สเปน II

โดย...ปู โลกเบี้ยว

สัปดาห์ที่แล้วยังเมาท์เรื่องไปเที่ยวที่สเปนกับบริษัท manygrocery ของคุณแหม่ม จินตหรา ไม่จบเลย ปูก็ตามเขาไปล่ะ คุณแหม่มเขาพาพวกตัวแทนทั่วประเทศ เหนือใต้ออกตก ที่ทำยอดขายเครื่องสำอาง oseki และพวกที่ทำยอดขายกาแฟลดความอ้วน B shape coffee ไปสเปนกัน

ใครที่ชื่นชอบพวกศิลปะ ความสวยงามของตึกรามบ้านช่องและโบสถ์แบบทางตะวันตกก็คงจะปลื้ม เก็บภาพกันยกใหญ่ เพราะของเขาดีของเขาสวยจริงๆ อ่ะดิ เพราะเป็นสถาปัตยกรรมผสมผสานระหว่างสุเหร่ากับโบสถ์ของคริสต์ แต่ใครที่คิดจะไปดูการแสดงสู้กระทิงล่ะก็คงผิดหวัง เพราะสมัยนี้เขาแอนตี้มาก คงได้เห็นแต่สนามสู้วัวกระทิงและกระทิงตามทางเท่านั้น เพราะเวลาที่เขาจะเอาวัวกระทิงออกมาสู้นั้น เขาต้องทำให้เจ้าวัวกระทิงมันบาดเจ็บซะก่อนอ่ะดิ ถึงจะส่งมันเข้าไปในสนาม กระทิงเองมันก็ไม่ได้เห็นสีแดงแล้ววิ่งเข้าชนมาทาดอร์หรอกนะ เพียงแต่การเอาผ้าแดงมาโบกสะบัดเพื่อความเร้าใจของคนดูเท่านั้นเอง ส่วนมาทาดอร์ก็ต้องเก่งชำนาญในการใช้ดาบแทงให้ถูกอวัยวะสำคัญโดยผ่านซอกกระดูกตรงหัวไหล่ของวัวกระทิงได้อย่างแม่นยำ เพื่อฆ่ามันให้ตายในดาบเดียวอีกด้วย

ส่วนใหญ่ไปแบบนี้ก็ไปดูพระราชวัง โบสถ์ ประตูชัย อนุสาวรีย์คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ตึกรามบ้านช่องแบบโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ หรือพวกศิลปะรูปปั้นต่างๆ ให้ถ่ายรูปกันเป็นที่ระลึก ตามท้องถนนก็จะมีพวกศิลปินอิสระมาแสดงไอเดียตัวเอง ร้องเล่นเต้นรำเปิดหมวกโชว์นักท่องเที่ยวกัน บ้านเมืองเขาไม่มีขอทานนะ แต่มีพวกยิปซีอยู่ประปรายให้เห็นบ้างในบางมุม หรือไปสัมผัสสนามบอลดังๆ อันนี้พวกคุณผู้ชายจะชอบ เพราะเห็นสนใจเรื่องเสื้อผ้า รองเท้ากีฬากัน โดยเฉพาะเสื้อเบอร์ 10 ของเมสซีอ่ะขายดีเชียวล่ะ

แต่ทีมทัวร์ของเราค่อนข้างจะเน้นช็อปปิ้งซะล่ะมาก ไม่ว่าจะเป็นใน Outlet หรือว่าร้านค้าธรรมดาๆ เพราะที่ยุโรปเราช็อปอะไรไปโดยเฉพาะของแบรนด์เนมจะถูกกว่าซื้อหาในประเทศไทยอยู่แล้ว บวกกับการที่ตอนกลับเราจะได้ Tax Free อีกด้วย เท่ากับว่าถูกเป็นสองสามเท่าเลยทีเดียว จึงทำให้ทีมทัวร์เราเอะอะอะไรก็ปวดหัว ขอ ZARA ตลอด ไม่ได้เป็นอะไรหรอกนะ แค่อยากช็อปเสื้อผ้าซาร่ายังไงล่ะ ไอ้เจ้าร้านซาร่าเนี่ยก็อวยพวกเราเหลือเกิ๊น มีอยู่เกือบทุกมุมตึก และทุกที่ที่ผ่านไปอ่ะ ทุกที่จริงๆ ในสนามบินก็ยังไม่วายอ่ะ พวกคุณหนูคุณนายก็เข้าหาพระเจ้าหลุยส์กันได้เกือบทุกวัน เวลาคุณไกด์เล่าอะไรนัดตรงไหนก็ไม่ค่อยมีใครฟังร๊อก จนคุณพี่ไกด์ให้คำขวัญมาว่า “พวกคุณเนี่ย นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นแ_ก แยกเป็นหลง ลงเป็นช็อป ดร็อปเป็นฉี่ ดื้อชิ_าย” ปูล่ะชอบจริงๆ

