จำเลยรัก (ฉบับเยาวชน)

โดย...วิชช์ญะ ยุติ

“กักขังฉันเถิดกักขังไป ขังตัวอย่าขังหัวใจดีกว่า อย่าขังหัวใจให้ทรมาน ให้ฉันเศร้าโศกา เหมือนว่าฉันเป็นเช่นดังจำเลย”

แฟนหนังแฟนละคร (ไทย) น่าจะคุ้นเคยเพลง “จำเลยรัก” กันดี แต่สำหรับเราหลังดูหนังออสเตรียเรื่องนี้จบ ก็รู้สึกอยู่ลึกๆ ว่ามันช่างเข้ากันดีแท้

จะต่างก็แต่ “จำเลยรัก” (ที่นำมาสร้างไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ) พูดถึงการล้างแค้น ชิงรักหักสวาท มารยาริษยาแบบเต็มขั้น แถมยังมี “พี่หฤษฏิ์” สุดหล่อขาโหด “น้องโศรยา” ผู้น่าสงสาร “ยัยศันสนีย์” นางร้ายน่าตบ ให้ตามลุ้นตามเชียร์

ขณะที่ Michael กลับมีเพียง 2 ตัวละครหลัก ชายวัยกลางคน “ไมเคิล” (พระเอกของเรื่อง) กับเด็กน้อยวัย 10 ขวบ “วูฟแกง” และสถานการณ์ที่เกิดขึ้นรายวันในบ้านหลังหนึ่งเท่านั้น

ผลงานกำกับเรื่องแรก โดยมือหนึ่งด้านแคสติง “มาร์คุซ สไลน์เซอร์” ผู้ทำหน้าที่ส่งนักแสดงเจ๋งๆ ไปแจ้งเกิดในหนังเหวอหลอนโหดของผู้กำกับคู่บุญ “ไมเคิล ฮานาเก” มาแล้วนับไม่ถ้วน

ในแวดวงผู้กำกับ มาร์คุซ อาจจะยังเป็นมือใหม่ แต่ค่าที่คลุกคลีและร่วมงานกับไมเคิลมานาน มาร์คุซ ก็ย่อมไม่ใช่คนทำหนังไก่กา (ซะทีเดียว) ยิ่งเฉพาะการหยิบประเด็นแรงๆ เข้มๆ มานำเสนอ ดูเหมือน มาร์คุซ จะได้อิทธิพลไมเคิลมาเต็มๆ

เพราะวัดจากประเด็นที่เขานำเสนอในหนัง ไม่เบาหวิว แล้วก็ไม่กลวงโบ๋ ตลอด 96 นาที มัน (โคตร) จะ “หนักแน่น” “ล่อแหลม” และ “หมิ่นเหม่” มากๆ

 

“การลักตัวเด็ก” “การกักขังหน่วงเหนี่ยว” “การล่วงละเมิดทางเพศ” นี่คือสิ่งที่อยู่ในหนังเรื่องนี้ ไม่พอ มาร์คุซ ยังต่อยอดหยอดสีสันให้มีกลิ่นอายความเป็นหนังเกย์ (เล็กๆ) อีกซะด้วย

และนั่นเป็นเหตุที่ทำให้เราเรียก Michael ว่าเป็น “จำเลยรัก (ฉบับเยาวชน)”

“เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันไย ฉันทำอะไรให้เธอเคืองขุ่น ปรักปรำฉันเป็นจำเลยของคุณ นี่หรือพ่อนักบุญ แท้จริงคุณคือคนป่า”

เรื่องเริ่มต้นขึ้นอย่างเรียบง่ายในบ้าน ไมเคิล เหมือนว่าไม่มีอะไร หรือเหตุร้ายให้ชวนสงสัย แต่ใครเล่าจะรู้ว่าในห้องใต้ดินยังมีสมาชิกอีกหนึ่ง วูฟแกง ที่ซ่อนตัวอยู่ ไม่ใช่สิ เด็กน้อยถูกขังไว้

หนังแทบไม่บอกต้นตอที่ไมเคิลจับตัววูฟแกงมาขังไว้ในห้องใต้ดิน เราก็ได้แต่เดา (สิครับ) ว่า 2 คนต้องมีพันธะกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เช่น เป็นพ่อลูก เป็นน้าหลาน หรือไม่ก็ครูสอนพิเศษเด็กติว

โอละเห่ ผ่านไปเกือบจะจบเรื่องแล้ว หนังก็ยังไม่บอกอะไรมากไปกว่าทำหน้าที่รายงานพฤติกรรมประจำวันของไมเคิลกับวูฟแกง ในทีท่าเรื่อยๆ เรียบๆ ไม่ได้เร่งเร้าหรือบีบคั้นหัวใจด้วยฉากทารุณเหมือนหนังลักตัวเด็กทั่วไป และก็ไม่ต้องไปพูดถึงหรอก ฉากหวือหวาตามธรรมเนียมหนังเกย์ ไม่มีเลย (อ่ะ)

นี่อาจเป็นข้อดีและจุดเด่นของหนัง ที่ไม่พยายามแสดงอาการเกรี้ยวกราดใส่คนดู หรือด่าทอไมเคิลว่ากำลังทำผิดอยู่ รวมทั้งหนังก็ไม่ฟูมฟายเกินไปต่อการถูกเป็นฝ่ายกระทำของวูฟแกง แต่หนังกลับขับเคลื่อนและลื่นไหลไปตามวาระอย่างที่ควรจะเป็น (โดยรวมไม่โหดร้ายเท่าหนังไมเคิลเท่าไหร่เลย)

คนดูอย่างเราจึงได้แต่เป็นผู้ทำหน้าที่สำรวจสิ่งที่แฝงเร้นในใจของไมเคิล ขณะเดียวกันก็ภาวนาให้วูฟแกงรอดพ้นจากการตกเป็นจำเลยรัก (ฉบับเยาวชน)

ทำไมคนร้าย (ไมเคิล) ยังลอยนวล ทำไมกฎหมายเอาผิดไม่ได้ ทำไมเหยื่อ (วูฟแกง) ยังถูกลักตัว เป็นคำถามที่หนังทิ้งท้ายไว้ พร้อมภาพปริศนาคลุมเครือมากมาย ที่คนดูต้องตามหาบทสรุปกันเอาเอง

Michael

ปี 2011

ประเภท ชีวิต/ตื่นเต้น

ประเทศ ออสเตรีย

ภาษา เยอรมัน

ความยาว 96 นาที

กำกับ มาร์คุซ สไลน์เซอร์

แสดงนำ ไมเคิล ฟรุธ/คริสติน เคน/เดวิด รัคเฮนเบอร์เกอร์/เออร์ซูลา สตาอุส