โกหกสีขาว...โกงกินไม่น่ารังเกียจ ชาวพุทธควรพิจารณาอย่างไร!? (ตอน ๑๓)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

นอกจากอำนาจธรรมแห่งพระพุทธศาสนาเท่านั้น อันพระพุทธเจ้าได้แสดงให้ประจักษ์แจ้งแล้วว่า พระองค์เป็น อนันตชินะ ที่แท้จริง!! การแก้ไขปัญหาที่เกิดจากอคติ มีความเห็นที่ผิดไปจากธรรมนั้น จักต้องแก้ไขปัญหาด้วยอำนาจธรรมเท่านั้น ผู้จะใช้อำนาจธรรม ก็จะต้องมีธรรม เป็นผู้ประพฤติปฏิบัติสมควรแก่ธรรมเท่านั้น ดังนั้น สาธุชนทั้งหลายผู้เกรงกลัวบาป ผู้ปรารถนาความสิ้นทุกข์ จักต้องกลับมาพัฒนาตนเองให้เข้มแข็ง มั่นคง ตั้งมั่น ประพฤติตนตามวิถีธรรม มีพรหมวิหารธรรมบริหารจิต เพื่อลดละอคติและทิฏฐิที่ผิดๆ ทั้งปวงไปให้สิ้น ร่วมกัน ชักชวนกัน แนะนำกัน ประพฤติตนอยู่บนพื้นฐานแห่งความดีจริงอย่างมั่นคง ไม่หวาดหวั่นหวาดกลัวภัยอันตรายใดๆ มากกว่ากลัวสูญเสียความดีไปจากชีวิตของตน

ประการสำคัญ จะต้องรู้จักปรึกษาหารือกัน เพื่อทำความเห็นชอบให้เกิดขึ้นในหมู่ชน ดังที่ปรากฏใน อัคคัญญสูตร ที่ว่า

“...ครั้งนั้น เมื่อสัตว์ประสบความทุกข์ พวกสัตว์ผู้ใหญ่จึงประชุมกันว่า ท่านเอ๋ย ธรรมชั่วร้ายทั้งหลายปรากฏขึ้นในหมู่สัตว์ทั้งหลายเสียแล้วหนอ การลักทรัพย์ จึงมีปรากฏ การติเตียน–การพูดเท็จ ก็ปรากฏ การถือศาสตราอาวุธ–ไม้พลอง เพื่อการประหัตประหาร ก็มีปรากฏ

...อย่ากระนั้นเลย พวกเราจงเลือกผู้ใหญ่ขึ้นมาปกครองสังคม สามารถว่ากล่าวบุคคลที่ควรว่ากล่าวได้โดยชอบ ตำหนิบุคคลที่ควรตำหนิได้โดยชอบ ขับไล่บุคคลที่ควรขับไล่ได้โดยชอบ...”

จากพระสูตรดังกล่าว แสดงให้เห็นถึงการแก้ไขปัญหาของสังคมที่อลเวง วกวน แหวกว่ายอยู่ในสายธารแห่งความทุกข์ว่า ควรจะหาผู้นำที่ดี มีคุณภาพ สมมติตนขึ้นเป็นผู้นำสังคม เพื่อปกครองสังคมโดยธรรม ให้ความยุติธรรมต่อชนในสังคมได้ ทั้งนี้จะทำให้เกิดความสงบขึ้นในสังคม ที่สำคัญ ผู้นำสังคม...ผู้มีอำนาจบริหารปกครองในแผ่นดิน จะต้องรู้จักวิธีการสร้างกระจายรายได้ให้กับหมู่ชนในสังคมอย่างทั่วถึงกัน ต้องเป็นไปในรูปแบบรัฐสวัสดิการ เพื่อความเสมอภาคขั้นพื้นฐานของคนในสังคม จะได้ไม่เกิดเป็นปัญหาขึ้นในสังคมนั้นๆ ดังหลักธรรมที่ปรากฏในจักกวัตติสูตร เช่นว่า m

อ่านต่อฉบับวันจันทร์