‘เอกหนก’ คู่ซี้ต่างวัยกับภารกิจตามคนหาย

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์ ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

ถือเป็นองค์กรคู่เมืองไทยยาวนานกว่า 15 ปี สำหรับ “มูลนิธิกระจกเงา” กับภารกิจการตามหาเด็กที่หายตัวไปจากบ้าน แม้จะพบกับความสำเร็จและผิดหวังบ้างก็ตาม “เอก” เอกลักษณ์ หลุ่มชมแข หัวหน้าศูนย์ และ “หนก” กนกวรรณ พูลเพิ่ม ผู้ประสานงานศูนย์ข้อมูลคนหายเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์ ทีมงานคู่ปึ้กจะมาถ่ายทอดเรื่องราวระหว่างกัน ถึงการทำงานบนความหวังของครอบครัว

‘เอก’ เอกลักษณ์ หลุ่มชมแข

“หนก” รับได้ทุกอย่าง

“เป็นนักศึกษาฝึกงานที่นี่มาก่อน คุยกันไปคุยกันมา และก็เพิ่งมารู้ว่าเป็นรุ่นน้องโรงเรียนมัธยมปลายที่กุลนทีแถวห้วยขวาง หลังฝึกงานจบก็กลับมาทำงานที่มูลนิธิกระจกเงา แต่อยู่โครงการอื่น ช่วงหนึ่งมีการปรับเปลี่ยนบุคลากร จึงดึงเข้ามาช่วยงานในตำแหน่งประสานงานรับแจ้งเหตุ

โดยภาพรวม หนก สามารถช่วยแบ่งเบาภารกิจไปได้เยอะมาก ถือว่ามันเข้าขา เพราะบอกให้ทำอะไรเขาจะเรียนรู้ได้เร็ว เวลาต้องอยู่ในสถานการณ์แก้ปัญหาเฉพาะหน้า บางทีพูดหรือทำสีหน้าท่าทาง เขาจะรู้ว่าเราต้องไปแบบไหนกัน ทีมเรามีภารกิจหนัก ต้องรับแจ้งคนหายทั้งประเทศ แต่มีทีมงานกันแค่ 2 คน จึงเป็นคู่บัดดี้ ไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด ทั้งขึ้นเหนือล่องใต้ ถือว่าใช้ชีวิตร่วมกันเยอะมาก

ส่วนความประทับใจ คงเป็นในเรื่องความรับผิดชอบ แม้เขาจะเด็ก และเรื่องนี้ถือว่าสำคัญมาก เพราะเรื่องความเก่งสามารถพัฒนาได้ แต่เรื่องความรับผิดชอบสำคัญกว่า

ทำงานร่วมกันทะเลาะกันบ้าง เคยใช้อารมณ์ คำพูดติดอารมณ์ แต่มันเป็นเรื่องที่ขอโทษกันได้ ก็เคยขอโทษน้อง บางครั้งงานก็ไม่ได้ดั่งใจ พอไม่มีใครให้ระบายก็มาซัดกันเอง (หัวเราะ) แต่ก็น้อย

มีช่วงที่พ่อผมไม่สบาย ไม่ได้มาทำงานเป็นเดือน ก็สื่อสารกับน้องผ่านไลน์ โทรศัพท์ หรือแชทคุยกันเพื่อสั่งงาน แต่ผมรู้สึกสบายใจ หมดห่วงเรื่องที่ทำงาน เพราะน้องเขารับมือได้ ส่วนการลงพื้นที่กับน้องทำงานร่วมกันมีอุปสรรคบ้าง โดยเฉพาะข้อจำกัดของผม คือ ขับรถเกียร์ธรรมดาไม่เป็น ดังนั้นน้องเขาจะเป็นคนขับคนเดียวทั้งขึ้นเหนือล่องใต้ คนอาจจะงงว่าไอ้นี่ไปกินแรงผู้หญิงหรือเปล่า ปล่อยให้น้องเขาขับคนเดียว แต่ผมขับเกียร์ธรรมดาไม่เป็น ถือว่าเป็นข้อจำกัดเพียงเรื่องเดียว ที่เหลือไปได้หมดไม่ว่าจะดึกดื่นขนาดไหน

สำหรับไลฟ์สไตล์ของเราสองคนเหมือนกันมาก เนื่องจากพวกเราทำงานหนัก ดังนั้นต้องกินอิ่ม อันนี้เป็นหลัก ดูได้จากสรีระพวกเราจัดเต็มตลอด (หัวเราะ) เพื่อให้มีแรงในการทำงาน ผมโอเคกับทีมงานคนนี้ ไม่ได้รู้สึกอคติ ทำให้ผมกล้าเปิดเผยในหลายๆ เรื่อง แม้กระทั่งเรื่องส่วนตัวที่คนอื่นไม่รู้ แต่สามารถเล่าให้น้องฟังได้ หรือพูดง่ายๆ ทั้งองค์กรเรื่องส่วนตัวผมไม่มีใครรู้ แต่น้องเขาจะรู้ เพราะผมเล่าให้ฟังด้วยความไว้วางใจ และคิดว่าถ้าทีมงานรู้เรื่องของเรา เขาก็จะเข้าใจเรามากขึ้นในบางเรื่อง

