M11N1 Mind The Gap 07 02 13

โดย...จตุรภัทร หาญจริง

เคยเป็นไหม จะตื่น จะอาบน้ำ ทานข้าว เดินทาง ทำงาน แม้กระทั่งก่อนหลับตานอน เป็นต้องเล่นเฟซบุ๊กเพื่อส่องดูความเป็นไปของ “ใครบางคน” แถมยังคอยตามกดไลค์ เพื่อให้เขาได้รับรู้ว่าเรายังมีตัวตนอยู่ตรงนี้ แต่น่าเศร้าที่เขาไม่รับรู้และไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เลย กลายเป็นเรามีเขาเป็นคนพิเศษ แต่พิเศษของเราเพียงฝ่ายเดียว เขาไม่ได้รับรู้อะไรด้วยเลย บอกได้คำเดียวว่า “ยิ่งตามส่อง ยิ่งกดไลค์ ยิ่งทรมาน”

‘รับรู้ความเป็นไปของเขาแล้วเศร้า นอยด์’

หากคุณกำลังตกอยู่ในสถานการณ์แบบที่ “เปิ้ล” พนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งแอบรักรุ่นพี่ที่อยู่ในที่ทำงานเดียวกัน แต่เปิ้ลทำอะไรไม่ได้นอกจากเก็บความรู้สึกดีๆ ไว้ในใจเพียงลำพัง เวลาเล่นเฟซบุ๊กแล้วเห็นเขาอัพสเตตัส เปิ้ลกลับเศร้า นอยด์ เพราะรับรู้ความเคลื่อนไหวของเขา ตามกดไลค์เขาอยู่ลับๆ แต่เขากลับเมินเฉย ไม่เคยกดไลค์ความเคลื่อนไหวของเปิ้ลเลยแม้แต่นิดเดียว จะเมนต์สักนิดก็ยังไม่มี

ทางออก

เวลาที่เราแอบรักใครสักคน เราจะรู้สึกมีความหวัง ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี แต่การที่เรา “คาดหวัง” ว่าเขาจะต้องมองเห็นเราหรือสนใจเราบ้าง มันเป็นเรื่องที่เรากำหนดไม่ได้ ทางออกเดียวของความรู้สึกเศร้า นอยด์ คือเราต้อง “ยินดี” กับทุกโมเมนต์ของชีวิตของเขา แต่อย่าคาดหวังว่าเขาจะต้องยินดีกับทุกโมเมนต์ของชีวิตเรา รู้ว่าทำยาก แต่ต้องทำ ไม่อย่างนั้นพลังงานชีวิตที่ดีเราจะหมดสิ้นไปเพียงเพราะไอ้เจ้าตัวคาดหวังนี่แหละ

‘เห็นเขามีความสุข ก็แอบทุกข์ เห็นเขาทุกข์ กลับทุกข์ยิ่งกว่า’

“เบิร์ด” แอบรักเพื่อนร่วมรุ่น เวลาเห็นเขาอัพสเตตัสแบบหวานชื่นก็รู้สึกเป็นทุกข์ เพราะเขามีความสุขกับคนรักของเขา แต่เวลาเห็นเขาอัพสเตตัสแบบเศร้าๆ เวลาที่เขาทะเลาะเบาะแว้งกับคนรัก เรากลับทุกข์ยิ่งกว่า เพราะอยากจะเข้าไปปลอบโยน แสดงออกว่าห่วงใย และอยากจะเป็นคนที่คอยอยู่ใกล้ๆ ให้เขารู้สึกดี

ทางออก

เราต้องจัดการกับ “ความอยาก” ของเราให้มากที่สุด ความอยากจะทำให้พลังในตัวพร้อมจะขับเคลื่อนอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อพลังนั้นถูกสกัดกั้นเราก็เป็นทุกข์ได้โดยง่าย เพราะฉะนั้น ท่องจำเอาไว้ว่าอยากแสดงออกว่าห่วงใยแฟนชาวบ้านน่ะไม่ผิด แต่ถ้าอยากครอบครองแฟนชาวบ้านน่ะ “ผิดเต็มประตู”

‘เจ็บ...ที่เห็นรูปเขากับคนพิเศษ’

