ไอเดีย

โดย...ปู โลกเบี้ยว

คนไทยอ่ะไอเดียสร้างสรรค์เยอะเชียวล่ะ บางคนบางกลุ่มก็ได้รับการยกย่องส่งเสริม บางทีพวกที่เก่งแต่ไม่เฮงก็ไม่ค่อยมีใครต่อยอด เลยทำให้ความคิดไอเดียสร้างสรรค์ที่ดีๆ ไม่เกิดประโยชน์ก็มีเนอะ

วันหนึ่งมีน้องสองคนชื่อน้องเอมและน้องหนึ่งเดินเข้ามากับพี่จิ๊ก เนาวรัตน์ ในห้องส่ง Nine Entertain So Hot พี่จิ๊กก็แนะนำว่า น้องเขามีไอเดียดีไอเดียเด็ดมานำเสนอ น้องสองคนนี้ไปร่ำไปเรียนมาจากอเมริกา ไปเจอเพื่อนชาวจีนคนหนึ่งชื่อ คุณเจมส์ เจียว อีตาเจมส์เนี้ยก็เรียนรู้มันทุกอย่างที่อยากเรียน เลยไปแอบเรียนแพทย์ทางเลือกมาด้วย ชอบอะไรที่เป็นธรรมชาติมาก แล้วมาเมาท์กันในกลุ่ม เมาท์กันไปเมาท์กันมาอีท่าไหนไม่รู้ เลยชวนน้องเอมและน้องหนึ่ง ทำชาจีนเพื่อสุขภาพกันซะเลย เพราะตัวเองก็เป็นคนจีนมีความชำนาญในเรื่องนี้อยู่แล้ว และมีที่ดินอยู่ที่ยูนนานประเทศจีน ซึ่งเป็นที่ที่เขาปลูกชาผู่เอ่อที่เขาว่าดีนักดีหนากันอยู่แล้วด้วย ประกอบกับเจ้าน้องสองคนนี้ ตามที่ปูตรวจดวงชะตาแล้วอ่ะนะก็เป็นคนที่ชอบบริการจัดการและชอบชิมชอบลอง อะไรดีอะไรอร่อยจะตามไปกินงิ เลยทำให้ตัดสินใจกลับเมืองไทยแล้วหาเพื่อนหุ้นกันทำชาเพื่อสุขภาพ “Long Rich” โหย! แค่ชื่อกะเอารวยอ่ะ อิอิ โดยให้ตาเจมส์ปลูกชาส่งมาให้เราที่เมืองไทย

ไอ้เรื่องจิบชาแล้วได้ประโยชน์โน่นนี่นั้นอ่ะ เราๆ ก็คงจะรู้กันอยู่บ้างแล้วชิมิล่ะ ไม่ว่าจะเป็นการช่วยล้างไขมันเมื่อจิบหลังรับประทานอาหาร หรือช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ ไอ้ปูอ่ะดันเป็นคนที่กินกาแฟหรือชาแล้ว_ึไม่ค่อยออกอ่ะดิ น้องเขาก็ว่า แต่เจ้าชาผู่เอ่อเนี่ยมันไปช่วยดีทอกซ์ลดน้ำหนัก ยิ่งถ้ากินก่อนนอนก็ทำให้ถ่ายคล่องขึ้นในตอนเช้า และมันยังสามารถล้างให้เลือดสะอาดได้อีกด้วยอ่ะดิ

โอ๊ย...! สรรพคุณเกินจริงอ่ะป่าวไม่รู้ (โปรดใช้วิจารณญาณส่วนตัว) แต่ปูอ่ะชอบไอเดียน้องๆ เขาตรงที่ว่า เขาคิดถึงความสะดวกสบายของผู้บริโภค คงคิดมาจากความรักสบายของตัวเองนั่นแหละ เลยทำผลิตภัณฑ์ออกมาได้เจ๋งมากเลย คือทำเป็นถ้วยๆ มาเลย แล้วใต้ก้นถ้วยเหล่านั้นก็จะมีชาแปะเอาไว้อย่างเหนียวแน่เชียวล่ะ คนดื่มชาก็สบายไม่ต้องวุ่นวายเอาผงชามาชง แค่เติมน้ำร้อนลงไปในถ้วย แล้วยังสามารถเติมน้ำร้อนได้เรื่อยๆ อีกประมาณ 45 ครั้งอีกด้วยอ่ะ ปูลองแล้วเติมตั้งหลายครั้งมันก็ยังเข้มอยู่เลยอ่ะ พอจิบจนพอใจแล้วก็ทิ้งถ้วยไปเลยไม่ต้องล้าง นั่นไง ชาสำหรับคนขี้เกียจแต่อยากจะจิบชายังไงล่ะ โฮ! ไอเดียน้องพี่ชอบ ง่ายๆ... ดี...

