ฉากชีวิตในบัลแกเรีย

....ทีมข่าวกีฬา

หากคุณจำ ดิมิตาร์ เบอร์บาตอฟ ศูนย์หน้าของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กับ แอนดีการ์เซีย นักแสดงจากเรื่องเดอะก๊อดฟาเธอร์ (ภาค 3) สลับกันไปบ้าง

เบอร์บาตอฟ เล่าว่า ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงทำผมทรงเดียวกับพี่แอนดี ศึกษาท่าทางการสูบบุหรี่เหมือนกับพี่แอนดี และฝึกฝนภาษาอังกฤษจากไตรภาคเดอะก๊อดฟาเธอร์ เพื่อดีดชีวิตขึ้นมาจากท้องถนนอันหม่นมืดในบัลแกเรีย สู่โรงละครแห่งความฝันที่เมืองแมนเชสเตอร์ (ถึงแม้ว่าตอนเด็กๆ เขาจะสวมเสื้อของทีมนิวคาสเซิลเข้านอนก็เหอะ)

เบอร์บาตอฟพัฒนาทักษะลูกหนังของตัวเองขึ้นมาจากการเตะลูกบาสเกตบอลเก่าเขรอะ กระเป๋าสตางค์อันว่างเปล่าอย่าคิดเลยว่าเขาจะมีลูกฟุตบอลสักลูกไว้เตะจริงๆ น่ะ

ก่อนจะเริ่มเกมฟุตบอลสนุกๆ ในแต่ละวันเบอร์บาตอฟจะต้องเข้าคิว 8 ชั่วโมงเพื่อรอรับขนมปังหรือไม่ก็อาหารอื่นเติมท้องเติมพลังเสียก่อน

นี่ล่ะชีวิตของเด็กชายที่เติบโตขึ้นมาในประเทศคอมมิวนิสต์ ซึ่งเบอร์บาตอฟบอกว่ามีนักฟุตบอลไม่เยอะนักหรอกที่ต้องเจออะไรอย่างเขา

ลองถามเบอร์บาตอฟดูสิ เขาไม่ค่อยอยากจะพูดถึงนักหรอก

อย่างไรก็ตาม ฝันร้ายของเบอร์บาตอฟไม่จบลงง่ายๆ แม้จะย้ายมาเล่นให้กับทีมลูกหนังในอังกฤษ เมื่อเดือน พ.ย.ปีที่แล้ว เขาต้องพา เอเลนา ภรรยา กับ เดีย ลูกสาว หนีออกมาจากบัลแกเรีย เพราะว่าคุณแม่ของเขาได้รับคำเตือนว่าจะจัดการลักพาตัวทั้งสองสาว

ไม่มีการเปิดเผยอย่างเป็นทางการ แต่เชื่อว่าเบอร์บาตอฟต้องเจรจาลับอะไรสักอย่างเพื่อรักษาชีวิตลูกกับเมีย

อาจจะเป็นเพราะปัญหามากมายในชีวิตกระมังที่ทำให้เบอร์บาตอฟไม่ค่อยเข้าพวกกับใครในโอลด์แทรฟฟอร์ด ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมหลายคนจับกลุ่มหยอกล้อกันสนุกสนานที่สนามบินยามออกเดินทางไปแข่งเกมเยือน เขาจะอยู่เงียบๆ เพียงลำพัง

ความคิดของเขาคงล่องลอยกลับไปยังแผ่นดินบัลแกเรีย บ้านอันแสนจะไม่เพอร์เฟกต์ แต่ก็เป็นบ้านของเขา เป็นสถานที่ที่เขาก่อตั้งมูลนิธิของตัวเองขึ้นมาแห่งหนึ่ง และยังบริจาคเงินให้กับสถานดูแลเด็กอีก 5 แห่ง

เมื่อปี 2001 เขาจ่ายค่าผ่าตัดเปลี่ยนตับรักษาชีวิตเด็กหญิงคนหนึ่งไว้ได้ด้วย