เวลาไปกินข้าวก็เหมือนกัน คุณไกด์บอกไม่รู้จะตอบเจ้าของร้านยังไง เพราะทุกคนพอเข้าร้านอาหารปั๊บ จะขอ WiFi แล้วหยิบโทรศัพท์มาส่งรูป ส่งข้อความกัน ไม่ยอมกินข้าว พอหมดเวลาจะกินก็ไม่ทันแล้ว จนเจ้าของร้านเข้ามาถามว่า อาหารไม่อร่อยเหรอ ไม่เห็นคนไทยแตะเลยอ่ะ “โหย! ผมไม่รู้จะบอกเขาว่ายังไงอ่ะคุณปู ดูเอาละกัน” อันนี้ปูเข้าใจ เพราะปูเองก็เป็น แต่พอดีทริปนี้ปูดันทำโทรศัพท์หายในรถบัส คือ ลืมไว้บนรถ พอรู้ตัวอีกทีบอกไกด์ คุณไกด์บอกเขาไม่พูดภาษาอังกฤษอ่ะ สื่อสารกันได้แค่ว่าหาไม่เจอ ไม่เห็นไม่รู้ซะงั้น ปูเลยไม่ได้ถ่ายรูป ไม่ได้ส่งอะไรให้ใคร ก็สบายไปอย่าง เพราะให้คนอื่นถ่ายรูปให้ตลอด

แต่เสียดายเพราะมีเหตุการณ์น่าตื่นเต้นที่สเปนด้วยล่ะ คือ เขามีการประท้วงพร้อมกันทั่วประเทศตอนเวลา 6 โมงเย็นของวันนั้น เรื่องเจ้าหน้าที่รัฐคอร์รัปชันและคนตกงานกันเยอะ รวมตัวกันปิดถนน แล้วพวกเราดันไปอยู่ท่ามกลางความโกลาหลนั้นพอดี มียิงปืนขึ้นฟ้าเสียงดังสนั่น พวกเราต้องยืนรอเวลา รอรถหนาวก็หนาว เพราะอากาศแค่ 1 องศา ลมก็แรง รถบัสเข้ามารับพวกเราไม่ได้ เพราะตำรวจเขาปิดถนนโดยรอบเลย พวกเราต้องจับมือคู่ใครคู่มันกันแน่นๆ แล้วเดินเป็นแถวฝ่าขบวนประท้วงออกไปหาข้าวกิน เป็นประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืมเลยเชียว ไม่รุนแรงนักแต่ก็เสียงดัง มีคนในทีมเราคนหนึ่ง น้องกระปุก รีบเดินจนเท้าแพลง คงปวดน่าดูเพราะอากาศหนาว

และสุดประทับใจ คือ ปูและเพื่อนแหม่มน้องเล็กพร้อมพี่กอบสุขได้ลงไปเหยียบน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียนด้วยล่ะ เย็นจับใจหนาวสุดขั้วในคืนวันเพ็ญกับอากาศเพียง 1 องศา ได้นั่งรถไฟความเร็วสูง และอีกหลายๆ ความประทับใจ ความมีน้ำใจของเพื่อนๆ ในคณะทัวร์ ที่ทำให้ทริปนี้มีแต่ความรักความผูกพัน ยากที่จะลืมอีกครั้งของการเดินทาง...Hola...Hello สเปน