
ปีใหม่ 2013... ดูไฟ ดูคน ดูเมือง
ไปเดินเล่น...ดูไฟ...ถ่ายรูปกันไหม ...ไปๆๆ
ไปเดินเล่น...ดูไฟ...ถ่ายรูปกันไหม ...ไปๆๆ
โดย...ณัฐพล ช่วงประยูร
ไปเดินเล่น...ดูไฟ...ถ่ายรูปกันไหม ...ไปๆๆ
แน่นอนว่า ย่านคุ้นเคย...วูบวาบด้วยแสงสีละลานตา พอตกค่ำ อากาศเย็นๆ ไปเดินเล่นให้อุณหภูมิร่างกายกรุ่น ถือช็อกโกแลตอุ่นๆ มือซ้าย สะพายกล้องง่ายๆ ติดตัว อีกมืออย่าปล่อยให้ว่าง จูงคนข้างๆ เดินดูไฟ...ถ่ายรูปกัน
เตร็ดเตร่อยู่บนแยกราชประสงค์กันทุกปลายปี เห็นความคึกคักของหนุ่ม-สาว เด็ก-ผู้ใหญ่ ทั้งไทยและเทศ ยืนยิ้มแฉ่ง แต่งตัวหนา ทั้งผ้าพันคอ เสื้อแขนยาว บางคนมีหมวก มีพร็อพ ประหนึ่งถ่ายแฟชั่นเซตน้อยๆ อยู่ฮาราจูกุเดาว่าคงคอยวันหยุดยาวช่วงปีใหม่ ค่อยออกมาใช้ตังค์ทีเดียวเลย แต่สำหรับเราท่าน อย่ากระนั้นเลย คนเคยเที่ยว เคยตะลอนทัวร์ ออกมาเดินนับก้าวกันมั่วๆ ชมวิวสองข้างทางที่กลางกรุงเถอะครับ
ออกสตาร์ตที่ เอ็ม บี เค เมื่อคุณอยู่ด้านหน้ามาบุญครอง ห้างสรรพสินค้าอายุ 30 ปีหลัง ยังคงความขลัง ปนเร้าใจ เพราะผ่านมาแถวนี้ทีไรนักท่องเที่ยวก็มักจะติดใจถ่ายรูปกับป้ายชื่อ เอ็ม บี เค ยักษ์สีเขียวบนกำแพงตึก ซึ่งช่วงเทศกาลเยี่ยงนี้ก็มีประดับไฟเพิ่มเติม และลวดลายไม่เคยซ้ำกันซ้ากปี
แม้สยามเซ็นเตอร์จะปิดปรับปรุง เดินเลยไป ณ ลานกว้าง เพื่อเลาะไปด้านข้างโตคิว ก็ชมไฟระโยงระยางตรงทางด้านหน้า ก็มีต้นคริสต์มาสสวยงามที่ลานดิสคัฟเวอรี่เหมียนเดิม จากนั้นเดินดุยๆ สลับกับฟังเสียงเอ็ดอึงของบรรดานักช็อป นักท่องเที่ยว ที่ปนเปไปกับเสียงตุ๊กตุ๊ก รถเมล์ และมอเตอร์ไซค์ รวมๆ แล้วไม่ดังเท่าไร ยังพอพูดกันรู้เรื่อง
จากนั้นเดินเท้าไปยังลานด้านหน้าสยามพารากอน เดี๋ยวนี้เขาไม่มีซุ้มเบียร์ที่ลานกว้างแห่งนี้แล้ว เป็นวอดก้า แอบโซลูตแทน แต่การตกแต่งประดับประดายังอลังการงานสร้างไม่ต่างจากปีก่อนๆ ต้นสนยักษ์ใหญ่ ถูกประดับประดาด้วยลูกบอลกลมสีสวย แน่นอนว่าอีกฟากหนึ่งเป็นน้ำพุผุดจากพื้น สีสันสวยสดในน้ำพุเรียกร้องให้ใครๆ ไปยืนออรอถ่ายรูปเช่นทุกปี แต่ถ้ามองข้ามไปยังสถานีรถไฟฟ้า ก็ประดับประดาไฟเล็กไฟน้อย ทั้งชั้นบนและล่าง
ด้านหน้าพารากอนที่เป็นชั้นบันไดลดหลั่นลงไป ซุ้มโค้งสีเขียวประดับด้วยดาว กระดิ่ง บอล ฯลฯ ไล่เรียงกันเป็นสัดส่วนหลายซุ้ม ขนาบไปกับแอ่งน้ำเล่นระดับลงไปยังชั้นล่างด้านนอก ผู้คนมาแวะนั่งพัก และเดินจูงมือทำหวานแหววไม่น้อย
เดินต่อไปยังสกายวอล์กเชื่อมทางออกอีกข้างของพารากอน จุดหมายอยู่ที่เซ็นทรัลเวิลด์ ผ่านตึกเล็กตึกน้อยมาพอขำ แต่สกายวอล์กทอดผ่านเหนือถนนพระราม 1 และกว้างพอให้เรามองคนที่เดินสวนไปมาอย่างถนัด ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า คนวัยทำงานหลายคนไม่ได้อยู่ในชุดฟอร์มของออฟฟิศ นักเรียน นักศึกษา ทุกคนก็แต่งตัวเท่เก๋เต็มคราบ เพราะช่วงนี้วันหยุดแล้ว ผ่านฉากหลังเป็นวัดปทุมวนาราม ไม่นานก็ถึงเซ็นทรัลเวิลด์สมใจ
