
ล่าเสือเบงกอล
เสือโคร่งตัวนั้นหมอบอยู่ใต้พุ่มไม้บางๆ แสงแดดจัดยาม 10 โมงสาดส่องลงมากระทบเป็นเงารำไร ผมแทบไม่อยากเชื่อสายตา สีสันและลวดลายมันช่างกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม จนมองผ่านๆ แทบไม่เห็นเสือตัวมหึมานั่นเลยทีเดียว
เสือโคร่งตัวนั้นหมอบอยู่ใต้พุ่มไม้บางๆ แสงแดดจัดยาม 10 โมงสาดส่องลงมากระทบเป็นเงารำไร ผมแทบไม่อยากเชื่อสายตา สีสันและลวดลายมันช่างกลมกลืนกับสิ่งแวดล้อม จนมองผ่านๆ แทบไม่เห็นเสือตัวมหึมานั่นเลยทีเดียว
แต่ผมจะงงนานก็ไม่ได้ ก้มหน้าก้มตารัวชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปเป็นพัลวัน จนครบทั้ง 2 กล้อง 2 เลนส์ที่เตรียมไป ก็ส่งสัญญาณให้รถจี๊ปถอยฉากจากเสือทันที
เพราะขณะนั้น รถจี๊ป รถบรรทุก นับสิบคัน บรรทุกนักท่องเที่ยวรวมแล้วเกือบร้อยคน กำลังอยู่ในสภาพการจราจรติดขัดกลางป่า เพราะบารมีของเจ้าเสือตัวนี้ตัวเดียว บรรดาไกด์ท้องถิ่นต้องพยายามจัดคิวขยับช่องที่ให้ลูกทัวร์ของตัวส่องทะลุร่มเงารำไรไปเห็นตัวเสือให้ได้
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นใน Tiger Trip ของผม ที่เดินทางไปยัง Ranthambhore National Park ประเทศอินเดีย ช่วงหน้าร้อนที่ผ่านมา (ดองไว้จนได้ที่แล้ว อิอิ)
อินเดียมีเสือโคร่งเป็นสัตว์ประจำชาติ เป็นสายพันธุ์ย่อยที่เรียกว่า เสือเบงกอลคนละตัวกับเสืออินโดจีนในป่าเมืองไทยซึ่งตัวจะเล็กกว่าเล็กน้อย
แม้หลายอุทยานที่นั่นจะพบเสือเบงกอลได้ แต่ป่าที่ต้องเรียกว่าเป็นเมืองหลวงของเสือเบงกอล ก็ต้องเป็นรันธัมบอร์ที่ผมดั้นด้นไปมาแล้วนี่แหละ
ตัวที่ถ่ายรูปมาฝากนี้เป็นเสือตัวเมียที่มีชื่อรหัสว่า T17 ชื่อเป็นทางการคือ Sundari คนแขกที่นั่นออกสำเนียงไทยชัดเป๊ะว่า “สุนทรี” (เอ หรือว่าเราออกสำเนียงแขกชัดมากกว่า 555)
อย่างไรก็ดี ชื่อเล่นที่ฮิตมากกว่าของ T17 คือ Satara หรือ “ศาสตรา” โดยเจ้าถิ่นอธิบายว่า หมายถึงเลข 17 ไม่ใช่อาวุธฟังแล้วก็งงๆ นิด
ปัจจุบันนี้ T17 ได้รับการยกย่องว่าเป็นเสือดาราทองหมายเลข 1 ของอุทยานฯรันธัมบอร์ เนื่องจากมันคุ้นกับคนมากกว่าเสือตัวอื่น ดูจากลีลาที่มันหมอบเฉยเป็นทองไม่รู้ร้อน ตอนโดนรถนักดูเสือล้อมหน้าล้อมหลังก็เห็นแล้วว่า T17 ไม่แคร์สื่อจริงๆ
มากกว่านิสัยกันเองแล้ว การปรากฏตัวที่ถี่กว่าใคร เป็นผลจากการตั้งอาณาเขตหากิน ที่เริ่มตั้งแต่แนวกำแพงชั้นในของอุทยานเลยทีเดียว แบบว่าทันทีที่รถล่วงผ่านประตูกำแพงอันจอแจเข้าไป T17 ก็พร้อมจะจ๊ะเอ๋กับคนได้ทุกเวลานาที
แม้ T17 จะฮอตสุดนาทีนี้ แต่เสือที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของรันธัมบอร์กลับเป็นT16 ผู้มีชื่อว่า Machali ซึ่งแปลว่า “ปลา” ในภาษาแขก (ชื่อมันน่าจะเป็นคำเดียวกับ “มัจฉา” นั่นแหละ) ไม่ใช่อื่นไกล แม่แท้ๆของ T17 นี่แหละ
ทุกวันนี้ มาชาลี T16 ก็ยังมีชีวิตอยู่แต่อาณาเขตเดิมของมันแถวหลังกำแพงถูกลูกสาวตัวแสบ T17 เข้ายึดครอง แล้วขับไล่ผู้เป็นแม่จนต้องถอยร่นไปอยู่พื้นที่ห่างไกล
องค์กรที่รับผิดชอบดูแลการท่องเที่ยวทัวร์เสืออินเดีย เคยประกาศมอบรางวัลเป็นเกียรติประวัติแก่ T16 ในฐานะเสือที่ทำเงินจากการท่องเที่ยวเข้าประเทศได้เป็นอันดับ 1
ไม่มากไม่มาย แค่ 10 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปี เป็นเวลาติดต่อกัน 10 ปี!







