เรื่องเล่าจากสมุย

ภาสกร พุทธิชีวิน

ปู่โทรมาจากสมุยบ่นคิดถึงหลาน ชายหนุ่มจากสมุยที่มาตั้งรกรากอยู่ในเมืองนิวยอร์ก จึงวางแผนพาภรรยาชาวนิวยอร์กและลูกอีก 2 คน กลับไปเยี่ยมคุณปู่ที่สมุยบ้านเกิดเมืองนอนที่เขาจากมาเกือบจะ 30 ปี

สมุยเป็นหนึ่งสถานที่ที่นักท่องเที่ยวทั่วโลกบอกกันว่าจะต้องมาให้ได้สักครั้งหนึ่งก่อนตาย เขาพาครอบครัวมาเยี่ยมคุณปู่คุณย่าท่ามกลางความดีอกดีใจของญาติๆ เขามาถึงสมุยเมื่อต้นเดือน ธ.ค. 2555 เพราะต้องการมากราบเท้าพ่อในวันพ่อ

สายการบินที่นำพาเขามาลงที่สนามบินสมุย มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติแน่นเครื่อง และตัวเขาเองน่าจะเป็นคนไทยคนเดียวที่อยู่บนเครื่องบินลำนั้น

ตอนที่นั่งรถกลับบ้านเกิด เขาบอกว่าเขาจำทางเข้าบ้านไม่ได้ ตรอกซอกซอยมันเยอะไปหมด รถที่เคยนับคันได้สมัยที่เขายังอยู่สมุย มาถึงวันนี้นับไม่ทันเลยทีเดียว

พ่อของเขาพอจะดูออกว่าเขาคิดอะไร พ่อจึงบอกว่า แกไม่ต้องคิดอะไรมากเลยที่นี่คงไม่ทำให้แกเหงา เพราะมันพลุกพล่านวุ่นวายขนาดน้องๆ นิวยอร์กที่แกอยู่

ตกเย็นเขาเดินเล่นชายหาด ชายหาดที่เคยวิ่งไล่จับปูลม หาหอยเสียบ หอยกลม และตกปลา ปัจจุบันเต็มไปด้วยรีสอร์ตปลูกติดกันนับร้อยแห่งบนหาดที่มีความยาวไม่กี่ร้อยเมตร

เดินผ่านรีสอร์ตไหน รปภ.จะมองด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเป็นมิตรมากนักเหมือนจะเตือนว่าคุณกำลังรุกล้ำอาณาเขตของรีสอร์ตอยู่นะ

แสงสว่างไสวทั่วชายหาดในยามค่ำ เกาะพงันที่อยู่ตรงหน้าก็สว่างไสวไม่แพ้กัน เสียงดนตรีตามรีสอร์ตต่างๆ ประชันขันแข่งกันเหมือนจะวัดความแพ้ชนะอยู่ที่ใครดังกว่าใคร

เขาไปเยี่ยมญาติแทบทั่วเกาะ มีอยู่ที่เดียวที่เขายังไม่ได้ไปเยี่ยมคือเฉวง ที่ว่ากันว่าเป็นเมืองหลวงของเกาะสมุยเขา ที่ไม่ได้ไปเยี่ยมเพราะหาบ้านญาติไม่เจอ หาซอยไม่ถูกจึงเป็นญาติกลุ่มเดียวที่เขายังไม่ได้เจอหน้า

บ่ายวันหนึ่งคุณปู่มาบอกหลานๆ ว่าไฟฟ้าดับทั้งเกาะสมุยและพงันคงต้องรอสักชั่วโมงสองชั่วโมงไฟฟ้าก็คงจะมา เพราะเกิดเหตุการณ์แบบนี้บ่อยๆ คุณปู่บอกว่าสมุยเติบโตมากจนการไฟฟ้าต้องส่งไฟฟ้ามาเพิ่มจากสายเคเบิลอีกเส้นหนึ่งจะแล้วเสร็จในปี 2556 นี่แหละ

