ที่ตรงนี้คือโลกส่วนตัวมุมคิดงานของ สส.รัชดา

โดย...ธนก บังผล

คุ้นหน้าคุ้นตาผ่านทางการทำหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) กันมาแล้ว หลังจากอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรี ได้รับเสียงชื่นชมมากมายว่าเตรียมข้อมูลและจังหวะพูดจาไหลลื่นเป็นอย่างดี

ดร.รัชดา ธนาดิเรก (กานต์) สส.กทม. พรรคประชาธิปัตย์ นักการเมืองหญิงรุ่นใหม่ไฟแรง มีมุมทำงานที่ไม่ซ้ำใคร

หากนึกถึงโต๊ะ เก้าอี้ ในห้องเงียบๆ หรือมุมสงบ นั่นไม่ใช่ My Space ของ ดร.กานต์ เพราะหลายปีที่ผ่านมาเธอใช้ชีวิตและความคิดในหน้าที่การงานผู้แทนราษฎรอยู่บนรถตู้ ตามแบบฉบับของคนกรุงโดยแท้

ดร.กานต์ บอกว่า คุณพ่อซื้อรถตู้โฟล์คให้ใช้พร้อมกับหาพลขับส่วนตัวรับส่งมาได้ประมาณ 2 ปีแล้ว

“ที่อยากใช้รถตู้เพราะว่ากว้างขวางดี นั่งสบาย เปลี่ยนเสื้อผ้าก็ได้ (ติดฟิล์มแล้ว) เพราะใน 1 วันนั้นมีหลายงาน จะไปหาห้องน้ำเข้าก็ไม่สะดวก รถคันนี้คุณพ่อซื้อเอง หาคนขับมากันเอง เรื่องดีอีกอย่างหนึ่งก็คือเป็นรถครอบครัวได้ด้วยในวันหยุด” ดร.กานต์ เล่าอย่างอารมณ์ดี

ในเมืองหลวงที่รถมากกว่าถนน หนีไม่พ้นการจราจรที่ขยับแต่ละทีสุดแสนจะลำบาก ทำให้ทุกวันนี้ ดร.กานต์ มีเวลาส่วนตัวแค่ในรถตู้โฟลค์คันนี้เท่านั้น

“ก็มีปัญหาเรื่องรถติด แต่วันๆ หนึ่งต้องเดินทางไปหลายที่ การทำงานเป็น สส.อย่างนี้ไม่ค่อยมีเวลาอยู่สำนักงานหรอก จะให้เข้าสำนักงานมาคิดงานก็ไม่ได้ เวลาที่อยู่ในรถก็จะเป็นช่วงที่เราได้คิด ได้โทรศัพท์ สื่อสารติดต่อ พิมพ์งานก็ได้ เรียกว่าใช้เวลาให้เป็นประโยชน์”

ซึ่ง My space ของ ดร.กานต์ คือ เบาะด้านซ้ายที่นั่งเป็นประจำ

“ที่เห็นนั่งอยู่ที่เบาะด้านซ้ายนั่นล่ะคือมุมประจำ ส่วนของจะไว้ทางเบาะข้างๆ

ด้านขวา”

ถามว่าในรถตู้คันนี้ของ ดร.กานต์ มีอะไรบ้าง เธอตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด

“น้ำ ขนม หมอน เสื้อสูท รองเท้า โน้ตแพด 3 เอ็ม ที่ชาร์ตแบต ที่ตัดเล็บ ที่ขัดเล็บก็มีนะ มีอุปกรณ์ที่ต้องใช้ทำงานพร้อม แม้กระทั่งพิมพ์งานเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้” ดร.กานต์ หัวเราะ

แม้ใครจะทรมานกับปัญหารถติด สำหรับ ดร.กานต์ ที่ต้องใช้ถนนเสมือนห้องทำงาน ตึกรามบ้านช่องและทางด่วนเหมือนทิวทัศน์ เธอบอกว่า บางทีก็เคยคิดไม่อยากให้รถไม่ติด

“เราเลี่ยงรถติดไม่ได้ เราก็ต้องใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ บางทีอยากให้รถติด เพราะกานต์จะได้หลับ ได้คิดงาน จะไปงานไหนสักที่เราก็กะเวลารถติดเผื่อไว้ ถ้ารถไม่ติดบางครั้งก็ไม่รู้จะไปไหนจริงๆ นะ หรือไปงานแล้วถึงเร็ว เรากำลังหลับอยู่ ก็ต้องบอกว่าโชคดีที่มีคนขับรถ”

นอกจากนั่งใช้ความคิด และทำงานแล้ว ช่วงที่ว่างๆ ดร.กานต์ บอกว่า ก็จะมีเวลาได้ฟังข่าว ฟังวิทยุด้วย

“นอกจากจะได้ทำงานแล้ว บางทีก็ได้ฟังข่าว ฟังวิทยุ เพราะถ้าถึงบ้านแล้วเราก็จะพักผ่อน ไม่ได้มาฟังอะไรอย่างตอนที่อยู่บนรถ พออยู่ในรถก็ได้ฟังการเมือง หรือข่าวอะไรแปลกๆ ซึ่งอยู่บ้านไม่ได้เปิด ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่มีคุณภาพเลยนะตอนที่อยู่ในรถ อย่างบางคนถ้าว่างๆ ก็อาจจะแวะร้านกาแฟ เสียตังค์อีก (ฮา) บางครั้งไปงานแล้วกานต์ไปถึงก่อน ก็จะจอดข้างทาง อ่านหนังสือรอเวลาบ้าง นอนพักผ่อน ใช้รถเป็นที่พัก” ดร.กานต์ เล่าเสียงใส

แต่ทั้งนี้ แน่นอนว่าชีวิตบนรถย่อมมีมูลค่าต้องเสียตามราคาน้ำมันเช่นกัน ซึ่งในแต่ละเดือนนั้นก็พอประมาณ ที่ ดร.กานต์ บอกว่า “กลางๆ” ไม่เหลือบ่ากว่าแรงตามกำลังของผู้แทนราษฎรที่ต้องไปงานตามชุมชนทุกวัน

ในเมื่อคนกรุงไม่อาจปฏิเสธความพลุกพล่าน ใช้เวลาติดอยู่บนถนนวันละหลายชั่วโมง

ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่มีงานรัดตัวอย่าง ดร.กานต์ จึงใช้รถตู้เป็นที่ทำงานทั้งด้านการเมืองและรับใช้ประชาชน มุมเล็กๆ ส่วนตัวที่เธอสร้างขึ้นเองตามสไตล์ My Space