กรณีเทศกาลวันสารทเดือน ๑๐ ในวิถีพุทธ!! (๕)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

เพื่อส่งไปให้ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้ว ตามความเชื่อของศาสนาฮินดู (พราหมณ์) ซึ่งออกจะคล้ายกันกับวิถีความเชื่อแบบพุทธ แต่แตกต่างกันที่รูปแบบการปฏิบัติ ซึ่งของเรามุ่งเน้นประกอบการกุศลในเขตพระพุทธศาสนา ด้วยการถวายทานรูปสังฆทาน สมาทานศีล และฟังธรรมอบรมจิตตภาวนา เมื่อได้อานิสงส์กุศลผลบุญแล้ว ก็ให้อุทิศผลบุญกุศลดังกล่าวไปยังญาติมิตรผู้ล่วงลับไปแล้ว ดังที่ปรากฏหลักฐานการอุทิศบุญให้เปรตของพระเจ้าพิมพิสาร ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร โดยพระมหากรุณาของพระผู้มีพระภาคเจ้า ที่มีต่อสัตว์ทั้งหลายอันไม่มีประมาณ

ความเหมือนและความต่างจึงเกิดขึ้นในรูปแบบเดียวกันของการพลีบุญ ที่เรียกว่า “เปตพลี” บนบรรทัดฐานการเข้าใจเข้าถึงความจริงที่แตกต่างกัน โดยพระพุทธศาสนามุ่งตรงไปที่...สัจธรรม เพื่อโน้มนำกลับมาศึกษาธรรมในจิตของตนว่า สุดท้ายแล้วนั้น พระพุทธศาสนาสั่งสอนให้ตนแลเป็นที่พึ่งของตน และพึงดำเนินชีวิตอยู่ในความไม่ประมาท เมื่อมีชีวิตอยู่รีบขวนขวายประกอบกรรมดี สร้างบารมีธรรมให้ยิ่งขึ้น ให้มากขึ้น อย่ารอเรียกร้อง เรียกหาจากผู้อื่น แม้จะเป็นญาติพี่น้องลูกหลานบริวาร เพราะในที่สุด ไม่แน่ว่าจะได้รับบุญที่อุทิศมาหรือไม่ หากแต่ผู้กระทำย่อมได้รับผลจากการกระทำนั้นอย่างแน่นอน นี่คือความจริงที่เป็นสัจธรรมในพระพุทธศาสนา ที่แฝงอยู่ในศาสนกิจต่างๆ อันชาวพุทธควรศึกษาให้เข้าใจ เพื่อเข้าให้ถึงความจริงของแก่นธรรมดังกล่าว ที่จะนำไปสู่ประโยชน์และความสุขของผู้เข้าใจ เข้าถึง ด้วยการศึกษาปฏิบัติจริง... ถูกต้องตรงธรรม สมควรแก่ธรรม ดังตัวอย่างที่เกิดขึ้นของการพลีบุญในพระพุทธศาสนา ครั้งสมัยพุทธกาลก่อนเข้าสู่พรรษาที่ ๒... เมื่อพระพุทธองค์เสด็จเข้าไปรับมหาทานในพระราชนิเวศน์ หลังจากเสร็จภัตรกิจแล้ว พระเจ้าพิมพิสารได้น้อมถวายเวฬุวันอุทยานให้เป็นพระอาราม นับเป็นอารามแห่งแรกในพระพุทธศาสนา ในวันต่อมา พระเจ้าพิมพิสารเข้าไปเฝ้าพระพุทธองค์ ทูลเล่าเหตุการณ์ว่า “เมื่อคืนหม่อมฉันได้ยินเสียงประหลาดน่าสะพรึงกลัว ไม่ทราบว่าจะมีเหตุร้ายใดบังเกิดขึ้นแก่หม่อมฉัน...” พระศาสดาตรัสว่า “... อย่าทรงวิตกเลยมหาบพิตร นั่นคือเสียงญาติในอดีตของพระองค์ที่ไปบังเกิดเป็นเปรต ญาติเหล่านั้นหวังว่าจะพบเฉพาะพระองค์แต่ผู้เดียว รอคอยมาถึงพุทธันดรหนึ่งแล้ว ท่องเที่ยวไปด้วยหวังใจว่า เมื่อพระองค์ถวายทานแด่พระพุทธเจ้าแล้ว จักอุทิศให้แก่พวกเขาบ้าง เปรตเหล่านั้นพากันมาร้องขอส่วนบุญ เพราะเมื่อวานนี้พระองค์บริจาคทานแล้ว ไม่ได้อุทิศส่วนกุศลไปให้ จึงส่งเสียงร้องเห็นปานนั้น”

(อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้)