
วิสัชนาธรรมตามนิมิต เพื่อประโยชน์แห่งการเจริญธรรม...(ตอนจบ)
จากพระคาถาดังกล่าวย่อสรุปสมบูรณ์ว่า การเกิดมาในโลกนี้ การเป็นสัตว์โลกนี้ เป็นการจมอยู่ในกองทุกข์ ในความทุกข์ ในความเร่าร้อน
โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส
จากพระคาถาดังกล่าวย่อสรุปสมบูรณ์ว่า การเกิดมาในโลกนี้ การเป็นสัตว์โลกนี้ เป็นการจมอยู่ในกองทุกข์ ในความทุกข์ ในความเร่าร้อน การร่าเริงยินดีดังกล่าวนั้นได้อะไร มีประโยชน์อะไร และชี้ให้เห็นอีกว่า ท่านทั้งหลายหรือสัตว์ทั้งหลาย อันความมืดห่อหุ้มแล้วด้วยอำนาจแห่งความไม่รู้ ทำให้มืดมนคือไม่เห็นหนทาง ไม่เห็นความจริงใดๆ เลย เมื่อไม่เห็นหนทางที่จะเดินออกไปหาความจริงใดๆ ที่เป็นความสว่าง ทำไมไม่แสวงหาดวงประทีป เพื่อจะได้ให้ความสว่างกับหนทางที่จะเดินไปสู่ที่หมายอันถูกต้อง ไปสู่ความพ้นไปจากภัยทั้งปวงเล่า หนทางที่จะเดินไปได้นั้นมี คือ อริยมรรคองค์ธรรม ๘ ประการ เรียกสายทางธรรมนั้นว่า มัชฌิมาปฏิปทา หนทางนี้หนทางเดียวที่พ้นภัยทั้งปวง สิ้นทุกข์ได้ มารหาไม่พบ ตามไม่เจออย่างแท้จริง แต่การที่จะเดินไปสู่เส้นทางนี้ ต้องมีดวงประทีป ต้องมีแสงสว่างนำทาง การที่จะทำให้แสงสว่างเกิดขึ้นได้นั้น ก็ต้องพัฒนาจิต จนจิตนั้นรวมลงที่ดวงพุทโธ เป็นพุทโธ พุทธะ ที่เกิดความสว่างขึ้นกลางจิต เป็นพุทธะที่ให้รู้ ตื่น เบิกบาน พ้นจากทุกข์ภัยทั้งปวงได้ สัตว์ทั้งหลายจึงควรอย่างยิ่งที่จะทำให้เกิดสติปัญญาขึ้น เกิดความสว่างขึ้นกลางจิต อันขจัดความมืดให้หมดไป เดินบนเส้นทางแห่งการประพฤติปฏิบัติธรรม อันมุ่งสู่ความสิ้นทุกข์ได้ นั่นแหละคือสิ่งที่ควรทำ สำคัญยิ่งในสมัยที่เราระลึกว่าวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของเรา เป็นวันที่เราได้กำเนิดมาสู่โลกนี้ เราควรทำอย่างยิ่งคือ หาความสว่างให้กับจิต เพื่อให้พ้นจากความมืดมิด เพื่อออกมาจากความไม่รู้ และตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาท หยุดความร่าเริงยินดีสนุกสนานกับโลก เข้าใจความจริงว่า... โลกนี้มีแต่ความทุกข์ โลกนี้มีแต่ภัย โลกนี้มีแต่ความไม่แน่นอน เพราะเราเห็นโลกเป็นทุกข์ เป็นภัย เป็นโทษ ไม่แน่นอนดังกล่าว จึงควรมองโลกให้เป็นของว่างเปล่า คือการไม่เกี่ยวข้องกับโลกนี้ การละให้สิ้นความยึดถือในโลกนี้ว่าเป็นตัวตน
การเข้าถึงธรรมดังกล่าวนี้ หรือประพฤติธรรมดังกล่าวนี้ตามที่กล่าวมาได้ จึงจะนำสู่ความเป็นสัตว์ประเสริฐที่แท้จริง ในการเกิดมาหนึ่งครั้งนั้น ย่อมมีประโยชน์ ประโยชน์เกิดขึ้นเพราะเรารู้เข้าใจว่า โลกนี้เป็นของว่างเปล่า โลกนี้หากยึดมั่นยึดถือมีแต่ความทุกข์ และการที่จะพ้นจากความทุกข์ได้นั้นต้องละโลกนี้ให้สิ้น จะสิ้นได้นั้นคือการพัฒนาจิตนั้นให้มีสติปัญญาจนเกิดความสว่างขึ้น และในความสว่างนั้นเข้าถึงคำว่า พุทโธ รู้ ตื่น เบิกบาน ถ้าทำได้เช่นนี้ การเกิดมาเป็นมนุษย์จึงถือได้ว่าสมบูรณ์อย่างยิ่งต่อการเกิดมา ดุจดังพระอรหันตสาวกที่ประพฤติปฏิบัติธรรมตามรอยบาทธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าจนก้าวออกมาจากโลกนี้ จนพบกับความสิ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง
ธรรมบรรยายดังกล่าวนี้ยกขึ้นเพื่อประโยชน์แห่งสัตว์ทั้งหลายที่ได้อาราธนาขอฟังธรรมจากอาตมา ขอให้อำนาจแห่งธรรมดังกล่าวเป็นไปเพื่อประโยชน์และความสุขของสัตว์ทั้งหลายที่ให้ความเคารพธรรม และให้ความศรัทธานำไปปฏิบัติจนรู้เข้าใจในธรรมดังกล่าว ผู้เคารพธรรม ผู้มีความศรัทธาในธรรม ถือปฏิบัติตรงตามธรรม ย่อมมีอำนาจธรรมคุ้มครองรักษาในทุกภพภูมิ และเบื้องหน้าก็พยากรณ์ได้ว่าย่อมถึงซึ่งความสิ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง จึงจบการวิสัชนาธรรมเพียงแค่นี้
เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้...
ขอเจริญพร







