รักไม่มีเงื่อนไขของโรบินฮู้ดไทย สากล อินแก้ว

โดย...ร็อกนีย์ 3229

สากล อินแก้ว เกิดเมื่อวันที่ 16 ธ.ค. 2519 ปัจจุบันอายุ 36 ปี บ้านเกิดอยู่ที่ จ.ตรัง เมื่อโตขึ้นย้ายภูมิลำเนาเข้ามาทำงานที่บางพูน จ.ปทุมธานี ชีวิตพบจุดพลิกผันเมื่อวันหนึ่งชายหนุ่มพบว่าต้องกลายเป็นคนพิการ กว่าจะทำใจได้ไม่ต่ำกว่า 2 ปี เขาบอกว่า พิการใหม่ๆ ไม่กล้าออกจากบ้าน หมายความว่า คนคนหนึ่งไม่ออกจากบ้านเลยเป็นเวลากว่า 2 ปี คนคนนี้ต่อมาลุกขึ้นสู้ ผลักดันตัวเองจนกลายเป็นนักกีฬายิงธนูพาราลิมปิกทีมชาติ ผู้ได้รับฉายาโรบินฮู้ดแห่งไทยแลนด์ มือวางอันดับ 10 ของโลก

“ผมเป็นช่างอิเล็กทรอนิกส์ที่ปทุมฯ ประสบอุบัติเหตุจากเครื่องจักรกลโรงงาน ต้องตัดขา 1 ข้าง ตอนนั้นอายุ 24 ปี ผมไม่ออกจากบ้านเลย 2 ปี เพราะทำใจไม่ได้” ชายหนุ่ม กล่าว

เวลาคือยา เขาคิดในใจว่า เราทิ้งโอกาส ทิ้งเวลาในชีวิตไป 2 ปีแล้วนะ ก็ค่อยๆ กลับมา ทำใจให้กล้า กล้าที่จะสู้กับชีวิต ชายหนุ่มผู้พิการขาตัดสินใจว่า แม้ขาจะขาดแต่ก็ต้องพึ่งตัวเองให้ได้ ต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง สากลไปที่ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพคนงาน จังหวัดปทุมธานี บทเรียนแรกคือการยอมรับตัวเองให้ได้เสียก่อน ซึ่งยากที่สุด

เขากลายเป็นคนเงียบขรึม ช่วงนั้นไม่พูดกับใครเลย ออกจากบ้านก็ยังไม่ค่อยพูดกับใคร เก็บเนื้อเก็บตัว เหมือนกลัวว่าถ้าพูดอะไรออกมาสักคำหนึ่ง ความจริงและความเจ็บช้ำจะกระโจนเข้าใส่ 2 ปีผ่านไป จนค่อยๆ ปรับตัวปรับใจได้แล้ว ก็เริ่มกลับมาเป็นสากลคนเก่าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

ในโลกคนพิการที่ศูนย์ฟื้นฟูฯ ที่นี่ช่วยเขาได้มาก อาจเป็นเพราะเมื่อแวดล้อมด้วยคนพิการด้วยกัน ก็เหมือนกับตัวเราไม่ได้แปลกปลอมหรือแตกต่าง เขาคิดว่าคนพิการอื่นๆ ก็มิใช่น้อย บางคนพิการมากกว่าเขาอีก แต่ช่วยเหลือตัวเองได้ เขาก็ต้องทำได้ บุคคลที่ช่วยให้สากลกลับมาเป็นผู้เป็นคนได้เร็วขึ้น คือภรรยา “เกสรา ขันนอก” ทั้งคู่พบกันที่ศูนย์ฟื้นฟูฯ

“ผมไปเจอเขา แล้วก็แอบมองเขาอยู่ ค่อยๆ มอง แล้วก็ค่อยๆ เห็น ทั้งที่เป็นผู้พิการแขนขาดทั้งสองข้าง แต่เขาเป็นครูสอนตัดเย็บ ฝึกอบรมผู้พิการที่สนใจตัดเย็บเสื้อผ้า ได้เห็นเขาเหมือนได้เห็นต้นแบบของการใช้ชีวิตที่เหลือ ผมมองเขาแล้วผมก็คิดในใจว่าเรารอดแล้ว”

เหมือนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่มีใจสู้ชีวิต ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ ต่อมาที่ศูนย์ฯ เขาได้ฝึกหัดกีฬายิงธนู ซึ่งทำให้หลายคนทึ่งกับพรสวรรค์ ภายในเวลาไม่นานก็ติดทีมชาติและแสดงฝีมือเป็นที่ประจักษ์ โดยล่าสุดคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันประเภทยืนยิง ยิงธนูคนพิการนานาชาติ ครั้งที่ 1 “เฟิร์สเอพีซี อาร์เชอรี่คัพ แชมเปี้ยนชิพส์ 2011” ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพฯ

เหรียญแห่งชัยชนะเหรียญนี้มีความหมาย เพราะได้โค่นเจ้าของเหรียญทองพาราลิมปิกเกมส์ 2008 “ดัมบาดอนด็อก บาอาทายาฟ” จากมองโกเลีย ซึ่งเป็นเจ้าแห่งนักยิงธนูระดับโลก เพราะฉะนั้น ในการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ 2012 ณ กรุงลอนดอนครั้งนี้ จึงเป็นนัดล้างตาของทั้งคู่ ซึ่งสากลก็บอกว่าจะทำหน้าที่เต็มความสามารถ

ทั้งที่เพิ่งติดทีมชาติในปี 2549 แต่เขาเป็นเจ้าของเหรียญทองและเหรียญเงินจากการแข่งขันระดับโลกมากมาย อย่างไรก็ตาม ความสุขที่แท้จริงไม่ใช่เหรียญรางวัล แต่คือความภูมิใจที่ได้ทำหน้าที่ครูสอนยิงธนูแก่เพื่อนคนพิการด้วยกัน

“ผมภูมิใจที่ได้เหรียญ แต่ที่ภูมิใจกว่านั้นคือการได้สอนคนพิการให้ยืนหยัดขึ้นมา ภูมิใจที่ทำให้เขาได้นั่งเครื่องบินไปแข่งขันรายการใหญ่ต่างประเทศ ภูมิใจที่ทำให้เขายิ้มได้ นี่คือความสุขและความภูมิใจที่สุดของผม”

ปัจจุบัน สากลแต่งงานกับภรรยามาได้หลายปี ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน ทิมพิกา หรือ “น้องพอใจ” ซึ่งเพิ่งครบ 1 ขวบ เมื่อวันที่ 21 ก.ค.ที่ผ่านมา สากล บอกว่า สำหรับคนพิการแล้ว ชีวิตเป็นเรื่องของกำลังใจล้วนๆ กำลังใจของเขามาจากคนรอบข้าง พ่อแม่ พี่น้อง และเพื่อนฝูง โดยเฉพาะภรรยาและน้องพอใจ ลูกสาวตัวน้อยที่กำลังน่ารัก