โบนัสใหญ่สีคล้ำ

ก่อนเดินทางไปทัวร์ดูเสือที่อุทยานฯ รันธัมบอร์ ผมส่งรายชื่อสัตว์ที่อยากเห็นไปให้ไกด์ทราบล่วงหน้า ตัวหนึ่งก็คือ นกเค้าใหญ่สีคล้ำ (Dusky EagleOwl)

ทางไกด์ตอบมาว่า ยาก แต่ถ้าเป็นนกทึดทือพันธุ์เหนือ (Brown FishOwl) ยังมีโอกาสเป็นไปได้

ที่ผมอยากเห็นนกเค้าใหญ่สีคล้ำ เพราะในบรรดา EagleOwl ที่มีอยู่ 3 ชนิดในบ้านเรา เจ้านี่ถือเป็นกระดูกขัดมันโหดหินที่สุดแล้ว ในหนังสือเบิร์ดไกด์ลงไว้แค่วงกลมสีฟ้า 2 วง พร้อมข้อความมึนๆ “สถานภาพไม่แน่ชัด”

ขณะที่อินเดียถือเป็นบ้านหลังใหญ่ของนกชนิดนี้ ในเว็บไซต์ฐานข้อมูลรูปถ่ายนกขององค์กร OBC มีรูปนกเค้าใหญ่สีคล้ำจากอินเดียชนิด “ท่วม”

 

แต่เมื่อไกด์ไม่ให้ความหวังใดๆ ก็ว่าตามนั้น ไม่จัดให้ก็ไม่เอา

เช้าวันหนึ่ง รถจี๊ปท่องป่าของเราเพิ่งแล่นผ่านประตูเส้นทางหมายเลข 2ไปได้นิดเดียว ก็มีเสียงนกก่อม็อบร้องกันเจี๊ยวจ๊าววุ่นวาย ไกด์มองตาเปล่าแล้วชี้เป้า บอกว่านกทึดทือพันธุ์เหนือเพิ่งบินมาเกาะ

ทันทีที่ผมส่องดูผ่านกล้องสองตา ได้เห็นโทนสีน้ำตาลอมเทาเรียบๆ ไม่ค่อยมีคอนทราสต์ เห็นรูปทรงขนหูหรือ “เขา” ตั้งเด่คล้ายหูมนุษย์ค้างคาว ผมก็ยื่นกล้องสองตาไปให้ไกด์ดูมั่ง (อ้อ ชื่อแกคือวีเจย์ ซิงห์ เหมือนชื่อนักกอล์ฟระดับโลกเปี๊ยบเลย)

“ไอคิดว่าเป็น Dusky EagleOwl ไม่ใช่ Brown FishOwl” ผมบอกวีเจย์ แล้วก็งัดกล้องถ่ายรูปขึ้นมา รัวฉับๆๆๆ มีเสียงตอบกลับมาจากวีเจย์ หลังจากส่องดูแล้ว “ยูถูกต้อง มันคือ Dusky จริงๆ”

ถ่ายอยู่ไม่ถึงนาที นกเค้าใหญ่สีคล้ำคงรำคาญม็อบนกที่รุมขับไล่มันเต็มแก่ เลยโผหายลับไป ทิ้งไว้แต่รูปถ่ายไกลๆ รกๆ ให้ดูต่างหน้า

แต่แค่นี้มันเกินคาดฝันแล้ว ผมดีใจจนเนื้อเต้น อย่างน้อยก็เป็นคนไทยคนแรกๆ ล่ะวะ ที่มีรูปถ่ายนกเทพราตรีตัวนี้ อิอิ

นักดูนกมาเลย์ถือว่าโชคดีกว่าเรา ประมาณ 10 ปีก่อนหน้านี้ พวกเขาได้เจอและถ่ายรูปนกเค้าใหญ่สีคล้ำในมาเลเซียกันแบบโป๊เปลือยล้นเฟรม ผมหวังว่าโชคแบบนั้นจะมาถึงวงการดูนกไทยวันใดวันหนึ่ง

ระหว่างนี้ก็พยายามครุ่นคิด ที่ไหนหนอที่อาจเจอได้ในบ้านเรา ตามสเปก “ป่าโปร่ง ชายป่า ใกล้น้ำ ใกล้ชุมชน” อืม ผมมีสถานที่ที่อยากไปงมเข็มในมหาสมุทรในใจแล้วล่ะ สักวันจะไปลอง

จากข้อมูลในหนังสือ Owls of the World ระบุถึงเหยื่อนกเค้าใหญ่สีคล้ำว่า เป็นนกสารพัดชนิด ไม่เว้นแม้แต่อีกาและอีแก

ที่น่าทึ่งก็คือมันกินเม่นด้วย ขนแหลมอันตรายทั้งหลายไม่ใช่ปัญหา!