&<2288;

‘หนก’ กนกวรรณ พูลเพิ่ม

“เอก” โปรเฟสชันนอล

“อยู่เฉยๆ ไม่ค่อยหล่อ เวลาพูดมักจะดูดี แต่พอทำงานร่วมกันวันแรกก็รู้สึกเกร็งๆ แต่พี่เขามีวิธีการที่จะคลายความกังวล คือ เป็นคนกันเอง ทำให้เรารู้สึกไม่เครียด หรือบางเวลาทำอะไรไม่ถูกก็ถามได้ แม้กระทั่งคำถามที่ไม่ควรถาม พี่เขาก็ตอบ แม้จะมีท่าทางว่ามึงถามทำไมคำถามแบบนี้ (หัวเราะ)

เป็นผู้นำที่ดี คือ เวลาดูพี่เขาคุย ประสานงานกับหน่วยราชการ ดูเป็นโปรเฟสชันนอล เวลาไปคุยดูมีพลัง หน่วยงานอื่นๆ จะรับฟัง รู้สึกว่าพี่เขาเป็นผู้นำที่ดี และถ้าเราทำงานนี้ไปและพี่เขาอยู่ก็จะประสบความสำเร็จแน่นอน ส่วนความประทับใจ คงเป็นเวลามาทำงานกับพี่เขา ก็ไม่ได้มาทำงานตลอดเวลา เพราะสามารถรีแล็กซ์ตอนไหนก็ได้ เป็นความยืดหยุ่นที่มีให้กันเวลาทำงาน

เรื่องน้อยใจในการทำงาน ไม่เคยเลย เพราะส่วนตัวมีนิสัยไม่คิดมาก บางทีพี่เขามาขอโทษในบางเรื่องที่เรารู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องมาขอโทษ แต่ทั้งหมดเนื่องจากพี่เขาไม่ได้เป็นคนพูดจาโผงผางหรือใส่อารมณ์ ดังนั้นเวลาพูดมาจึงไม่เคยรู้สึกว่าเขาไม่พอใจ และไม่ได้เอามาติดใจ คือ ถ้าเป็นเรื่องงานก็คุยเรื่องงาน ถ้าผิดเรื่องงานก็โอเค ยอมรับผิด ไม่มีปัญหา แต่พี่เขาไม่เคยใช้คำพูดที่ทำให้รู้สึกว่าตำหนิให้รู้สึกไม่ดี จะเป็นลักษณะในการสอน หรือบอก ไม่ใช่การชี้นิ้วสั่ง

ภารกิจที่เคยทำร่วมกันและประทับใจมากๆ คือ กรณีเคสเด็กหาย และต้องลงไปตามในพื้นที่ จ.ขอนแก่น ซึ่งถือเป็นทริปแรกในการไปตามหาเด็กหาย ระหว่างการตามหาก็นั่งคุยกันทุกวันว่าจะทำอะไรต่อไป และทุกๆ วันจะเห็นพี่เขาจริงจังกับการตามหาเด็กมาก ทุกวันก่อนจะเข้าไปหาครอบครัวของเด็กที่หาย พี่เขาจะนั่งคิดว่าไปพูดอย่างไรกับครอบครัว เพราะยังไม่เจอเด็ก

ซึ่งการเข้าไปหาจะต้องมีคำตอบหรือความคืบหน้าให้กับครอบครัวเด็กที่หาย และเวลาเห็นความตั้งใจของพี่เขาต่อภารกิจ ความใส่ใจต่อครอบครัวว่าการตามหามีความหมายและสำคัญ แม้สุดท้ายไม่เจอและมาทราบข่าวตอนกลับมาว่าเด็กเสียชีวิต ก็เป็นความสะเทือนใจในการทำงาน แต่รู้สึกว่าเราและพี่ได้ทำหน้าที่อย่างเต็มที่

เป็นไปได้สิ่งที่พี่เขาทำอยู่ลงตัวมากแล้ว ไม่ได้หมายความว่าอยากให้ทำต่อไป แต่สิ่งที่พี่เขาทำเกิดประโยชน์ในคนหมู่มาก การไปทำงานแทนพี่เขา มีความเป็นไปได้ แต่อยากเห็นพี่เขาในบทบาทแบบนี้มากกว่า”