เที่ยวสุดยอดเกาะไทยไปกับ ม.ล. กัลยกร เกษมศรี

โดย...อฐิณป ลภณวุษ

เกาะร้อยกว่าเกาะในประเทศไทยได้รับการรวบรวมไว้ใน The Ultimate Islands, Land of Smiles, Thailand’s Best Tropical Islands หนังสือเล่มใหญ่รูปสวย สไตล์คอฟฟี่เทเบิล ผลงานล่าสุดของ คุณเขมม.ล.กัลยกร เกษมศรี เจ้าของเว็บไซต์ท่องเที่ยว worldtraveljoy.com ที่ต้องการเล่าเรื่องเมืองไทยด้วยสายตาคนไทย ผ่านเกาะแก่งต่างๆ ที่มีธรรมชาติสุดสวย

“ที่ทำหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาก็เพื่อที่จะให้เห็นว่า ประเทศไทยมีทรัพยากรสมบูรณ์ไม่แพ้ประเทศอื่นๆ อยากโปรโมตการท่องเที่ยวในลักษณะที่เป็นคนไทยเขียน เพราะเท่าที่เห็นหนังสือเกี่ยวกับประเทศไทยที่ไปวางขายในต่างประเทศ ส่วนใหญ่จะเป็นฝรั่งเขียน ในฐานะที่เป็นคนไทย เขมคิดว่าเราควรที่จะให้ข้อมูลได้ดีกว่า

หนังสือบางเล่มที่เขมอ่าน ฝรั่งก็เขียนในแง่ลบเกินไป อย่างเล่มนี้ เขมเขียนแบบเป็นกลางๆ คือไม่ได้เขียนในทางลบ แต่ก็ไม่ได้เชียร์เกินไป เป็นแนวที่ให้ข้อมูลของแต่ละสถานที่มากกว่า

อย่างเขียนถึงเรื่อง ภูเก็ต กระบี่ ก็เขียนทำนองว่าเป็นท็อปเดสติเนชัน ต้องมาเที่ยว แต่ถ้าเขียนถึงเกาะช้างก็จะเน้นเขียนในเรื่องของประวัติศาสตร์ เพราะว่าตั้งแต่แถว จ.ตราด มีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึงสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ทรงไปบุกเบิกไว้ จะเน้นทางนั้นมากกว่าเน้นทะเล เพราะทะเลแถบนั้นไม่สวยเท่ากับแถบอันดามัน”

นอกจาก The Ultimate Islands, Land of Smiles; Thailand’s Best Tropical Islands จะให้ข้อมูลแบบเป็น Facts แล้ว คุณเขมบอกว่า ยังเติมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยต่างๆ เข้าไป ไม่ว่าจะเป็นความรู้ทางด้านภาษาไทย ความเป็นมาของสถานที่ต่างๆ รวมทั้งวัฒนธรรมไทยๆ

“เช่นคำว่า เกาะ ภาษาไทยหมายถึงอะไร คำว่าอ่าว คือ Bay นะ อะไรอย่างนี้ แล้วก็จะมีบางเกาะก็จะเล่าว่าเกาะนี้ชื่อเดิมคืออะไร ภาษาไทยแปลว่าอะไร อย่าง เกาะหินม่วง หินแดง ชื่อมาจากไหน คือมาจากปะการังสีม่วงกับสีแดงที่ปกคลุมหินอยู่ใต้น้ำ แล้วก็แปลด้วยว่า ม่วงคือ Purple แดง ก็คือ Red เพื่อให้ฝรั่งเข้าใจ หรือคำว่า เกรงใจ กับ มารยาท เขมก็อธิบายให้ฝรั่งรู้ว่าคนไทยเรามีวัฒนธรรมตรงนี้อย่างไร”

 

คุณเขม เล่าอีกว่า ในหนังสือ The Ultimate Islands, Land of Smiles; Thailand’s Best Tropical Islands นี้จะแบ่งเนื้อหาตามภาค โดยแยกย่อยไปเป็นจังหวัดและอุทยานแห่งชาติต่างๆ

“ทั้งเล่มจะเป็นการแนะนำพื้นๆ แต่ก็เพียงพอที่นักท่องเที่ยวจะสามารถนำไปใช้วางแผนในการท่องเที่ยวได้ ในหนังสือจะแบ่งตามภาคต่างๆ แล้วก็ไปแบ่งตามจังหวัด เขมจะเน้นเฉพาะที่เที่ยวทางทะเล อย่างเกาะสีชัง อะไรแบบนี้ก็ไม่ได้เขียน เพราะว่าทะเลไม่สามารถเที่ยวได้ ข้อมูลส่วนใหญ่จะอยู่บนพื้นดินมากกว่า

