กมลฉัตร รัตนะรุจ นักโฆษณาอนาคตที่น่าสนุก

โดย...บุณยาพร กิตติสุนทโรภาศ ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

"สวัสดีค่ะ..." เสียงสดใสทักทายทันทีที่มาถึง พร้อมกับโปรยยิ้มหวานละลายใจ จากสาวน้อยตากลมวัย 19 นามว่า กมลฉัตร รัตนะรุจ หรือ ไข่มุก ปัจจุบันศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาโฆษณา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เดิมทีนั้นเธอเป็นเด็กสายวิทย์ แต่ก็มีจุดพลิกผันให้ต้องกลายเป็นเด็กศิลป์อย่างเต็มตัว

"ตอนมัธยมเรียนสายวิทย์ คณิตที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหงค่ะ ตอนแรกอยากเป็นเภสัชกร แต่คุณพ่อไม่สนับสนุน กลัวจะเครียดเกินไป แล้วพอเรียนไปเรื่อยๆ ต้องอ่านหนังสือเยอะมาก ก็เริ่มไม่ชอบ พอดีเห็นญาติทำงานด้านโฆษณาดูน่าสนุกดี เราเองก็คิดว่าสาขานี้จำเป็นในปัจจุบัน ทุกผลิตภัณฑ์ต้องมีการโฆษณาทั้งนั้น ก็เริ่มสนใจ ตอนแรกคิดว่าไม่น่าจะยาก แต่พอมาเรียนแล้วทุกคนมีพื้นฐานกันหมด เช่น การถ่ายรูป เราก็ต้องฝึกให้มากขึ้น เหมือนเริ่มต้นใหม่หมดเลย" ไข่มุกย้อนอดีตให้ฟัง

แม้จะหันหลังให้กับวิทยาศาสตร์ แต่ว่าที่นักโฆษณาตัวน้อยก็ยังไม่ตัดขาดจากวิชาคณิตศาสตร์ที่ชื่นชอบ การวางแผนสื่อโฆษณาจึงเป็นวิชาสุดโปรดของเธอ เพราะได้คำนวณตัวเลข และยังเป็นสายงานที่วาดฝันจะทำในอนาคตด้วย

"งานโฆษณาคือการทำให้ลูกค้าเห็นภาพลักษณ์ของแบรนด์และประโยชน์ของผลิตภัณฑ์ เสน่ห์อยู่ที่การทำให้คนสนใจจนต้องบอกต่อ แค่เห็นโฆษณาเพียงครั้งเดียว อย่างโฆษณาที่ชอบคือรีเจนซี เขาไม่ได้เน้นที่ตัวผลิตภัณฑ์ แต่ดึงเอกลักษณ์ความเป็นไทยออกมา องค์ประกอบทุกอย่างสวยมาก ทำให้ไม่รู้สึกลบกับผลิตภัณฑ์ หลายคนบอกว่าโฆษณาสมัยนี้เกินจริง คิดว่าบางทีก็จำเป็นนะ เพราะถ้านำเสนอปกติคนอาจจะไม่สนใจ ต้องมีลักษณะพิเศษที่ดึงดูดคนได้ แต่ต้องไม่ผิดจริยธรรมค่ะ"

สาวน้อยหน้าหวานยังเล่าเรื่องการเรียนต่อไปอีกว่า เมื่อตอนปี 1 ได้เกรดเฉลี่ย 3.65 ถือว่าเซอร์ไพรส์สุดๆ เพราะช่วงนั้นทำกิจกรรมเชียร์ลีดเดอร์ประจำคณะไปด้วย ซึ่งก็ซ้อมหนักจนถึงขั้นร้องไห้ แต่สุดท้ายก็คว้ารางวัลมาครองได้สำเร็จ

"เชียร์ลีดเดอร์ในรุ่น มี 11 คน รุ่นพี่คัดเลือกเองทั้งหมด ตอนแรกกลัวเสียการเรียน กลัวเป็นตัวถ่วงของเพื่อนด้วย เพราะเต้นผิดบ่อยแล้วยืนอยู่หน้าสุด รุ่นพี่จะเรียกตลอดเลย ไข่มุก เอาอีกแล้วนะ ก็ต้องปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น เพื่อนก็ให้กำลังใจตลอด ยิ่งใกล้งานแข่งก็ซ้อมดึกขึ้น บางวันซ้อมยันตีสอง ถึงขนาดเจ็บแขนต้องพักไปหลายวัน หนักมากจนร้องไห้ แต่สุดท้ายได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ในงานแข่งขันกีฬาเฟรชชี่เกมส์ และรางวัลชนะเลิศในงานแข่งขันบาสเกตบอลภายในมหาวิทยาลัย ทุกคนดีใจมาก เพราะคณะเราไม่ได้รางวัลมานานแล้ว" อดีตเชียร์ลีดเดอร์สาวเล่าด้วยความภูมิใจ

การทำกิจกรรมทำให้ไข่มุกรู้จักรุ่นพี่มากขึ้น ที่สำคัญคือได้เพื่อนใหม่ที่รักและสามัคคีกันมาก อย่างการซ้อมในช่วงแรกหลายคนจะมาบ้าง ไม่มาบ้าง จนรุ่นพี่ต้องออกกฎให้คนที่มาซ้อมวิ่งวอร์มแทนคนที่ไม่มา ซึ่งปกติทุกคนก็ต้องวิ่งวันละ 1112 รอบอยู่แล้ว หลังจากนั้นไม่มีใครขาดซ้อมเลย เพราะกลัวเพื่อนต้องลำบาก

