แพนดี้เล็กจิ๋ว คู่ใจตัวจริงของ ปริศนา กัมพูสิริ

โดย...จอยฟูล ซีเล็คชัน/ ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช&<2288;

วันนี้มีนัดกับนางสาวไทยประจำปี 2555 ปริศนา กัมพูสิริ หรือ โบว์ลิ่ง ที่จะอวดโฉมหมาน้อย 2 ตัวโปรด เจ้าแพนดี้ กับเจ้าเล็กจิ๋ว นั่นเอง

โฮ่งๆๆ

นั่นไง ส่งเสียงมาก่อนแล้ว สวัสดีจ้า...2 หมาน้อย (ลืมสวัสดีโบว์ลิ่งซะงั้น)

ประสาคนรักน้องหมา เห็นหมาแล้วก็อด (เล่น) ไม่ได้ เจ้าสองตัวน่ารักน่าเอ็นดู ตัวเมียเป็นพันธุ์ชิสุผสมเทอร์เรียร์ ชื่อแพนดี้ อายุ 4 ขวบครึ่ง ส่วนอีกตัวหนึ่งเป็นตัวผู้ ชื่อเจ้านาย ต่อมาเปลี่ยนเป็นเรียกว่า เล็กจิ๋ว อายุ 10 เดือน

“ซนมากทั้งคู่ค่ะ” โบว์ลิ่งบอกอย่างอารมณ์ดี

โบว์ลิ่งบอกว่า ช่วงนี้ยังอยู่ในวาระต้องทำหน้าที่นางสาวไทยเต็มเวลา เพราะฉะนั้นเวลาว่างจึงแทบไม่มี ภาระเลี้ยงดูน้องหมาจึงตกเป็นของสมาชิกคนอื่นๆ ในบ้าน (แฮ่) อย่างไรก็ตาม ทุกคืนเจ้าสองตัวน้อยจะต้องมานอนกับโบว์ลิ่งเป็นประจำ

“เจอกันก็จะกรี๊ดใส่กัน (ฮา) อย่างแพนดี้นี่ก็จะซ่ามาก ชอบอมนิ้วเท้า วิ่งมางับ (ฮา) เป็นเกมสนุกของแพนดี้ค่ะ ต่อมาได้เล็กจิ๋วมาเพิ่มเป็นสมาชิกใหม่ แพนดี้ก็ดูนิ่งขึ้น (สงสัยจะฟอร์ม) เข้าใจว่าเพื่อให้น้องเกรงใจ (ฮ่าฮ่า)” โบว์ลิ่งหัวเราะเสียงใส

นางสาวไทยคนล่าสุด เล่าต่อไปถึงสัตว์เลี้ยงตัวโปรดว่า ขอยกให้ทั้งคู่เป็นคู่ใจตัวจริงก็แล้วกัน เนื่องจากสนิทกันมาก ทั้งคู่เลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก เล่นด้วยกันและนอนด้วยกันมาทุกคืน

การมีสัตว์เลี้ยงทำให้จิตใจแช่มชื่น มีความสุข กลุ้มอกกลุ้มใจเรื่องอะไรมา ได้เล่นกับสัตว์เลี้ยงก็จะหายเป็นปลิดทิ้ง เพราะได้เติมพลังบวกๆ จากน้องหมานี่เอง

“สัตว์เลี้ยงเป็นอะไรที่ขาดไม่ได้ มีประโยชน์หลายอย่าง นอกเหนือจากการเป็นเพื่อนแท้ ยังช่วยเป็นแบบฝึกหัดสำคัญแก่เรา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการรับผิดชอบ ความมีเมตตา และการมีใจดูแลแบ่งปัน” โบว์ลิ่งเล่า

ล้อมกรอบ

ละครสัตว์แสนสนุกชวนสุขใจ

เล็กจิ๋ว“แพนดี้ๆๆ แพนดี้อยู่หนาย”