อีกรายหน้าที่การงานหลักคือ เป็นวิศวกรคร้าาา แต่ชอบเลี้ยงสัตว์ที่ไม่มีใครอยากจะเลี้ยงนักจนกลายเป็นรายได้หลักไปแล้วอ่ะ น้องเก๋าแกอยู่เชียงใหม่ทำพวกอสังหาริมทรัพย์ก็อยู่ดีมีความสุข มีอันจะกินดีเลยล่ะ แต่ด้วยความชอบที่ไม่ค่อยเหมือนใคร เพราะคิดว่าไอ้ที่ทำๆ อยู่เนี่ยมันไม่ค่อยท้าทายเลี้ยงสัตว์พวกหมาแมวเนี่ยมันบ้านๆ เลี้ยงปลาก็ไม่เรื่องมากนะ ไม่ต้องดูแลมากด้วย แต่มันจับต้องตัวไม่ได้อ่ะดิ เลยเริ่มแอบเลี้ยงงูไว้เล่นๆ เมื่อ 14 ปีที่แล้ว เพราะไม่ต้องดูแลมาก ไม่ต้องอาบน้ำให้มัน แถมยังจับต้องได้แล้วไม่ค่อยมีใครฮิตเลี้ยงกัน คือ ไม่ค่อยชอบทำอะไรเหมือนใครว่างั้น จากงูก็เริ่มมีเต่าที่ไม่ธรรมดา ต้องเป็นเต่าแปลกๆ แรกๆ ก็ไปหาตามจตุจักรนั่นแหละ แล้วก็เริ่มมีลูกหมูจากอังกฤษพันธุ์ไมโครพิก มีตุ๊กแกแปลกๆ สีสันสดใสจากต่างประเทศ และอื่นๆ อีกหลายอย่างที่ไม่ค่อยมีใครเลี้ยงนั้นแหละ อย่างลูกหมูเนี่ยตัวมันเล็กๆ แค่ 5 โลไม่เกะกะ ฉลาดกว่าหมาแมวอีกด้วย มันสามารถจำเจ้าของได้ สั่งให้ทำอะไรมันก็ทำได้เหมือนสุนัขเลย ส่วนงูเลี้ยงไปเลี้ยงมามันเริ่มขยายพันธุ์ เริ่มสนุกในการเพาะพันธุ์ฟักไข่ ขยายไปขยายมาเป็นพันๆ ตัว สรุปเปิดเป็นฟาร์มเพาะพันธุ์งูสารพัดมันซะเลย Killermorph Farm กลายเป็นจ๊อบพิเศษที่มีรายได้สุดพิเศษไปซะงั้น

น้องเก๋าบอกว่า งูเนี่ยเลี้ยงง่ายมาก ไม่ต้องไปสรรหาหนูหรือสัตว์ตัวเป็นๆ มาให้มันกินเลย ไม่ต้องทำบาปทำกรรมฆ่าสัตว์ด้วย เพราะสมัยนี้เขามีธุรกิจหนูแช่แข็งจากฟาร์มเพื่อความสะดวกของคนที่ชอบเลี้ยงงูแล้วนะ เพียงแค่แกะฟรอยด์ที่ห่อหนูออกแล้วเอาหนูแช่แข็งใส่ในน้ำร้อนให้ตัวมันนิ่มๆ แหย่เข้าไปให้งู งูก็จะงับกินได้ทันที เพราะงูที่เลี้ยงจากฟาร์มของน้องเก๋าเนี้ยถือว่าเป็นงูบ้านไปแล้ว คือ มันไม่รู้จักป่า ไม่ดุร้าย สามารถขึ้นมือหรืออยู่บนมือบนตัวคนได้นานๆ แล้วส่วนใหญ่ไม่ใช่งูที่มีพิษ สามารถเล่นกับมันได้ เพราะฉะนั้นถ้าเราไปจับหนูตัวเป็นๆ หนูบ้านทั่วไป นอกจากจะเป็นโรคแล้ว มันยังกัดงูตายอีกด้วย เพราะงูเลี้ยงมันไม่รู้จักธรรมชาตินั่นเอง ส่วนเวลาที่เลี้ยงต้องเลี้ยงมันในตู้ที่มีพื้นที่ แต่ถ้าจะเคลื่อนย้ายมันต้องใช้กล่องใบเล็กๆ กระชับตัวของพวกเขาจะทำให้พวกเขาไม่ตื่นตกใจหรือช็อกตายง่ายได้อ่ะดิ อายุของงูที่อายุยืนที่สุดในโลก โอ๊ย! ไม่น่าเชื่อ 48 ปี แต่อายุโดยเฉลี่ยของเจ้างูนั้นอยู่ที่ 25 ปีจร้าาาา เฮ้อ! เอาเข้าไปใครอยากเลี้ยงก็เชิญ ปูคนหนึ่งล่ะขอบายนะจ๊ะ