ณิชนันทน์ เจริญภักดี สาวโบราณ(คดี)ชอบงานศิลปะ

สาวหน้าเก๋ วัย 20 ปี ลูกสาวคนเดียวของครอบครัวเจริญภักดี เธอถอดแบบมาจากคุณพ่อและคุณแม่

โดย...โจ เกียรติอาจิณ

สาวหน้าเก๋ วัย 20 ปี ลูกสาวคนเดียวของครอบครัวเจริญภักดี เธอถอดแบบมาจากคุณพ่อและคุณแม่ ตั้งแต่หน้าตา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ นิสัยใจคอ จนถึงความชอบในศิลปะ นั่นทำให้เธอตัดสินใจเลือกเรียนคณะโบราณคดี เอกประวัติศาสตร์ศิลปะ โทภาษาฮินดี

ตอนนี้ “ลูกอินทร์” หรือ “ณิชนันทน์ เจริญภักดี” เรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 เธอยอมรับเรียนหนัก ยิ่งเฉพาะการท่องตำราและอ่านหนังสือ รวมทั้งรายงานก็มีให้ทำไม่หวาดไม่ไหว ถึงอย่างนั้นเธอก็แฮปปี้ดีกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยศิลปากร

นอกจากจะมุ่งมั่นเรียนหนักแล้ว การทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ลูกอินทร์ก็ไม่ยอมพลาด ตั้งแต่ก้าวแรกฐานะเฟรชชีจวบถึงวันนี้ เธอก็มีส่วนร่วมในทุกๆ กิจกรรมของคณะ

ลูกอินทร์บอกเธอไม่ใช่นักกิจกรรมตัวยง ทว่าเมื่อมีกิจกรรมน่าสนใจ เธอก็มักจะทุ่มสุดตัวแบบไม่กลัวเหนื่อย เช่น ตอนปี 2 เธอเสนอตัวทำหน้าที่เป็นช่างภาพงานรับน้องที่คณะ เธอเล่าอย่างภูมิใจว่า เป็นงานที่ท้าทายและสนุก ได้เรียนรู้การถ่ายภาพ ซึ่งเป็นอีกกิจกรรมยามว่างที่เธอชื่นชอบ

“ปกติก็เป็นคนชอบถ่ายรูปอยู่แล้วค่ะ ก็เลยเสนอตัวว่าจะเป็นตากล้องงานรับน้อง พอมาทำจริงๆ แล้วทั้งเหนื่อยทั้งสนุก ต้องถ่ายทุกช็อตเลย ถ่ายเยอะมากกกกก น้องๆ พี่ๆ ที่ร่วมทำกิจกรรม ถ่ายหมดเลย แดดร้อนๆ ก็ต้องถ่าย หาจักรยานไปไม่ได้ก็ต้องใช้วิธีวิ่งนี่แหละค่ะ กิจกรรมนี้ก็ได้ฝึกฝีมือค่ะ ฝึกใช้กล้อง ทำให้เรียนรู้เรื่องมุมกล้อง”

หลังจบงานรับน้อง ลูกอินทร์ยังไม่ทิ้งการถ่ายภาพ เธอต่อยอดลงเรียนถ่ายภาพอย่างจริงจัง พร้อมๆ กับใช้วิชาครูพักลักจำกับคุณพ่อ บ่อยครั้งทั้งคู่ก็จะร่วมเดินทางไปถ่ายภาพยังสถานที่ต่างๆ ถือเป็นกิจกรรมลุยๆ นอกห้องเรียนที่เธอได้เรียนรู้ประสบการณ์ตรง

“รูปสวยไม่สวยมันอยู่ที่มุมกล้องค่ะ อย่างหนูนี่ก็จะมีมุมกล้องที่คล้ายๆ กับคุณพ่อ หนูชอบถ่ายคน เพราะส่วนตัวเป็นคนชอบให้คนอื่นถ่ายรูปอยู่แล้ว ก็เลยคิดว่าถ้าลองมาเป็นคนถ่ายบ้าง คนอื่นก็น่าจะชอบ ทำให้หนูถ่ายแต่รูปคน แล้วหนูก็ชอบถ่ายแต่ขาวดำ หนูว่ามันเห็นแสงเงา เห็นรายละเอียดในตัวแบบที่ถ่าย เช่น ริ้วรอย หนูว่ามันสวยนะ เป็นความสวยแบบศิลปะ ที่ไม่ใช่สวยเพราะคนนั้นสวย”

ความสามารถด้านดนตรีของลูกอินทร์ก็มีไม่น้อย เด็กๆ เธอเรียนเปียโน ก็ยังเล่นเป็นแต่ไม่ค่อยได้เล่น ตอนนี้ที่กำลังเรียนอยู่คือกีตาร์ เพิ่งเริ่มหัดจับกีตาร์ได้ไม่นาน ต้องใช้เวลาอีกสักพักถึงจะเชี่ยวชาญ เช่นเดียวกับการเรียนวาดภาพ ลูกอินทร์ก็ทำควบคู่กับการเรียนที่มหาวิทยาลัย เธอฝันว่าวันหนึ่งอยากลงเรียนปริญญาตรีอีกใบในสาขานี้

“อยากเรียนเองค่ะ ทั้งๆ ที่ก็ไม่มีพื้นฐานด้านนี้เลยนะคะ อยากวาดในสิ่งที่ตาเห็น เทียบกันระหว่างการใช้กล้องถ่ายกับการจับดินสอวาด หนูว่าอย่างหลังมันน่าตื่นเต้นกว่านะ อนาคตถ้าเรียนจบปริญญาโท ก็อาจจะเรียนปริญญาตรีด้านไฟน์อาร์ตเลยค่ะ”