ขณะที่อยู่ระหว่างทางบนสกายวอล์ก สวยงามด้วยไฟประดับประดา เหมือนอยู่ในเอ็มวี ยังไม่ทันจะลงจากสกายวอล์ก คุณก็จะตะลึงกับฝูงชนที่กระจัดกระจายถ่ายภาพอยู่หน้าลานด้านล่างเป็นแน่ พวกเขาประชันกันโพสท่าไม่สนใจสายตาแก๊งอื่นๆ ที่แต่งตัวหล่อสวย มาแข่งกันชนิดกินกันไม่ลง ต้นคริสต์มาสทรงโตสูง 30 เมตร ตกแต่งด้วยดวงไฟและรูปตัวการ์ตูนลายเส้นสวย เป็นเจ้าหญิงคอยต้อนรับผู้คน
เมื่อเดินลงมาจากสะพานถึงลานกว้าง เพื่อพิจารณาดูให้ถนัดตา ยังไม่นับบรรยากาศด้านในกับต้นคริสต์มาสสูงใหญ่ในร่ม กับซุ้มสีสันสวยงามต่างๆ ที่จัดแสดงไว้กระทั่งปลายเดือน แค่นี้เมมโมรีกล้องตัวเก่งก็เกือบเต็มแล้วครับ
ถ้าคุณยังจ้ำต่อไปยังเกษร พลาซ่า จ้ำๆ มาเกินครึ่งทาง หน้าอัมรินทร์ พลาซ่า เขาก็มีตกแต่งสวยงามทุกปี น่ารักเอาใจทุกวัย แถมมีโปรแกรมร้องเพลง ดนตรีสลับหมุนเวียนมาสร้างความสุขให้ทุกท่านด้วย
หากไม่ว่างพักเหนื่อย กลับขึ้นสู่สกายวอล์กอีกครา มุ่งหน้าสู่ชิดลม สะพานข้ามแยกราชประสงค์ก็มีป้ายแฮปปี้นิวเยียร์ 2013 ใหญ่โต คิดภาพวันเคาต์ดาวน์ปลายปีแล้วแถวนี้คงแน่นขนัดแออัดไม่หยอก แต่ผนังและสะพานจุดนี้ได้รับการปรับปรุงและตกแต่งใหม่ให้หรูหรา ไฮโซสุดๆ เดินแล้วเหมือนอยู่ในร้านลักชัวรี แบรนด์ สีสันสว่างไสวไม่ทิ้งความสุข สนุกสนาน
ถัดไปตลอดผนังอาคารเซ็นทรัล ชิดลม มองไปก็รู้สึกถึงห้วงอารมณ์เหงา หนาวชอบกล คนส่วนใหญ่เลือกมาช็อปปิ้ง บรรยากาศตกแต่งจึงเป็นส่วนหนึ่งการนำคุณสู่เทศกาลเฉลิมฉลอง ทั้งสายรุ้งและดิสเพลย์ระโยงระยางทั่วทุกชั้น ทำให้วันหยุดสุขสันต์ ตากแอร์พาเพลิน เดินจนเมื่อยไม่รู้ตัว
เดินกลับมาจากชิดลม แวะไหว้พระพรหมเอราวัณสักหน่อย ที่นี่ยังครึกครื้น ไม่เปลี่ยน เราเลือกเลี้ยวเลาะไปทางราชดำริ ไปยังเพนนินซูลา พลาซ่า แกรนด์ไฮแอท เอราวัณ โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ เซนต์ รีจิส ขาประจำ และต้นตำรับแห่งไฟคริสต์มาสของกรุงเทพฯ ปีนี้ประดับไฟสีสันเรียบง่ายแต่เก๋ ไม่ทิ้งลายแบบโรงแรมหรู
ใกล้ๆ กัน ที่เพนนินซูลาหลายคนก็วิ่งวุ่นชมไฟสวย รายล้อมด้วยซานต้า กวางเรนเดียร์ ตุ๊กตาทหารตีกลอง ฯลฯ โอย... มารู้ตัวอีกทีก็หอบแฮก...แฮก เลยนั่งจ๋องที่บันไดตกแต่งเส้นไฟสีน้ำเงินสว่างเพื่อพักน่องและต้นขา สายตายังจดจ้องกับผู้คนรอบข้าง ที่วิ่งวุ่นถ่ายรูปให้หมดแบตเตอรี่ แหม...สงสัยเพิ่งเริ่มที่แรกกัน ยังมีเรี่ยวแรงลุยต่อ อย่างไรก็ขอให้ปีใหม่นี้มีสุขกันถ้วนหน้านะขอรับ
ถ้าคุณไม่มีแผนไปเที่ยวที่ไหน พาคนรู้ใจไปเดินเล่น ดูไฟ ถ่ายรูป เก็บไว้อวดกันปีหน้าสิครับ







