สืบเนื่องงานสวดพระปริตรฯ ครั้งที่ ๔๒ ชินบัญชรอธิษฐานธรรมณ วัดระฆัง (ตอน ๑๓)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ขออานุภาพแห่งพระมหาโมคคัลลานะเถรเจ้า ประดิษฐานอยู่เบื้องซ้าย เป็นไปยังผู้มีฤทธิ์ มีปัญญาสมบูรณ์ไม่พอ ต้องประกอบไปด้วยอิทธิฤทธิ์ อันไปสู่ความสำเร็จด้วย ปัญญาที่ประกอบด้วยอิทธิฤทธิ์นี้จะเป็นธรรมาวุธทันที เมื่อประกอบสองส่วนเกิดขึ้นสมบูรณ์แล้ว จะเป็นธรรมาวุธที่เกิดอำนาจแห่งธรรมขึ้น เพื่อขจัดมารทั้งปวงให้สิ้นไป...

ต่อไปเข้าสู่การอธิษฐานสังฆคุณ ในลำดับของ พระราหุล ... พระอานนท์ ดังคำกล่าวว่า...“แม้พระราหุล พระอานนท์เถรเจ้า ประดิษฐานอยู่หูขวาของข้าพเจ้า” พหูสูต สุตตะ ผู้รู้ ทั้งพระอานนท์เถระ พหูสูต พระราหุล เป็นผู้ที่มีปรารถนาในการศึกษาอันยิ่ง ทุกเช้าจะเอาทรายขึ้นหนึ่งกำมือ และอธิษฐานว่า ขอข้าพเจ้าได้รับความรู้อันไม่มีประมาณ ดุจทรายในกำมือนี้เถิด... หูนั้น สุตมยปัญญา ปัญญาเกิดขึ้นจากการฟัง เหมือนท่านทั้งหลายฟัง ฟังแล้วทำให้เกิดความเข้าใจ ก็เกิดปัญญาขึ้น ปัญญานั้น ทำให้เกิดขึ้นให้ความสว่างขึ้นกลางจิต จนนำไปสู่ความรู้แจ้งในโลกว่าเป็นเช่นนี้เอง เพื่อคลายออกมาจากความยึดติดยึดถือ...

นอกจากการมีปัญญาที่เกิดจากความเป็นผู้ร่ำเรียนมามาก ท่องบ่นจดจำมามาก เป็นผู้สั่งสมความรู้มามากแล้วนั้น ยังควรแก่การมีญาณหยั่งรู้แห่งเหตุปัจจัยในเบื้องหลัง เพื่อเห็นความจริงแห่งเหตุปัจจัยของธรรมทั้งหลายอย่างแจ่มแจ้ง เพื่อสิ้นความสงสัยในสภาวธรรมทั้งปวงที่เกิดปรากฏอยู่ในปัจจุบัน “จึงขออัญเชิญพระโสภิตะ ผู้ถึงพร้อมด้วยสิริ เป็นพระมุนีอันประเสริฐ ประดิษฐานอยู่เบื้องหลัง” เพราะเป็นผู้ที่มีบุพเพนิวาสานุสติญาณอันเป็นเลิศ ในการระลึกถึงกาลเบื้องหลังทั้งหลาย” สำคัญสืบต่อไป และเมื่อสมบูรณ์พร้อมแล้ว...

“จึงขออัญเชิญพระกุมารกัสสปะเถรเจ้า ผู้แสวงคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้มีวาทะอันวิจิตร ผู้เป็นบ่อเกิดแห่งคุณนั้น ประดิษฐานอยู่ที่ปาก” และ “ขออัญเชิญพระเถระทั้งสี่ พระปุณณะเถระ พระอังคุลิมาล พระอุบาลี พระนันทะ พระสีวะลี ประดิษฐานเป็นรอยเจิมไว้ที่หน้าผาก” อาตมาจะรวบแล้ว เวลาเหลือสั้น

“ขออัญเชิญพระมหาเถระทั้งหลาย ๘๐ องค์ที่เหลือจากนี้ เป็นผู้ชนะมาร ผู้เป็น สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ทรงชาติรุ่งเรืองอยู่ด้วยเดชแห่งศีล จงสถิตอยู่ ณ อวัยวะภายในน้อยใหญ่ทั้งหลายทั่วสรรพางค์กายของข้าพเจ้าเถิด เพื่อคุ้มครองทั้งสรรพางค์กายนี้”

อ่านต่อฉบับวันจันทร์