แพนดี้“(วิ่งตะกุยออกมา) อยู่นี่ นายเรียกฉันทำไมเนี่ย โบว์ลิ่งจะกลับแล้ว เราไปรอโบว์ลิ่งกันที่หน้าประตูรั้วเถอะ”

เล็กจิ๋ว“(ค้อนขวับ) แหม...ทำคะแนน ฉันว่าวันนี้เรามาเซอร์ไพรส์โบว์ลิ่งกันดีกว่า หนุกๆ ขำๆ เอามิ”

แพนดี้“เอาๆ เอาไงดี เอาให้หงายท้องเลย นางสาวไทยหงายท้อง ต้องตลกมากเลยเนอะ อิอิ”

เล็กจิ๋ว“ฮ่าๆๆๆ อย่าๆ อย่าหัวเราะเจ้านาย โบว์ลิ่งน่ารักและดีเกินกว่าจะแกล้งแบบโหด เอาแค่โหดมันฮาก็พอ เอิ๊กๆ”

แพนดี้“อืมห์ เราแกล้งวิ่งขัดขา ดีมิ หรือคาบรองเท้าคู่เก่งมากัดยวนยั่วให้กรี๊ดเล่น”

เล็กจิ๋ว“ก็ดี แต่ว่าคราวนี้ พอโบว์ลิ่งกลับ เราสองคนทำเป็นวิ่งไปซ่อน ต่อให้เรียกก็ไม่ออกไป โบว์ลิ่งจะได้ตกใจไง นึกว่าเราสองคนถูกจับไปเรียกค่าไถ่ อิอิ”

(เสียงเปิดประตูบ้าน)

โบว์ลิ่ง“แพนดี้ เล็กจิ๋ว อยู่ไหนเอ่ย โบว์ลิ่งกลับมาแล้วจ้า...เอ...หายไปไหนกันหมดเนี่ย”

(โบว์ลิ่งตามหาน้องหมาที่หายไป นู่น...เห็นเจ้า 2 ตัวกำลังซ่อนตัวผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ที่หลังโซฟาโธ่ จะแกล้งเจ้านายทั้งทีก็ไม่เนียนเลย)

โบว์ลิ่ง“เอ...เล็กจิ๋ว กับแพนดี้ หายไปไหนน้า ขนมน้องหมา กับตับบดอย่างดีที่โบว์ลิ่งซื้อมาจะให้ใครกินล่ะทีนี้ อื้มห์...นึกออกแล้ว ให้เจ้าตูบที่แคมป์ก่อสร้างหน้าบ้านดีกว่า จะได้ไม่เสียของ”

(แพนดี้และเล็กจิ๋วแข่งกันวิ่งกรูออกมาอย่างไม่คิดชีวิต โบว์ลิ่งยืนเท้าสะเอวยิ้มย่องอย่างรู้ทัน)

เล็กจิ๋ว(ตะกุยขาโบว์ลิ่ง) “โฮ่งๆๆๆ แฮ่ๆ อ๋อยๆ อย่าครับเจ้านาย โบว์ลิ่งอย่านะๆ ได้โปรด อ๋อย ตับบดด้วยอ่ะ”

แพนดี้(ตาละห้อย) “โบว์ลิ่ง โบว์ลิ่งจ๋า เอื๊อก แพนดี้ผิดไปแล้ว โธ่ ไม่น่าเชื่อเจ้าเล็กจิ๋วเล้ย”

เล็กจิ๋ว“ยกโทษให้เราด้วย ส่วนตับบดกับขนมที่ในมือน่ะ ขอเถอะคร้าบบ”

แพนดี้“เฮอะ! เจ้าเล็กจิ๋ว เจ้าหมาไม่ฉลาด หน็อยทำเป็นจะแกล้งโบว์ลิ่ง เกือบทำให้เราอดหม่ำแล้วซี โฮ่งๆ”