแบบเบาๆ นะ อย่างเมื่อก่อนเคยตื่นเช้าเข้าห้องน้ำแป๊บเดียวเสร็จ หรือทำงานเสร็จก็นอนเลย แต่พอเข้าไปยุ่งกับมันนะ ตื่นก็สาย เพราะต้องอัพรูปลงอินสตาแกรมก่อนถึงจะนอนได้ เดี๋ยวนอนไม่หลับกระสับกระส่าย เช็กข้อความ ตอบข้อความก่อน เดี๋ยวไม่ทันเพื่อนงี้ แม้แต่ตอนตื่นมาก็นั่งเช็กนั่งดูจนก้นเป็นวงสีแดงเชียว เพราะนั่งชักโครกไปด้วยเช็กโทรศัพท์ไปด้วยนานเกินไปหน่อยอ่ะดิ เดี๋ยวนี้ไม่เอาแล้ว จะเลือกเสพเฉพาะที่จำเป็นเท่านั้น จำพวกเช็กข่าวสารบ้านเมือง ข่าวของเพื่อน ของญาติบ้าง หรืองานที่ต้องเกี่ยวข้อง โอ๊ย! สบายก้นเลยอ่ะ ทำอะไรได้อีกตั้งหลายอย่าง อย่างน้อยก็ได้กลับมาสนใจดูแลตัวเองโดยเฉพาะสุขภาพ สบายใจขึ้น ไม่ต้องไปรับรู้เรื่องราวที่ไม่ควรจะรู้จะเห็น ไม่ต้องไปวุ่นวายเรื่องของคนอื่น หน้าใสขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด อิอิ (คิดไปเองละป่าวก็ไม่รู้นะ)

ตอนนี้กลายเป็นไปรำคาญเพื่อนพ้องพี่น้องที่ยังคงบ้าพวกโลกออนไลน์อยู่ซะด้วยซ้ำ เพื่อนๆ ปูเวลาไปกินข้าวยังคงถ่ายรูปอัพรูปลง Facebook หรือ Instagram กันอยู่เลย แล้วก็นอยหน้างี้ย่นเชียวเวลาที่มีคนกด like น้อยจะประสาทกิน หงุดหงิดตลอดเวลา เพราะความที่คาดหวังไว้สูงว่าคนทั่วไปต้องเข้ามาชื่นชอบอยากตาม IG ของตัวเองงิ บางคนไม่มีเรื่องอะไรก็บ้าถ่ายรูปตัวเอง หรือถ่ายคลิปไร้สาระลง เฮ้อ!

เคยมีผู้ไม่หวังดีสร้าง Facebook ให้ปูนะ โดยที่ปูไม่รู้เรื่องจนกระทั่งมีเพื่อนๆ ที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เข้าไปแอดเป็นเพื่อนอ่ะ ถึงรู้ว่ามันเลวมาก เพราะมันออกไปทางด้านลบซะละมากกว่าไง ดันไปด่าคนที่เข้ามาแอดเป็นเพื่อนหรือพวกที่เข้ามาดูดวง แบบเสียๆ หายๆ และหยาบคายมากกก แล้วไอ้คนที่ไม่รู้ล่ะก็ต้องคิดว่าเป็นเราชิมิ แล้วถ้าอี Face ปลอมเนี่ยดันไปแนะนำอะไรเขาผิดๆ ขึ้นมาบาปมั้ยล่ะ? ปูขอประกาศเลยนะคะว่าปูไม่ได้เล่น Facebook และไม่เคยเล่นด้วย

ปูเห็นไอ้พวกที่เป็นเรื่องทะเลาะกันก็เพราะด่ากันในไอ้โลกออนไลน์เนี่ยแหละ น้องๆ ชอบมาเล่าให้ฟังว่าทะเลาะกับเพื่อนอีกและ พี่ปูดูมันดิ แค่เอารูปเพื่อนมันลงแล้วเขียนแซวเบาๆ ว่าก้นใหญ่ เท่านั้นแหละ มันด่าหนูผ่าน Face ซะเละเลยอ่ะ คิดดูซิว่าใครๆ เขาต้องหาว่าหนูเลวแน่ๆ เลยอ่ะ อ้าว! แล้วที่น้องหนูไปแซวเขาว่าก้นใหญ่ล่ะ เขาก็อายคนในโลกออนไลน์เหมือนกันนั่นแหละน้องเอ๋ย ดูซิกะอีเรื่องแค่เนี้ย ไร้สาระแท้ๆ ยังเป็นเรื่องได้อ่ะ

ถ้าเป็นสมัยก่อนเวลาเราด่าใครมันก็อยู่แค่นั้น หรือใครด่าเรา เราไม่ได้ยินซะอย่างก็ไม่โกรธไม่มีเรื่องชิมิ แต่สมัยนี้ด่าลงใน Face ใน IG หรือแม้แต่ตัดพ้อตัวเองยังโดนกระหน่ำเลยอ่ะ ไม่เป็นเรื่องก็เป็นจนได้ เพราะโลกนี้มันช่างรวดเร็วทันใจอะไรเช่นนี้ แต่ถ้าเราใช้มันให้เป็น เสพมันแต่พองาม มันก็เป็นประโยชน์กับชีวิตเราเยอะเลยทีเดียว อย่างเช่นหาคน หาของ หาเพื่อนเก่าๆ ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันงี้ มีคนรอดตายจากการแชร์ความช่วยเหลือทาง Face ทาง IG นี่ก็เยอะนี่ ชิมิ แต่ถ้าเราเสพมันจนเกินขนาด เช่น ชอบระบายความโกรธความเกลียดบ่อยๆ เข้า เรานั่นแหละจะทุกข์ซะเอง เพราะคำพูดเหล่านี้ของเรามันจะติดไปยาวนาน เพราะมันได้ถูกบันทึกเอาไว้แล้วไง แล้วยิ่งถ้ามัวจดจ่ออยู่กับปัญหายึดติดกับชื่อเสียงความดัง อยากให้คนเข้ามาชอบเข้ามาชมอยู่ตลอดเวลาด้วยแล้วล่ะก็ จะกลายเป็นจิตนิดๆ มีภาวะอ่อนแอทางจิตใจ นอกจากจะทำร้ายตัวเองแล้วยังไปทำร้ายคนรอบข้างอีก เพราะจากการที่เขาไม่รู้ว่าเราคิดยังไง ดันไปโพสต์ข้อความด้านลบเข้า เลยรู้กันหมดเลยอ่ะ ไอ้คนที่เกี่ยวข้องเขาก็เลยคิดมาก โกรธเกลียดหรืออะไรก็แล้วแต่ แล้วยังกลายเป็นสร้างศัตรูโดยไม่รู้ตัวเข้าไปอีก ผลกลับมาแทนที่ระบายความแค้นความโกรธออกไปแล้วจะหายกลับเครียดมากกว่าเดิมอีก แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราแค่ระบายด้วยการด่าหรือพูดกับใครสักคนแล้วก็จบ ไม่นานก็ลืมกันไป ถึงจะจำกันได้ก็ไม่หมดซะทุกคำทุกประโยคหรอกใช่มั้ยล่ะ

จะเสพมันยังไงก็ได้ แต่ต้องมีสติ อย่าทำอะไรเกินจนควบคุมไม่ได้ก็แล้วกันนะ จะได้สุขเยอะๆ ทุกข์น้อยๆ หน่อยไง