ครอบครัวคือความอบอุ่นใจ

เรื่อง อนุสรา ทองอุไร / ภาพ สถาบันพยากรณ์ศาสตร์

เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ในครอบครัว นึกถึงพ่อแม่แต่ละคนก็มีมุมมองที่แตกต่างกันไป บางคนก็มีครอบครัวที่อบอุ่น บางคนก็ห่างเหิน บางคนกลัวพ่อแม่มากจนไม่กล้าแสดงความรักต่อกัน แต่สำหรับ ลักษณ์ เรขานิเทศ นั้น ความจนทำให้เขาต้องจากอกพ่อแม่เมื่อวัยเด็ก ไปอยู่กับปู่และย่า เพราะพ่อแม่ต้องมาทำงานที่กรุงเทพฯ ทำให้เขาและน้องชายต้องอยู่ที่ต่างจังหวัด

รักแต่ไม่แสดงออก

จนอายุได้เกือบ 10 ขวบ จึงได้เข้ากรุงเทพฯ มาอยู่กับพ่อแม่ แต่ด้วยความจนทำให้พ่อแม่ต้องทำงานหนัก ท่านต้องออกไปทำงานกันตั้งแต่ตี 5 กว่าจะกลับมาก็ดึก แต่ละวันแทบจะไม่เจอกัน เพราะพ่อแม่ออกทำงาน ตัวเขาก็ยังไม่ตื่น กว่าพ่อแม่จะกลับเขาก็หลับแล้ว

ตอนวัยรุ่นเราก็มีปัญหากับพ่อแม่ เพราะความเข้าใจผิด ไม่เข้าใจกันต่างมีทิฐิ จนวันที่บ้านไฟไหม้และเราไปบวชมา สึกเช้าวันที่บ้านไฟไหม้พอดีกลับมาเห็นบ้านเหลือแต่ตอ พ่อเอาอะไรออกมาไม่ได้เลย แต่ท่านเลือกที่จะหยิบเสื้อผ้าลูกมา 45 ชุด เพราะกลัวว่าลูกสึกมาแล้วจะไม่มีเสื้อผ้าใส่ แม้แต่เสื้อผ้าท่านเองก็หยิบมาไม่ทัน เพราะลูกอยู่ในใจท่านตลอดเวลาท่านนึกถึงเป็นสิ่งแรกวันนั้นรู้ซึ้งว่าพ่อแม่รักเรามาก แต่เราไปคิดว่าท่านไม่รัก ความจริงถ้ารักแล้วแสดงออกกันบ้างก็คงดี

ทุกปัญหาแก้ได้ด้วยความรัก

เขาบอกว่า จนเมื่อโตขึ้นจึงมองด้วยใจที่กว้างขึ้น มองพ่อแม่ด้วยความเข้าใจ จริงๆ แล้ว ตัวเราก็เป็นเลือดเนื้อและจิตวิญญาณของพ่อแม่ ถ้าเราดูแลตัวเองดีคิดดีทำดี ก็เหมือนดูแลพ่อแม่ดี ไม่ทำให้ท่านเดือดร้อนไม่สบายใจ ถ้าเราทำตัวไม่ดีก็ทำให้ท่านเสียใจอับอายทำร้ายจิตใจท่านทางอ้อมนั่นเอง เขาเชื่อว่าปัญหาทุกปัญหาแก้ได้ด้วยความรักความเข้าใจแล้วครอบครัวจะดีขึ้น แค่เรารู้ว่าเรามีพ่อแม่อยู่ก็อุ่นใจแล้ว

เปิดใจพูดคุย

พญ.อัมพร เบญจพลชัย ผู้อำนวยการสำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต กล่าวว่า ปัญหาในครอบครัวที่เกิดจากความไม่เข้าใจกันในบางครั้งของลูกวัยรุ่นกับคุณพ่อคุณแม่ มีให้เห็นในหลายครอบครัว ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา หากทั้งสองฝ่ายใจเย็นและยอมเปิดใจพูดคุยรับฟังกัน รวมทั้งมองในมุมของฝ่ายตรงข้ามดูบ้าง หรือที่เรียกอย่างไทยๆ ว่า เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ฝ่ายพ่อแม่ก็ลองมองย้อนว่าตอนที่เราเป็นวัยรุ่นเราก็คงทำเช่นนั้น เพราะประสบการณ์ในชีวิตของเด็กยังน้อย เขามองอะไรสั้นๆ ไม่ได้มองถึงอนาคต พ่อแม่ก็ต้องใจเย็น ค่อยๆ ประคับประคองให้ลูกผ่านจุดนั้นไปให้ได้ หากลูกเรียนไม่เก่งก็อย่าไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เพราะลูกอาจจะพยายามเต็มที่แล้ว แต่ไม่ถนัดจริงๆ เขาอาจจะถนัดเรื่องวาดรูปหรืองานช่างหรือด้านกีฬา ก็ส่งเสริมสิ่งที่ลูกชอบให้เขาทำได้ดีที่สุด

ขณะที่ลูกก็ต้องมองพ่อแม่ด้วยความเข้าใจว่าพ่อแม่อาจจะเครียดกังวลกับภาวะเศรษฐกิจ เรื่องงาน เรื่องการหารายได้ การพูดจาว่ากล่าวลูกอาจจะฟังดูไม่ถูกใจ แต่มองให้ลึกเข้าไปก็เพราะมีความรัก ความหวังดีเป็นพื้นฐานที่อยากให้ลูกได้ดี พ่อแม่แต่ละคนมีการแสดงออกเรื่องความรักไม่เหมือนกัน พูดไม่เพราะไม่ได้หมายความว่าไม่รักลูก แต่พ่อแม่ก็มีความเครียดในการหาเลี้ยงชีพและครอบครัวเหมือนกัน จงสัมผัสความรักของพ่อแม่ด้วยใจ แล้วหาโอกาสดีๆ ค่อยเปิดใจพูดคุยกัน เมื่อทุกอย่างอยู่บนพื้นฐานของความรักอะไรก็จะง่ายขึ้น