ธชย ประทุมวรรณ สไตล์ ลีลา หาซ้ำใคร

โดย...นกขุนทอง ภาพ ประกฤษณ์ จันทะวงษ์

ด้วยความแนวที่แหวกสไตล์จนยากจะเดาทางออก ทั้งการแต่งตัว การดีไซน์การร้อง การนำเสนอเนื้อหา มุมมองความคิด ทำให้ผู้ชายวัย 24 ปีคนนี้ไม่ธรรมดา เขาคือ เก่ง-ธชย ประทุมวรรณ ที่โด่งดังเป็นที่น่าจับตาจากรายการเดอะวอยซ์ ไทยแลนด์

แม้จะคว้าตำแหน่งรองแชมป์ แต่ฝีไม้ลายมือและเอกลักษณ์ที่โดดเด่นไม่เหมือนใครบนเวที และไม่มีใครเหมือนในเส้นทางดนตรี เอื้อให้อนาคตบนถนนสายนี้ของเขาเรียกได้ว่ามีตั๋วค่าทางด่วนพร้อมพุ่งฉิวได้เลย

หลังลงจากเวที เก่งได้เซ็นสัญญาเข้าสังกัดค่ายเพลงไอแอม เป็นระยะเวลา 3 ปี และเร็วๆ นี้กำลังจะมีซิงเกิลใหม่ ซึ่งกำลังระดมไอเดียกันกับโปรดิวเซอร์

“ที่คุยๆ กันไว้จะเป็นสไตล์ป๊อป แปลกใหม่ มีความเป็นอาร์ตไทยๆ เนื้อหาให้กำลังใจ เพลงแรกคงออกมาเป็นเพลงสนุก แมส เพราะโปรดิวเซอร์ขอไว้ ต่อไปเก่งอยากใส่อะไรค่อยใส่ ซึ่งเพลงที่ผมอยากทำ ผมอยากนำเสนอเนื้อหาที่แตกต่าง พูดเรื่องเกิด แก่ เจ็บ ตาย มันอาจจะดูดาร์กหน่อย แต่เรามานำเสนอให้เป็นแมส เพราะผมมีความฝันอยากทำงานเพลงที่มุ่งเป้าหมายกว่านี้ อยากให้เพลงไทยดังไปทั่วโลกบ้าง มีความรู้สึกทำไมเพลงเกาหลีถึงดัง แต่ผมว่ามันหลายอย่าง รัฐบาลของเขาสนับสนุนด้วย เพราะเป็นแผนการตลาดของประเทศ แต่ของเราไม่ใช่”

สไตล์การร้องเพลงของเก่งที่นำเสนอแล้วออกมาโดนใจคนฟัง คือการผสมผสานระหว่างการร้องเพลงไทยสากล เพลงสากล และการขับเสภา ซึ่งดีไซน์ออกมาได้อย่างลงตัวและดูมีเสน่ห์ “ผมเรียนวอยซ์ไทยกับวอยซ์สากลคู่กันมาตลอดอยู่แล้ว เวลาประกวดขับเสภา ดนตรีไทยเป็นไม้ตายของผมเลย และผมก็ไม่ได้ร้องโชว์แบบง่อยๆ แต่จะมาเด่นตอนรายการเดอะวอยซ์ เหมือนผมมีวัตถุดิบและพี่โจ้ (โจอี้ บอย) เป็นคนปรุงให้จนน่าสนใจ”

เก่งเล่าย้อนถึงตอนเลือกเรียนสาขาดนตรีไทยว่า เพราะมีคนบอกว่าสาขานี้เอาไปทำมาหากินยากกว่าสาขาอื่น “แต่ตอนเลือกผมมีคำตอบเดียวคือชอบ ไม่มีเหตุผลอื่น แต่พอจบก็นั่งคิดนิดหนึ่งเรียนทำไม แต่เราโชคดีที่เราเรียนวอยซ์ไทยควบกับวอยซ์สากลมาแต่แรก จึงประยุกต์ใช้ด้วยกันได้ ผมดีใจเสมอที่มีมันเป็นไม้ตาย เอามาเป็นอาวุธลับได้”

