ธรรมบรรยายจากมุมไบ มงคลสูตร...สู่การเจริญวิปัสสนา (ตอน ๙)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

มีผู้ตั้งคำถามต่อพระอาจารย์ว่า “ขณะที่ผมหลับตาทำสมาธิ และได้เห็นภาพที่ดูเหมือนเป็นภาพพระพุทธเจ้า ไม่รู้ว่า มันเป็นสิ่งที่จินตนาการ คิดนึกเอาเอง หรือว่าเป็นภาพจริง”

พระอาจารย์อารยะวังโสให้แนวคำตอบว่า “ไม่ใช่จริง และก็ไม่ใช่ไม่จริง จริงก็ไม่ใช่ จะไม่จริงก็ไม่ใช่ คืออย่างนี้ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่จะจริง หรือ จะจริงก็ไม่ใช่ จะไม่จริงก็ไม่ใช่

การถามว่า จริงหรือไม่จริง นั้นไม่ใช่ พระพุทธศาสนาไม่ได้สอนให้บอกว่าจริงหรือไม่จริงในสิ่งเหล่านี้ แต่พระพุทธศาสนาสอนเราให้พิจารณาว่า สิ่งนี้ที่เกิดขึ้นนี้จะมีประโยชน์หรือไม่ คือ มีประโยชน์กับจิตหรือไม่

ถ้านิมิตนี้ให้เกิดประโยชน์ทางจิต ก็จะทำให้เกิดสมาธิเร็ว ให้มีศรัทธาในพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์ เกิดพลัง เกิดความสว่าง นิมิตเหล่านี้ก็เป็นประโยชน์ แต่ถ้าเกิดนิมิตเหล่านี้แล้ว ทำให้จิตใจของเราอยาก คือ อยากเห็น อยากรู้ ก็จะกลายเป็นจิตฟุ้งซ่านแตกกระจาย สิ่งเหล่านี้ย่อมไม่มีประโยชน์

คือ ธรรมทั้งหลายทั้งปวงในโลกนี้ สรรพธรรมทั้งหลายในโลกนี้ ล้วนแล้วแต่ไม่จริง แต่ในความไม่จริงนี้ มันมีความจริง เป็นความจริงที่อยู่ในความไม่จริงนั่นแหละ เป็นอมตธรรม เช่น รู้ในสิ่งนี้ว่าไม่เที่ยง รู้ในสิ่งนี้ว่าไม่ใช่ตัวตน ตัวรู้ดังกล่าวนั้นเองที่เป็นประโยชน์จริง เป็นตัวจริง เป็นอมตธรรม

อ่านต่อฉบับหน้า