สืบเนื่องจากงานสวดพระปริตรฯ ครั้งที่ ๔๒ชินบัญชรอธิษฐานธรรมณ วัดระฆัง (ตอน ๑๒)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ประดิษฐานที่หัวใจของเรา... อานิสงส์คุณของพระอนุรุทธะเถรเจ้ายิ่งมากนัก เป็นพระสงฆ์เอตทัคคะที่ทรงไว้ซึ่งทิพยจักขุอันเป็นเลิศกว่าพระสงฆ์ทั้งปวง แสดงความหมายว่า ให้หัวใจเรามีตา มีดวงตาทิพย์ มีดวงตาธรรม หัวใจมีตาก็เกิดจักขุขึ้นที่หัวใจเรา เรียกว่า เกิดธัมมจักษุเกิดขึ้นที่หัวใจของเรา มีจักษุธรรมเกิดขึ้น เพื่อรู้แจ้งเห็นจริงในธรรม จึงอัญเชิญองค์คุณของพระอนุรุทธะ ประดิษฐานที่หัวใจก็คือจิต เพื่อให้มีดวงตาทิพย์ดวงตาธรรมเกิดขึ้น จะได้ถึงคุณประโยชน์ที่แท้จริงในพระพุทธศาสนา อันมุ่งหมายที่สุดคือ พระนิพพาน...

เมื่อสมบูรณ์แล้ว ต่อไป “ขออัญเชิญอานุภาพแห่งพระสารีบุตรเถรเจ้า ผู้เป็นพระอัครสาวกเบื้องขวา ประดิษฐาน ณ เบื้องขวา” เบื้องขวานั้นเป็นเลิศทางปัญญา เบื้องขวานั้นเป็นการให้ความเคารพอันยิ่งใหญ่ เบื้องขวานั้นคือการนำไปสู่ความสำเร็จ และเพื่อการเข้าถึงคุณแห่งพระรัตนตรัย เพื่อการเข้าถึงพระนิพพาน ดังนั้น การให้เบื้องขวา คือ ไปหาปัญญาธรรมอันยิ่ง เพื่อความรู้แจ้งเมื่อได้จักษุ (ความเห็นชอบ) มาแล้ว ก็ต้องไปหาปัญญา เพื่อให้เกิดญาณทัสสนะขึ้น และให้กลับมารวมจิตไว้ที่ศูนย์กลางกายอีกครั้งหนึ่ง ดำริลงกลางจิต บริกรรมในใจว่า “สังโฆ” ตั้งจิตมั่นคง ดำเนินอธิษฐานธรรมต่อไปว่า...

“ขอโกณฑัญญะเถรเจ้า ประดิษฐานอยู่เบื้องหลัง” พระอัญญาโกณฑัญญะนั้น เป็นรัตตัญญูบวชมานาน เป็นพระสงฆ์องค์แรกในพุทธศาสนา เบื้องหลัง อยู่เบื้องหลัง คำหลังผู้เป็นรัตตัญญูบวชมานานมีความหมายลึกซึ้งหลายประการ ได้แก่ ให้ระลึกถึงองค์คุณของพระเถระผู้รู้ครูบาอาจารย์ ผู้ประพฤติปฏิบัติชอบดีแล้ว ผู้เป็นรัตตัญญูบวชมานาน เป็นที่พักพิง ค้ำหลังให้เรามั่นคงอยู่ในวิถีการประพฤติปฏิบัติธรรมอยู่ในพระพุทธศาสนา ดุจพระอัญญาโกณฑัญญะ ผู้มีอายุ และต่อไปให้ไปสู่เบื้องซ้าย

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้