ตั้งแต่ยังเรียนอยู่ เก่งได้หารายได้พิเศษด้วยการเป็นครูสอนร้องเพลงเด็กอนุบาล พอเรียนจบเก่งได้หุ้นกับเพื่อนเปิดธุรกิจสอนร้องเพลงและศิลปะต่างๆ ในชื่อ “GRaphe” ย่านศาลายา จ.นครปฐม ซึ่งเงินที่เก่งนำมาลงทุนก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง ซึ่งมาจากการชนะเลิศการประกวดโค้ก มิวสิค อวอร์ดส

“ผมอยากมีธุรกิจของตัวเอง ไม่ชอบทำงานเป็นลูกจ้าง แต่ธุรกิจนี้เราทำไม่ได้หวังกำไรอะไรมากมาย มันเป็นอีกหนึ่งความฝันที่เราอยากทำ เปิดมาจะ 1 ปีแล้วยังไม่คืนทุนเลย แต่การที่เราได้ประกวดเดอะวอยซ์ก็ทำให้เราเป็นที่รู้จักมากขึ้น แต่ผมไม่ฉวยโอกาสจากตรงนี้ เพราะอยากให้คนที่มาหาเราอยากเรียนอยากได้ความรู้จริงๆ ไม่ใช่อยากมาเรียนเพราะอยากใกล้ชิดกับเรา จึงไม่ค่อยโปรโมต

ตอนนี้มีเพื่อนที่เป็นครูที่มหิดลมาช่วยสอน เพราะรุ่นผมจบไปเป็นครูหลายคน ถ้ามาเรียนกับผมโดยตรงตอนนี้ไม่ค่อยมีเวลา แต่เวลาที่ผมสอน ผมจะเน้นเติมไม่เน้นแก้ เช่น ถ้าเด็กมาเสียงแบน ผมก็จะสอนหาวิธีใช้เสียงที่เหมาะกับเสียงแบน ไม่ไปแก้เสียงแบนให้เป็นเสียงกลม ส่วนดนตรีไทยผมก็อยากสอนแต่เด็กที่มาสนใจแต่ร้องสากล เด็กไม่อยากเรียนดนตรีไทย เราก็ไม่อยากยัดเยียด ดนตรีไทยเด็กต้องเดินเข้าหาครูเอง”

นอกจากลีลาการร้องเพลงแล้ว สไตล์การแต่งตัวของเก่งก็โดดเด้งไม่แพ้กัน “ถ้ามีงานผมจะเลือกเสื้อผ้าไว้ตั้งแต่กลางคืน ถ้ามีสองงานก็จะเลือกที่เหมาะกับทั้งสองงานในชุดเดียวกัน แต่วันปกติผมจะหยิบชุดโปรด ผมว่าทุกคนคงเคยเป็นช่วงหนึ่ง เราจะแต่งตัวสไตล์นี้ซ้ำๆ อย่างผมเมื่อก่อนก็จะใส่เสื้อลายตารางกางเกงยีนส์สีดำ ผมหยิกดัดฟอยล์ปัดข้าง มาตอนนี้ก็จะชอบใส่เสื้อแบบเวอร์ซาเช

ก่อนประกวดเดอะวอยซ์ ผมไปไหว้พระที่นครศรีธรรมราช แล้วเห็นลุงคนหนึ่งใส่ ผมชอบมากเดินเข้าไปขอเลย พี่สวย (เดอะวอยซ์) ก็เลยบอกแกจะไปขอเขาทำไม เดี๋ยวฉันซื้อให้ (หัวเราะ) หลังจากนั้นผมก็มีเป็นสิบๆ ตัวเลย ส่วนทรงผม ผมสนุกกับการจัดแต่งทรงผมของเรา แต่ละวันทำทรงไม่ซ้ำ มันเหมือนแฟชั่น พอมีคนตามเยอะๆ สักระยะหนึ่ง เราก็เปลี่ยน เราไม่ได้หนีอะไรนะ แต่มันคือแฟชั่นก็ต้องเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่ตอนนี้มีความสุขสนุกกับการใส่เสื้อผ้าแบบนี้ ผมแบบนี้”

