แสนสุขใจในครอบครัว

เรื่อง : ปู โลกเบี้ยว

ครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญสำหรับปู บางคนอาจคิดว่าไม่ต้องพึ่งครอบครัวก็ได้ ฉันสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง แต่เมื่อเราต้องการกำลังใจมากๆ แล้วถ้าไม่ใช่เพื่อนที่สนิทกันจริงๆ ยอมตายแทนกันได้ จะมีใครหน้าไหนอีกล่ะที่จะเป็นกำลังใจที่ดี ที่จริงใจอย่างแท้จริง ได้เท่ากับครอบครัว

แต่นั่นก็ต้องหมายความว่าครอบครัวก็ต้องให้กำลังใจเรากลับมาด้วยเช่นกันนะ ไม่ใช่อยู่กันไปอย่างนั้น ตัวใครตัวมัน ไม่มีความสัมพันธ์กันเลย ทั้งๆ ที่อยู่บ้านเดียวกัน อันนี้ก็ไม่ใช่นะ หรืออยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ แต่กลับมีแต่ความอิจฉาริษยากันเอง เห็นแก่ตัว เอาชนะกันอยู่นั่นแหละ ก็จะทำให้ครอบครัวไม่มีความสุข อย่างนี้สู้ไม่ต้องมีซะดีกว่า

ที่บ้านปูถือว่าเป็นครอบครัวขนาดเล็กมาก คือ มีแม่ น้อง และปู ปูต้องดูแลครอบครัว แต่ปูก็ยังต้องพึ่งครอบครัวน้อยๆ ของปู เพราะเวลาที่ขาดกำลังใจ ท้อแท้ ครอบครัวน้อยๆ ของปูนี่แหละคือกำลังใจที่ดี ทำให้ปูมีกำลังใจอยากออกไปทำงาน ให้หนักหนาสาหัสแค่ไหนก็สามารถ และมีความสุขมากเมื่อกลับมาถึงบ้าน อยากกินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา ถึงแม้ว่าเวลาที่กินข้าวกันไปทะเลาะกันไปก็ตามแต่มันก็คือความสุขใจที่ได้อยู่ด้วยกัน

แม่และน้องปูชอบทะเลาะกันเสมอเวลาที่ทำกับข้าวและนั่งกินข้าว ไม่ใช่แค่ทะเลาะนะ เรียกว่าด่ากันเลย ยิ่งตอนที่น้องชายติดแอลกอฮอล์นะ ทุกวัน แต่ปูก็ไม่เอามาเป็นเรื่องเครียด กลับพยายามทำให้บรรยากาศสนุก คือแหย่คนนั้นที คนนี้ที จนบางทีแม่ร้องไห้ไปหัวเราะไป แรกๆ ก็กลัวบาปนะ ทำให้แม่ร้องไห้ แต่ทำยังไงได้ล่ะ ยังไงแม่กับน้องก็ต้องทะเลาะกันอย่างนี้อยู่ดีแหละ แทนที่เราจะทำให้มันเครียด สู้หัวเราะกับมันจะดีกว่า พอบรรยากาศสนุกเดี๋ยวก็ลืมๆ กันไปเองแหละ ดีไม่ดีถ้าใครคนใดคนหนึ่งต้องมีอันจากไป (ระหว่างแม่ที่แก่เฒ่ากับน้องที่ติดเหล้านะ) อีกคนที่อยู่คงต้องเหงาหงอยอย่างแน่นอน นี่คือความสุขของครอบครัวปูล่ะ

แล้วครอบครัวของคุณล่ะ อย่าได้รู้สึกกลัวที่จะอยู่บ้านร่วมกับครอบครัวเลยค่ะ ถ้าบ้านไหนคนในบ้านไม่ค่อยกลับบ้าน ก็ลองวางฮวงจุ้ยจิตวิทยาหน่อยมั้ยล่ะ พยายามเอารูปครอบครัวที่มีความสุข เน้นว่าต้องมีความสุขนะ ติดไว้ที่ที่คนในครอบครัวทำกิจกรรมกันบ่อยๆ เห็นชัดๆ เช่น ห้องรับแขก ห้องดูทีวี ห้องกินข้าว เพื่อปลุกจิตสำนึกให้คนในบ้านรู้สึกคิดถึงครอบครัว และอยากที่จะกลับบ้านมากยิ่งขึ้น อย่างน้อยก็ทำให้พวกเขาอยากกลับบ้านขึ้นมาบ้างล่ะ มันเป็นจิตวิทยาอย่างหนึ่งน่ะค่ะ แล้วควรจะพยายามหาเวลากินข้าวด้วยกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

ถ้ามีคนเฒ่าคนแก่ก็ควรจะหมั่นเข้าไปดูแลบ้าง อย่าปล่อยให้ท่านเหงาถ้ายังอยากให้ท่านได้อยู่กับลูกหลานนานๆ

คุณยายบอกว่าเกิดวันที่ 2 เม.ย. 2454 วันๆ กินแต่ผักผลไม้ ลูกๆ หลานๆ จะผลัดกันมาเยี่ยมไม่เคยขาด ส่วนคุณตาน่ะจากไปตั้งสิบกว่าปีแล้ว ชีวิตประจำวันดูหนังฟังเพลงนอนหลับ หยอดตาทุกวัน ตาดีมากๆ สามารถมองเห็นไกลๆ ได้อย่างชัดเจน ปูยังมองไม่เห็นเท่าท่านเลย แล้วที่คุณยายแข็งแรง สมองดี สุขภาพร่างกายดี ก็เพราะว่าสุขภาพจิตดีอ่ะดิ ลูกหลานเอาใจใส่ หมั่นเวียนกันมาหาไม่เคยขาด นี่แหละครอบครัว ครอบครัวที่มีความสุขก็ทำให้ปู่ย่าตายายมีอายุยืนไปด้วยยังไงล่ะจ๊ะ