ผู้ดีดัดนิสัยนศ.ล้างส้วมไถ่โทษ

กล่าวกันว่าสังคมที่พัฒนาแล้ว ส่วนใหญ่มักจะอุดมไปด้วยคนที่มีคุณภาพและมีระเบียบวินัย ซึ่งใช่ว่าสิ่งเหล่านี้จู่ๆ

จะเกิดขึ้นมาได้เอง เพราะต้องอาศัยการฝึกฝนบ่มเพาะกันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ดังเช่นที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ของอังกฤษ ที่พยายามเข้มงวดกวดขันเรื่องการรักษาระเบียบวินัยและมารยาททางสังคมส่วนรวม

ยืนยันได้จากการกำหนดบทลงโทษต่างๆ ที่สุดแสนจะเข้มงวด เช่น การให้ไปล้างห้องน้ำ 1 ชั่วโมงติดต่อกันเป็นเวลา 6 วัน หรือไปขุดดิน และจ่ายค่าปรับ สำหรับผู้ที่กระทำการละเมิดกฎกติกาของมหาวิทยาลัย อย่างการจับกลุ่มส่งเสียงดังภายในรั้วสถานศึกษา การจอดจักรยานไม่เป็นที่เป็นทาง หรือแม้กระทั่งโดดเรียน

ทั้งนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า กฎเกณฑ์ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ กับเหล่านักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังชั้นนำติดอันดับโลก ที่ต้องมารับบทลงโทษอะไรเช่นนี้

นอกจากนั้น แม้ว่าความผิดเหล่านี้จะถูกมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ซึ่งในหลายๆ ประเทศ หรือบางมหาวิทยาลัยอาจเลือกที่จะไม่ใส่ใจด้วยซ้ำ เนื่องจากมองว่าโตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว แต่สิ่งที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ทำขึ้นมา ก็คือการสะท้อนให้เห็นว่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้แหละ ที่จะต้องเข้มงวดและใส่ใจให้มากเป็นพิเศษ

สำหรับมาตรการลงโทษต่างๆ โดยเฉพาะการทำงานเพื่อสังคมที่มีขึ้นจะเป็นหน้าที่ของสำนักอธิการบดีเป็นผู้กำหนดขอบเขตและระยะเวลาขึ้นมาเองว่า ผู้กระทำผิดกฎควรจะได้รับโทษสถานใด

ถึงแม้ว่าโดยส่วนใหญ่ทางสำนักอธิการบดีจะเลือกลงโทษด้วยการเก็บค่าปรับ ซึ่งนับตั้งแต่เดือน ต.ค.ปีที่แล้วสามารถเก็บได้ถึง 3.82 หมื่นปอนด์ (ราว 1.87 ล้านบาท) คิดเป็น 1,232 ปอนด์ต่อหัว (ราว 6 หมื่นบาท)

แต่วิธีการให้ไปล้างห้องน้ำและไปขุดดินก็เป็นวิธีที่ดีและเหมาะสม จะมีไว้เพื่อสำหรับผู้ที่มีฐานะทางบ้านไม่ค่อยจะสู้ดีนัก และยังเป็นการลดค่าใช้จ่ายในการจ้างพนักงานทำความสะอาดของมหาวิทยาลัยอีกด้วย

ไม่เพียงเท่านั้น ค่าปรับส่วนใหญ่ที่เก็บมาได้ก็จะถูกนำไปจ่ายให้กับพนักงานของมหาวิทยาลัยที่มีฐานะไม่ค่อยดีนัก ซึ่งค่าปรับก็จะลดหลั่นไปตามความหนักเบาของความผิดที่ทำไป เช่น กรณีขาดเรียนโดยไม่บอกกล่าว หรือกล่าวง่ายๆ สั้นๆ ว่า โดด จะถูกปรับ 15 ปอนด์ (ราว 735 บาท ) ต่อ 1 คาบเรียน ที่จอดรถจักรยานในที่ห้ามจอด ก็จะถูกปรับที่ 50 ปอนด์ (ราว 2,450 บาท)

ส่วนโทษปรับสูงสุดที่เคยมีมา ก็คือการสูบกัญชาในห้องเรียนที่ 600 ปอนด์ (ราว 2.9 หมื่นบาท)

อย่างไรก็ตาม การลงโทษด้วยการจ่ายค่าปรับก็ถูกต่อต้านและคัดค้านจากนักศึกษาบางส่วน เพราะวิธีการดังกล่าวจะได้ผลดีหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับสถานะการเงินของแต่ละคน ซึ่งนำไปสู่ความไม่เท่าเทียมและความเสมอภาคระหว่างนักศึกษา

ไม่ว่าจะลงโทษด้วยวิธีการแบบไหน แต่สิ่งสำคัญของผู้ที่ต้องการจะลงโทษก็คือความอยากให้คนคนนั้นได้รับบทเรียน และปรับปรุงตัวให้เป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิมนั่นเอง

หรือหากยังไม่อาจทำตัวให้ดีขึ้น อย่างน้อยในระหว่างการปรับปรุงตัว ก็ได้เรียนรู้วิธีการทำประโยชน์เพื่อสังคมส่วนรวมก็ยังดี