เก่งบอกว่า บางคนอาจจะมองเขาแปลกๆ แต่นี่คือตัวตนของเขา เขารักและชอบที่จะเป็นแบบนั้น “ผมชอบอะไรที่มันแตกต่าง สมมติมีลูกบอลสีขาวหมดเลย มีลูกหนึ่งสีดำ ผมเป็นสีดำ ต่อให้คนนิยมอย่างอื่น แต่เราชอบแบบนี้ก็ชื่นชอบ ไม่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อใคร

ผมเคยคิดว่าชีวิตมันสั้นมาก เราไม่ควรไปเสียใจหรือไปแคร์ความรู้สึกของคนที่พรากความสุขไปจากเรา คนที่บอกเธอทำไมไม่ทำแบบนั้นแบบนี้ เราควรสละความสุขของเราไปทำตามที่เขาว่าไหม เรามีสิทธิในการดำรงชีวิตตราบใดที่ไม่ทำให้เดือดร้อนผู้อื่น เรายอมให้คนอื่นมาก้าวก่ายก็เหมือนเสียเอกราช

ตอนแข่งขันร้องเพลงช่วงแรกๆ ผมพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เข้ากับตัวรายการ เรากลับไปดูตัวเองตลกดี ทำไมเราต้องเต้น ทุกวันนี้ผมดีใจในสิ่งที่เราพยายามตั้งแต่เรียน ม.4 เป็นตัวเรา ผมไม่ได้ค้นหาตัวเอง แต่ผมสร้างขึ้นมาจนเป็นตัวเองอย่างทุกวันนี้”

นี่เป็นเพียงบางเศษเสี้ยวในตัวตนของชายหนุ่มชื่อ เก่งธชย ประทุมวรรณ ที่ทำให้ผู้คนที่รู้จักพบพานอดเอ่ยปากชมว่า เขา “เก่ง” สมชื่อไม่ได้

ต่อจากนี้ต้องรอให้ผลงานที่เขากำลังทำอยู่เป็นตัวออกมาพิสูจน์อีกรอบว่าเขาจะทำออกมาได้สมชื่อหรือไม่...

นี่แหละ เก่ง ธชย...

“ต้นไม้ของความฝัน

ผลของมันคือผลไม้ของความจริง

น้ำที่ใช้รดมันคือ

น้ำของความพยายามและไม่ท้อแท้

น้ำเหล่านี้หายาก

เพราะต้องผ่านโคลน น้ำลาย และการดูถูก

แต่สุดท้าย ถ้าเราไม่ท้อแท้

ผลไม้ของความจริงจะผลิผล

แล้ววันนั้นเราจะกลับไปบอกคนที่ดูถูกเราได้ว่า

เป็นยังไงล่ะ

นี่แหละ ธชย ครับ”

อายุ 24 ปี

จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะดุริยางค์ เอกดนตรีไทย ดนตรีตะวันออก มหาวิทยาลัยมหิดล

เก่งเคยเข้าประกวดรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5

ได้รับรางวัลชนะเลิศ ประเภทนักร้องเดี่ยว จากการประกวดโค้ก มิวสิค อวอร์ดส 2010 ครั้งนั้นเก่งขึ้นมาขับเสภาขอแรงเชียร์จากผู้ชมก่อนระเบิดความซ่าโชว์ความสามารถขั้นเทพกับเพลง Everybody เรียกเสียงเชียร์ได้ดังสนั่นจนคว้าแชมป์สำเร็จ