ลองของดีนัก

โดย...ปู โลกเบี้ยว

ใครชอบลองของบ้าง โดยปกติแล้วปูไม่ค่อยชอบลองอะไรที่ไม่เคยมาก่อนชอบคล้อยตามซะละมากกว่า นอกจากจะมีคนเคยลองแล้ว ต้องถามเพื่อนๆ หรือใครที่เคยใช้เคยทดลองแล้วได้ผลก่อนแล้วจึงค่อยตาม

คุณต๊อก ศุภกรณ์ ดูผาดๆ เขาเป็นคนล้นๆ คือ ชอบทำอะไรที่มันแปลกแยกไปจากชาวบ้านเขาทำกัน แต่แท้ที่จริงแล้วเป็นคนน่ารักนิสัยดี แค่เว่อร์ๆ เกินๆ ชาวบ้านแค่นิดหน่อยเอง อยู่กินกับแฟนสาวมาก็ปาเข้าไปเป็นสิบปี จึงมีโอกาสได้แต่งงานมีลูกกับเขาซะที งานแต่งแกก็ไม่ใช่ธรรมดาเหมือนชาวบ้านเขา ขนาดเป็นเจ้าบ่าวยังลีลาชักช้าเกือบไม่ทันฤกษ์เอาน่ะ และแล้วลูกสาวตัวน้อยก็ได้ลืมตาออกมาดูโลก ต๊อกก็กะว่าจะตั้งชื่อลูกว่า สูบกู้โลก เพราะกำลังเล่นหนังเรื่องนี้อยู่ คนคงท้วงติงเยอะแหละ พอคลอดออกมาเลยให้ชื่อเล่นว่า “ลูกโลก” ชื่อจริงว่า “รักษ์โลก” ปูว่าน่ารักดีนะ พี่แกไม่ค่อยมีเวลาเลี้ยงลูกนักหรอก มักเป็นหน้าที่ของคุณแม่ซะละมากกว่า เมื่อมีโอกาสก็จะช่วยเลี้ยง ปูชอบถามน้องต๊อกถึงลูกสาวบ่อยๆ เขาก็จะเล่าอย่างมีความสุขแบบเว่อร์ๆ ของเขานั่นแหละ แต่มีหลายอย่างที่ปูชอบ เช่น ต๊อกมักจะชอบร้องเพลงให้ลูกฟัง เป็นเพลงที่พ่อแต่งเองซะส่วนใหญ่ เพื่อสอนลูก นั่นไง ...เหมือนใครเขาซะที่ไหนล่ะ อย่างเวลาเช้าๆ อีพ่อก็จะร้อง “ขี้ไม่ขี้ ขี้ไม่ขี้ วันนี้คุณขี้รึยัง” อีลูกสาวหัวเราะคิกคักแล้วขี้โชว์พ่อเลย

อีกหลายอย่างที่พ่อชอบทำอะไรแผลงๆ แต่ที่เวลาต๊อกคุยแล้วรู้สึกว่า เฮ้ย! มันจริงจังและน่าเชื่อถือก็คือ เรื่องของน้ำนมแม่นั่นล่ะ ต๊อกเล่าว่าคุณหมอบอกว่าน้ำนมแม่อัศจรรย์ที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้ ไอ้เรื่องที่ให้ลูกกินแล้วแข็งแรงมีภูมิต้านทานแทบทุกเรื่องอ่ะใครๆ ก็รู้ แต่ที่ต๊อกและปูชอบก็คือ น้ำนมแม่เนี้ยใช้ทาหน้ารักษาสิวฝ้าได้ดีนักแลล่ะ แม่ลูกอ่อนคนไหนที่ตอนท้องแล้วหน้าเละ สิว ฝ้า และกระ ขึ้นเนี้ยให้ลองเอาน้ำนมของตัวเองทาหน้าดู สิวฝ้ารอยด่างดำจะจางหายไปโดยธรรมชาติ เด็กที่กินนมแม่เวลาขี้ออกมาก็ไม่เหม็น ต๊อกบอกว่าเคยทำ ตอนที่ไปขี่จักรยานการกุศลข้ามจังหวัดกันอ่ะ “โหย หน้าดำสากมาก ผมเลยเอานมเมียมาทาหน้ามันรักษาได้จริงๆ ครับพี่ หน้าผมจากสากๆ เนียนนุ่มขึ้นมาเลย บางทีผมเป็นสิวผมก็เอานมเมียมาแต้มเอาไว้ เช้ามาสิวมันแห้งไปเลยอ่ะ” เฮ้ย! มันดีอย่างนั้นเชียวเหรอ ปูเลยไปลองขอน้ำนมแม่ลูกอ่อนของรุ่นน้องในที่ทำงานชื่อ น้องตูน เขาเพิ่งคลอดแล้วมาทำงาน จึงต้องปั๊มน้ำนมเก็บไว้ให้ลูกกิน ปูเลยขอเขามาหน่อยหนึ่งแล้วลองทาหน้าดูบ้าง ตอนแรกพะอืดพะอมจะออกบอกไม่ถูกจะคาวก็ไม่คาวจะหอมก็ไม่ใช่ มันบอกไม่ถูกอ่ะ เฮ้ย! หน้ามันนุ่มจริงๆ ด้วยอ่ะ แต่สิวสิขึ้นเต็มเลย สงสัยเพราะแพ้แหงๆ เลย ไม่ยอมแพ้ค่ะทำต่อจนสิวแห้งไปเองจริงๆ ด้วยอ่ะ ไม่รู้คิดไปเองอ่ะป่าว แต่โดนด่าจากแม่ตัวเองและเพื่อนๆ ใหญ่เลยว่า ไม่ควร เพราะเป็นการไปแย่งนมเด็กกินอ่ะดิ อิอิ