รู้หรือไม่ครับว่าไฟฟ้าทั้ง จ.สุราษฎร์ธานี ใช้ทั้งหมด 600 เมกะวัตต์ เฉพาะสมุยที่เดียวปาไป 300 เมกะวัตต์ เข้าไปแล้ว

ตอนค่ำไฟก็ยังไม่มา เทียนไข น้ำมันก๊าด แทบจะหมดเกาะ แม้แต่เทียนพรรษาของวัดต่างๆ ในสมุยก็หมดวัดไปในเวลาอันรวดเร็ว

บ้านที่ถูกปลูกสไตล์ฝรั่งทำให้อากาศภายในบ้านร้อนอบอ้าวยิ่งขึ้น ชายหนุ่มหอบเอาเสื่อหมอนและผ้าห่มพร้อมกันทั้ง 4 คน และบอกกับลูกๆ และภรรยาว่า จะพาไปนอนในที่ที่อากาศดีที่สุดในโลก และเขาเคยนอนมาแล้วตอนเด็กๆ

เขานอนที่ชายทะเลหน้าบ้านของเขาเอง ลูกๆ ตื่นตาตื่นใจไปกับความงามบนท้องฟ้า เนื่องจากไฟฟ้าดับ ลูกๆ ถามเขาว่ามันเป็นท้องฟ้าเดียวกันกับนิวยอร์กหรือเปล่า

ยามดึกแสงสว่างของพระจันทร์ในคืนแรมก็โผล่มาให้แสงสว่าง ทะเลที่มีแสงจันทร์กระทบเขาบอกว่านี่คือสวรรค์ สวรรค์ที่มนุษย์ทำตกหล่นไปกับความเจริญ

ตอนเช้าเขาชวนลูกๆ ไปตกปลาริมทะเล เขาบอกลูกๆ ว่า พ่อเคยมาตกปลาตรงนี้ได้ปลาเยอะแยะ ลูกๆ เขาเพลิดเพลินกับการตกปลาไม่ถึงชั่วโมงก็ได้มาหลายสิบตัว เขาลงมือเผาปลาริมชายหาด เขาเห็นลูกๆ กินปลาที่ตกมาได้ด้วยฝีมือของพวกเขาอย่างเอร็ดอร่อย มะละกอข้างบ้านที่ถูกกระแสความเจริญมองข้ามมาโดยตลอด ถูกสอยลงมาทำส้มตำให้กับสมาชิกในครอบครัวรับประทานกัน

น้ำประปาไหลบ้างไม่ไหลบ้าง เขาเอาถังมาผูกเชือกตักน้ำจากในบ่อมาอาบให้ลูกๆ ลูกๆ ที่ไม่เคยเห็นการตักน้ำแบบนี้มาก่อน พอๆ กับไม่เคยเห็นพ่อของพวกเขาใส่ผ้าขาวม้าอาบน้ำ

สมุยในวันที่ไฟฟ้าดับอาจจะโกลาหลสำหรับหลายๆ คน อาจจะมีการแตกตื่นของนักท่องเที่ยวที่รีบเดินทางออกไป ความเสียหายเยอะแยะไปหมดขึ้นอยู่กับใครประเมิน แต่สำหรับเขาแล้ว เขาบอกว่าวันที่สมุยไร้ซึ่งแสง สี เสียง มันคือความงามอีกแบบหนึ่ง ที่หาที่ไหนไม่ได้ในโลก ความงามแบบนี้เขาบอกว่า “มันขายได้”

ลองปิดไฟทั้งเกาะเดือนละครั้งดูนะครับแล้วทำโครงการ “คืนพระจันทร์และดวงดาวให้สมุย” บางทีนอกจากประหยัดไฟฟ้าแล้ว นักท่องเที่ยวอาจจะแห่มาชมความงามของสมุยยามไร้แสงสีเสียงก็เป็นได้