ฉากชีวิตในบัลแกเรีย

ชีวิตแร้นแค้นที่ ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ ต้องเผชิญ ก่อนจะกลายเป็นนักเตะของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

 

หากคุณจำ ดิมิตาร์ เบอร์บาตอฟ ศูนย์หน้าของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กับ แอนดี การ์เซีย นักแสดงจากเรื่องเดอะก๊อดฟาเธอร์ (ภาค 3) สลับกันไปบ้างก็ไม่แปลกอะไร

“หลายคนบอกว่าผมหน้าเหมือนเขาเลยครับ”

เบอร์บาตอฟ เล่าว่า ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงทำผมทรงเดียวกับพี่แอนดี ศึกษาท่าทางการสูบบุหรี่เหมือนกับพี่แอนดี และฝึกฝนภาษาอังกฤษจากไตรภาคเดอะก๊อดฟาเธอร์ เพื่อดีดชีวิตขึ้นมาจากท้องถนนอันหม่นมืดในบัลแกเรีย สู่โรงละครแห่งความฝันที่เมือง แมนเชสเตอร์ (ถึงแม้ว่าตอนเด็กๆ เขาจะสวมเสื้อของทีมนิวคาสเซิลเข้านอนก็เหอะ)

เบอร์บาตอฟพัฒนาทักษะลูกหนังของตัวเองขึ้นมาจากการเตะลูกบาสเกตบอลเก่าเขรอะ กระเป๋าสตางค์อันว่างเปล่าอย่าคิดเลยว่าเขาจะมีลูกฟุตบอลสักลูกไว้เตะจริงๆ น่ะ

ก่อนจะเริ่มเกมฟุตบอลสนุกๆ ในแต่ละวัน เบอร์บาตอฟจะต้องเข้าคิว 8 ชั่วโมงเพื่อรอรับ ขนมปังหรือไม่ก็อาหารอื่นเติมท้องเติมพลังเสียก่อน

“เราจะมาถึงแถวตอน 6 โมงเช้า แล้วถ้าคุณเสียที่ไปก็ต้องไปต่อแถวใหม่ด้านหลัง” เบอร์บาตอฟให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์เดอะซัน

นี่ล่ะชีวิตของเด็กชายที่เติบโตขึ้นมาในประเทศคอมมิวนิสต์ ซึ่งเบอร์บาตอฟบอกว่ามีนักฟุตบอลไม่เยอะนักหรอกที่ต้องเจออะไรอย่างเขา

ในวัย 17 ปี เบอร์บาตอฟได้เข้ามาเล่นฟุตบอลให้กับซีเอสเคเอ โซเฟีย ทีมเก่าของคุณพ่อ และที่แห่งนี้เองที่เขาตกเป็นเป้าหมายของหลายๆ ทีม ส่วนวิธีการคว้าตัวน่ะหรือ เรียกว่า “ลักพาตัว” จะยังดีเสียกว่า

จอร์จี อิลิเอฟ ยกพวกมา “ฉก” ตัวเขาไปโดยหวังจะให้ไปเล่นกับทีมเลฟสกี คัจสเตนดิล ของเขา เบอร์บาตอฟหาทางโทรศัพท์หาคุณพ่อ ซึ่งเจรจาปลดปล่อยลูกชายออกมาจากการครอบครองของแก๊งฉกแข้งทีมนี้ได้ในที่สุด

ลองถามเบอร์บาตอฟดูสิ เขาไม่ค่อยอยาก จะพูดถึงนักหรอก

“มันเป็นประสบการณ์เลวร้ายมากครับ แต่มันก็นานมาแล้ว”

อย่างไรก็ตาม ฝันร้ายของเบอร์บาตอฟไม่จบลงง่ายๆ แม้จะย้ายมาเล่นให้กับทีมลูกหนังในอังกฤษ เมื่อเดือน พ.ย.ปีที่แล้ว เขาต้องพา เอเลนา ภรรยา กับ เดีย ลูกสาว หนีออกมาจากบัลแกเรีย เพราะว่าคุณแม่ของเขาได้รับคำเตือนว่าจะจัดการลักพาตัวทั้งสองสาว

ไม่มีการเปิดเผยอย่างเป็นทางการ แต่เชื่อว่าเบอร์บาตอฟต้องเจรจาลับอะไรสักอย่างเพื่อรักษาชีวิตลูกกับเมีย

อาจจะเป็นเพราะปัญหามากมายในชีวิต กระมังที่ทำให้เบอร์บาตอฟไม่ค่อยเข้าพวกกับใคร ในโอลด์แทรฟฟอร์ด ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมหลายคนจับกลุ่มหยอกล้อกันสนุกสนานที่สนามบิน ยามออกเดินทางไปแข่งเกมเยือน เขาจะ อยู่เงียบๆ เพียงลำพัง

ความคิดของเขาคงล่องลอยกลับไปยังแผ่นดินบัลแกเรีย บ้านอันแสนจะไม่เพอร์เฟกต์ แต่ก็เป็นบ้านของเขา เป็นสถานที่ที่เขาก่อตั้งมูลนิธิของตัวเองขึ้นมาแห่งหนึ่ง และยังบริจาคเงินให้กับสถานดูแลเด็ก อีก 5 แห่ง

เมื่อปี 2001 เขาจ่ายค่าผ่าตัดเปลี่ยนตับรักษาชีวิตเด็กหญิงคนหนึ่งไว้ได้ด้วย

“คิดดูแล้วผมก็คิดถึงนะครับ ผมมีเพื่อนๆ สถานการณ์แบบนั้นทำให้คุณเป็นหนึ่งเดียวกัน ทำให้คุณแข็งแกร่ง นิสัยของผมก็บ่มเพาะขึ้นมาจากการเติบโตนั่นแหละ ผมรู้ว่าวิกฤตคืออะไร” นักเตะหนุ่ม ผู้ศรัทธาในออร์โทดอกซ์กล่าว