เนื้อหาในหนังสือ เขมหาข้อมูลเองหมด ทั้งหาจากหน่วยงานราชการและเสิร์ชหาเองบ้าง ซึ่งมีหลายๆ ที่เขียนเหมือนกัน และก็มีเขียนต่างกัน เขมก็นำมาเปรียบเทียบกับประสบการณ์ที่เราไปจริงๆ”

นอกจากเรื่องราวการท่องเที่ยวเกาะในแต่ละจังหวัดแล้ว ในเล่มยังมีเนื้อหาส่วนที่บริษัท บุญรอดบริวเวอรี เข้ามาเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนของร้านอาหาร (A Taste of Thai by Singha) ซึ่งเป็นร้านที่คัดมาแล้วของแต่ละจังหวัด

ในหนังสือคอฟฟี่เทเบิลความหนา 300 กว่าหน้า คุณเขมใช้เวลาเฉพาะถ่ายรูปเกาะต่างๆ ใหม่ด้วยตัวเองทั้งหมด เป็นเวลา 2 เดือน แล้วก็ทำข้อมูลเพื่อเขียนอีกราว 3–4 เดือน

“พอส่งเข้าโรงพิมพ์เรียบร้อยแล้วก็ติดต่อร้านหนังสือที่เมืองนอกเองเลย ไม่ได้ผ่านเอเยนต์ โดยจะมีวางขายที่อังกฤษ ออสเตรเลีย อินโดนีเชีย และกำลังอยู่ระหว่างติดต่อร้านหนังสือที่ฮ่องกงกับสิงคโปร์อยู่ ส่วนในประเทศไทยวางขายที่เอเชียบุ๊คส์กับคิโนะคูนียะ เนื่องจากเป็นหนังสือภาษาอังกฤษ”

จากประสบการณ์ตะลุยเที่ยวร้อยกว่าเกาะในหนังสือเล่มนี้ คุณเขมบอกว่า เกาะที่สวยน่าไปที่สุดในสายตาของเธอคือ เกาะตาชัย ซึ่งเดิมอยู่ในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ แต่ตอนนี้ย้ายการดูแลไปอยู่ที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน

“เป็นเกาะที่ทรายขาวนิ่มมาก ถ้าเดินลงไปขาก็จะจมลงไปในทรายเลย แล้วก็ยังบริสุทธิ์อยู่มาก เนื่องจากนักท่องเที่ยวไปน้อย แค่ไปยืนตรงใกล้ๆ ริมหาดก็เห็นปลาฉลามตัวเล็กๆ ว่ายอยู่เยอะมาก ความสมบูรณ์ยังมีอยู่ แต่ไปค่อนข้างยาก ถ้าใกล้ที่สุดต้องไปลงเรือที่คุระบุรี จ.ระนอง การเดินทางค่อนข้างลำบาก

ถ้าจะเอาสบายๆ ก็นั่งเครื่องบินไปภูเก็ต แล้วเช่าสปีดโบต 4 เครื่องยนต์เลยนะ แต่ใช้เวลาค่อนข้างนาน เกาะนี้ Love at the First Sight เลย ไปดำน้ำที่นั่นครั้งแรกก็ประมาณ 10 ปีแล้ว จนทุกวันนี้ก็เปลี่ยนแปลงไปนิดเดียว

เขมว่าบ้านเรามีอะไรสวยงามเยอะ แต่เราต้องบาลานซ์ให้เท่ากัน อย่างถ้าใครเคยไปสิมิลันช่วงเทศกาล ดำน้ำลงไปไม่เจอปลา เจอแต่คน ยังกับไปเทสโก้โลตัส หรืออ่าวมาหยาที่ถ่ายหนังเรื่อง The Beach ทุกวันนี้ถ่ายภาพมุมกว้างไม่ได้แล้ว ถ่ายไปเจอแต่คน

คือเขาไม่มีการจำกัดคนเลย ทั้งๆ ที่ควรจะทำได้นะ ว่านักท่องเที่ยวมาได้วันละกี่คน เรือมาได้วันละกี่ลำ ถ้าจำกัดคน ทรัพยากรธรรมชาติก็ยังอยู่แน่นอนค่ะ” ม.ล.กัลยกร ฝากทิ้งท้าย