ธรรมเทศนาแด่ตุลาการศาลอุทธรณ์ เนื่องในปีใหม่ ๒๕๕๖ (ตอน ๙)

บุคคลที่มีคุณธรรมย่อมมีคุณภาพ ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อหมู่ชน สังคม และสิ่งแวดล้อม

สามารถทำธุระในบุคคลเพื่อประโยชน์ของคน... ทำธุระในครอบครัวเพื่อความสุขของครอบครัว... ทำธุระในสังคมเพื่อความสุขสงบในสังคม... ธุรการงานทั้งปวงจะสำเร็จอย่างมีความสงบ และเกิดความสุขต่อทุกฝ่าย ก่อให้เกิดความรู้–ความเข้าใจในวิชาการด้านนั้นๆ ยิ่งขึ้น... ทั้งนี้เพราะประโยชน์สุขความสำเร็จทั้งปวงที่เกิดขึ้นได้นั้น เพราะมีใจเป็นใหญ่ ทุกอย่างสำเร็จด้วยใจ

เมื่อจิตใจมีธรรมะ ก่อเกิดสติปัญญา มีความรู้–ความเข้าใจ ก็ย่อมเพิ่มประสิทธิภาพแห่งการทำงานนั้นๆ ให้สามารถก้าวถึงผลสัมฤทธิ์ตามประสงค์ได้ ดังนั้นในทุกสาขาวิชาชีพจึงต้องมีหลักธรรมะเป็นพื้นฐานที่สำคัญ และเพื่อการนำไปสู่การประพฤติปฏิบัติที่ถูกต้อง ซึ่งมีธรรมะขั้นศีลหรือวินัยเพื่อควบคุมการประพฤติ–ปฏิบัติให้อยู่ในแนวคลองแห่งอำนาจธรรม (ศีลธรรม)

อำนาจธรรมจากศีลธรรม จึงมีคุณประโยชน์อย่างยิ่งต่อนักการยุติธรรมทั้งหลาย โดยเฉพาะด้านงานตุลาการ ซึ่งนอกจากจะต้องมีความรู้ความเชี่ยวชาญในสาขาอาชีพทางนี้ เพื่อการยอมรับไว้วางใจของสังคมแล้ว จะต้องเป็นแบบอย่างหรือเป็นเนติฉบับให้กับสังคมด้วย จึงต้องมีบุคลิกภาพที่สงบ เยือกเย็น สุขุมคัมภีรภาพจริงๆ... จะเกิดขึ้นมีได้ตามที่กล่าวก็ต้องอาศัยหลักธรรมปฏิบัติ... หลักธรรมอบรมจิตเพื่อรู้จักการเจริญภาวนา จนสามารถใช้สติควบคุมจิต มีสัมปชัญญะควบคุมการกระทำ หรือการเคลื่อนไหวในอิริยาบถน้อย–ใหญ่ได้ทุกขณะ สามารถหยุดได้ สงบเป็นในทุกสถานการณ์ มีความนิ่งเป็นบุคลิกภาพ ที่เห็นได้ชัดที่คนไทยทั่วไปยากที่จะกระทำได้ เพราะทั้งหมดเป็นกระบวนการพัฒนาของจิต จนมั่นคง เข้มแข็ง สงบนิ่ง ปล่อยวาง และอยู่อย่างกำหนดความว่าง (อุเบกขาธรรม) เป็นอารมณ์แห่งจิตเป็น เพื่อการมีสติปัญญาที่สะอาดบริสุทธิ์ จะได้ใช้แยกแยะค้นคว้าวิจัยธรรมต่างๆ ได้อย่างตรงธรรม m

(อ่านต่อฉบับหน้า)