สิ่งที่ทำให้เราเจ็บจี๊ดๆ ที่ใจได้ง่ายดายที่สุด ก็ตอนที่เห็นเขาอัพรูปแฟนหรือรูปคู่แบบหวานชื่นลงบนเฟซบุ๊ก เหมือนที่ “หวาน” เจ็บสุดๆ เวลาเห็นรูปคนที่เขาแอบปลื้มกำลังมีความสุขกับแฟนของเขา ในกิจกรรมที่เขาสองคนทำร่วมกัน ยิ่งดูรูป ยิ่งน้ำตาไหล ยิ่งปวดใจ ที่คนในรูปถ่ายนั้นไม่เป็นตัวหวานเอง เวลากดไลค์ ยิ่งทรมานใจทุกที

ทางออก

บางทีต้องเลิกตามส่องเฟซบุ๊กของเขาสักระยะ อย่าเหยียบย่ำทำลายหัวใจตัวเองด้วยการเข้าไปส่อง ไปกดไลค์ (ทั้งๆ ที่ใจไม่ได้อยากกดเลย) พาตัวเองออกจากเฟซบุ๊กของเขาให้มากที่สุด แม้จะฝืนใจตัวเองแต่ก็ต้องทำ เหมือนไม่สบายแล้วกินยาขม ไม่อยากกิน แต่ก็ต้องกินถ้าอยากหายดี ความทรมานนี้ก็เช่นเดียวกัน

Ask The Expert

Q. ทำไมทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างก็ติดเกมกันงอมแงม?

A. พญ.ปราณี เมืองน้อย กุมารแพทย์จิตแพทย์เด็ก สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี อธิบายว่า เด็กหรือผู้ใหญ่ต่างก็มีโอกาสติดเกมกันงอมแงมเท่าๆ กัน เพราะเกมออกแบบมาเพื่อทำให้ทุกคนสนุกสนานจนลืมความร้ายแรงที่แฝงมากับเกม เกมเหมือนยาเสพติด มีโอกาสที่จะเลิกแล้วติดใหม่ซ้ำไปซ้ำมา เหมือนคนติดยาที่ต้องเข้าๆ ออกๆ สถานบำบัดหลายๆ รอบ

เพราะสมองคนเรามีส่วนที่ทำให้คนเราเกิดความสุข สนุกสนาน เพลิดเพลิน ปีติยินดี เรียกว่า “ศูนย์แห่งความพึงพอใจ” เมื่อผู้เล่นเกมนานๆ สนุกอยู่เรื่อยสมองจะเริ่มชาชินและเรียกร้องมากขึ้น ผลก็คือเกมจะต้องเร้าใจขึ้น เล่นให้นานขึ้น ถึงจะมีความสุขเท่าเดิม ผลก็คือการติดเกมที่ยากจะถอนตัว จนเลิกทำกิจกรรมอื่นๆ ที่เคยทำ เช่น การทำงาน ออกกำลังกาย อ่านหนังสือ เกมจึงไม่ต่างจากยาเสพติดเท่าไรนัก เพียงแต่เกมไม่ได้ทำลายระบบประสาทเหมือนยาเสพติดเท่านั้น

(ใครมีปัญหาด้านความสัมพันธ์ ส่งคำถามมาได้ที่ [email protected])

พิน ธุรกิจส่วนตัว

“การแอบรักมันบั่นทอนจิตใจเราก็จริงอยู่ แต่ดิฉันว่าบางครั้งมันก็ทำให้จิตใจของเรานั้นชุ่มชื่น มีความสุข และอยู่ด้วยความหวัง แม้ว่าเขาจะรู้หรือไม่รู้ ดิฉันว่าอย่างน้อยก็ทำให้เราได้รู้จักรัก”

นิว ธุรกิจส่วนตัว

“ผมว่าการที่เรารักใครสักคน มันก็มีความสุขแล้วล่ะครับ แต่ผมจะไม่ชอบอารมณ์แอบรักเลย มันทรมาน อึดอัด ถ้าผมรักใครผมจะบอกเขาไปตรงๆ เลย ผลจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่อย่างน้อยเราก็ไม่โกหกหัวใจตัวเอง”

Quote

“ชีวิตก็เหมือนการขี่จักรยานนั่นแหละ

การที่จะรักษาสมดุลของชีวิตและจักรยานก็คือ

เราต้องเคลื่อนไปข้างหน้าต่อไปเรื่อยๆ”

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

ยอดนักฟิสิกส์ของโลก