เห็นซ้อมหนักขนาดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะถามเคล็ดลับในการเรียน "ก็ต้องแบ่งเวลามากขึ้น จัดตารางชีวิตเลยว่าวันนี้ เวลานี้ ควรทำอะไร ต้องอ่านอะไร ถึงหน้าไหน กลับจากซ้อมก็ต้องเจียดเวลานอนมานั่งอ่านหนังสือ ต้องเหนื่อยกว่าคนอื่นหน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวไม่ทัน"

ล่าสุด เธอทำรายการโทรทัศน์ร่วมกับเพื่อนๆ ในโครงการโดมแชนแนลปีที่ 7 (โครงการโทรทัศน์ภายในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยนักศึกษาคณะวารสารศาสตร์ฯ) ชื่อน่ารักๆ ว่า 'ฮัลโหล เทสต์ เทสต์' เป็นรายการทำอาหารและดีไอวาย เจ้าตัวยังบอกอีกว่าในอนาคตอยากร่วมเป็นส่วนหนึ่งของละครเวทีวารสารศาสตร์ฯ (แต่จะทำหน้าที่อะไรนั้น ขอบอกว่าต้องติดตามกันต่อไปค่ะ)

สิ่งสำคัญที่ทำให้ไข่มุกสามารถเรียนและทำกิจกรรมควบคู่กันได้ คือ ครอบครัว "ตอนซ้อมลีดฯ ช่วงปิดเทอม ยังไม่ได้อยู่หอพัก คุณพ่อกับคุณแม่ก็ขับรถจากบางกะปิมาส่งที่รังสิต แล้วนั่งรอตั้งแต่ 10.0017.00 น. ทุกวัน เพราะกลัวเราเดินทางลำบาก ทำอย่างนี้ประมาณครึ่งเดือน พอมาอยู่หอคุณแม่ก็ทำกับข้าวมาให้ ซื้อขนมมาตุนเยอะมาก จนยามที่หอตกใจ (หัวเราะ) คือมีอะไรที่ช่วยได้เขาก็ช่วยเต็มที่ ส่วนเรื่องกำลังใจจะได้จากคุณแม่เป็นส่วนใหญ่ คุณพ่อจะไม่ค่อยแสดงออกตามประสาผู้ชาย แต่คุณแม่จะคอยถามตลอด วันนี้เป็นไงบ้าง ถ้ามีปัญหาก็จะบอกว่าไม่เป็นไรนะ สู้ๆ อย่าเพิ่งท้อ"

สาวรั้วแม่โดมเล่าถึงคุณแม่ด้วยแววตาเปล่งประกายอีกว่า ใช้เวลาอยู่ด้วยกันค่อนข้างมาก ทำให้เห็นว่าคุณแม่เป็นผู้หญิงที่มีความอดทนสูง ใจเย็น นึกถึงความสุขของลูกเป็นหลักไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม ในสายตาของเธอคุณแม่คือไอดอลตัวจริง

สุดท้าย ถามว่าแนวคิดในการใช้ชีวิตคืออะไร ไข่มุกนิ่งคิดไปห้าวิ ก่อนจะตอบว่า

"ถ้าเรามีความพยายาม อะไรก็ทำได้ อย่าท้อแท้ก็พอ"

สั้น ง่าย แต่ได้กำลังใจเต็มๆ

ล้อมกรอบ

'สิ่งนี้' รักที่สุด

ไข่มุก ชื่อนี้คุณแม่ตั้งให้ ตอนแรกคุณพ่อกับคุณแม่คิดไว้หลายชื่อมาก มีทั้ง แพร พลอย หนู เลือกกันไม่ได้สักที จนวันหนึ่งมีข่าวใหญ่โตว่าแซม ยุรนันท์ ภมรมนตรี แต่งงาน เจ้าสาวชื่อไข่มุก คุณแม่เลยบอก...ฉันจะเอาชื่อนี้! แต่เพื่อนสนิทจะชอบแกล้งเรียกว่า 'เจ้าไข่'

เจ้าเนื้อทอง สุนัขสุดรักสุดหวงประจำบ้าน คุณพ่อเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่แรกคลอด จนถึงตอนนี้ก็เกือบ 12 ปีแล้ว ตอนแรกจะตั้งชื่อฝรั่งเท่ๆ แต่คุณแม่อยากได้ชื่อที่มีคำว่า ทอง สุดท้ายคุณแม่ก็ชนะอีกแล้ว ฮ่าๆ

ผ้าพันคอไหมพรม ของขวัญวันเกิดที่แสนประทับใจ คนพิเศษถักให้เมื่อ 2 ปีที่แล้ว น่ารักตรงที่อุตส่าห์ซุ่มนั่งเรียนหลังขดหลังแข็งกับเหล่าคุณป้าที่เดอะมอลล์บางกะปิอยู่นาน ทำให้ไข่มุกเซอร์ไพรส์และปลื้มใจสุดๆ

เทย์เลอร์ สวิฟต์ นักร้องและนักแต่งเพลงชื่อดัง ทั้งสวยและเก่ง สามารถนำเรื่องราวในชีวิตมาถ่ายทอดเป็นเพลงที่ฟังได้ไม่เบื่อ เปลี่ยนตัวเองจากเด็กสาวที่ไม่มีใครสนใจ กลายเป็นสาวสวยมากความสามารถได้ ถ้าเดินผ่านแผงหนังสือแล้วเหลือบเธอคนนี้ขึ้นหน้าปกเมื่อไร เป็นต้องชะงัก!