คราวนี้ความอยากลองอีกแหละ พอดีตอนแรกไม่สบายก็ไปหาหมอที่โรงพยาบาลประจำ ซึ่งไม่ได้อยู่แถวบ้าน คอแดงฉีดยาแก้อักเสบที่ก้นหมดไปเก้าร้อย ปูก็บ่นอุบเลย แค่ฉีดยาล่อไปซะเก้าร้อย สองวันก็หายแระ แต่ดันเป็นขึ้นมาอีกเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ และต้องใช้เสียงตลอดเวลา คราวนี้เลยอยากลองใช้บริการของโรงพยาบาลใกล้บ้านที่เพิ่งจะเปิดใหม่ดูบ้าง โห เข้าไปครั้งแรกประทับใจมาก โอ่อ่ากว้างขวางใหญ่โตเหลือเกิน ดูสะอาดตาดี ไปหาตอนเลิกงานดีเจแล้วก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนครึ่งแล้ว เขาต้องมีหมอเวรอยู่ล่ะว้า โอ๊ย! แม่คุณณณ กว่าจะลงทะเบียนเพราะมาเป็นครั้งแรก กว่าคุณหมอจะลงตรวจเพราะต้องไปตามกันที่ห้องพักชั้นบนคือ ตึกมี 21 ชั้นอ่ะ คุณหมอพักชั้น 9 กว่าจะตรวจเสร็จถามไถ่กันดีแล้วว่าแพ้ยาอะไรบ้าง เสร็จพยาบาลก็พาไปฉีดยาอีกห้องปูถามว่าใครฉีดให้อ่ะ อย่าฉีดเร็วนะ ช้าๆ หน่อยกลัวปวด พยาบาลก็บอกว่าเดี๋ยวคุณหมอมาฉีดให้ค่ะ แต่รอเบิกยา ห้องยาอยู่ชั้น 6 เขาจะส่งลงมาทางแคปซูล อ๋อ ทันสมัยแหะ

ปูรอนานมากเลยเข้าห้องน้ำ ตายแล้ว โรงพยาบาลใหญ่โตน้ำไม่ไหลซะงั้น เฮ้อ ก็คิดว่าคุณหมอจะมาฉีดให้ สักพักกลายเป็นบุรุษพยาบาลมาฉีดคร้าาา แล้วฉีดยาเข้าเส้น อ้าว! งง เคยแต่ฉีดก้น เอาว่ะมันคงได้ผลเร็ว พอน้องฉีดเข้าไปเท่านั้นแหละ เฮ้ย! ทำไมปากมันชา แล้วชาไหล่ไปถึงก้นเลยอ่ะ แขนข้างที่ฉีดก็ปวดและหนักจนยกไม่ขึ้น หัวเริ่มหมุนตาเริ่มพร่า ไม่ได้การแล้ว “น้องๆ หยุดๆ เลย พี่แย่แล้วมีอาการแปลกๆ ไม่รู้แพ้ยาอ่ะป่าว” ไอ้เจ้าน้องบุรุษพยาบาลก็บอกว่า “อ๋อ..! มันเป็นผลข้างเคียงปกติครับ แต่เดี๋ยวผมถามคุณหมอให้นะครับ” นานนนมากกกกจนอาการเวียนหัวและปวดแขนเกือบหายแล้วอ่ะ คุณหมอก็ยังไม่มา ปูเลยค่อยๆ เดินไปจ่ายสตางค์เอายากลับบ้าน กะว่าถ้าแพ้ยาจริงๆ ค่อยมาใหม่ พอจ่ายตังค์เท่านั้นแหละ ลมจะจับอีกรอบ โอ้! แม่เจ้า สี่พันเจ็ดยาอะไรฟระ ทำไมมันแพงเยี่ยงนี้ รู้งี้ไปโรงพยาบาลประจำดีกว่าเก้าร้อยเอง โฮๆ ไม่น่าเลย กำลังจะกลับอยู่แล้ว คุณหมอแกเพิ่งจะเสด็จลงมา บอกว่าถ้าแพ้ยาฉีดคงต้องขอเปลี่ยนยากินที่ให้ไปเพราะเป็นยาประเภทเดียวกัน แล้วเดี๋ยวเอายาแก้แพ้ไปกินด้วย เพราะไม่แน่ใจว่าผื่นจะขึ้นมั้ยถ้ากลับไปบ้าน ยาแก้แพ้เนี้ยเสียเงินเพิ่มนะจ๊ะ แต่เปลี่ยนยาอ่ะเขาคืนสตังค์มาให้สองพัน เพราะทีแรกที่มันแพง เพราะเป็นยาจากเมืองนอกคร้าาาา

เสร็จสรรพรวมเวลาเข้าไปใช้บริการโรงพยาบาลใหม่เที่ยงคืนครึ่งถึงตีสองค่ะ ต๊ายตายถ้าฉันเป็นอะไรร้ายแรงฉันมิตายไปแล้วเหรอ เป็นบทเรียนสอนใจไปอีกนานเลยล่ะคร้าาาา ว่าอย่าได้ริลองของใหม่ที่ยังไม่เคยแม้แต่ถามใครก่อนเลย...ประทับใจจริงๆ