ชีวิตลำเค็ญของคนเบื้องหลัง

“เบื้องหน้า” ของ “ลอนดอน 2012” คือภาพสนามแข่งและหมู่บ้านนักกีฬาที่สวยงามทันสมัย แต่ใครจะไปคาดคิดว่า “เบื้องหลัง” จะเป็นเรื่องราวชีวิตรันทดของเหล่าคนงาน

พนักงานทำความสะอาดในโอลิมปิก ปาร์ก มีสภาพความเป็นอยู่ที่แทบไม่ต่างอะไรไปจากชุมชนแออัด เพราะห้องๆ หนึ่งต้องนอนรวมกันถึง 10 คน

ที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้นก็คือ สุขา 1 ห้องต้องรองรับคนถึง 25 คน ขณะที่ห้องอาบน้ำมีสัดส่วน 1 ห้องต่อ 75 คน ซึ่งตัวเลขดังกล่าวถือว่าเป็นเรื่องช็อกความรู้สึกของคนส่วนใหญ่ เพราะมันไม่น่าจะเกิดขึ้นในมหานครใหญ่อย่างกรุงลอนดอน

คนงานเหล่านี้ต้องอาศัยอยู่ในโมบายเคบินเล็กๆ ซึ่งสามารถย้ายไปมาได้ภายในบริเวณโอลิมปิก ปาร์ก แต่นอกจากมันจะคับแคบชนิดที่เรียกว่า “รังหนูยังอาย” แล้ว หลายเคบินก็ยังมีรูรั่วให้ต้องใช้ชีวิตลำบากมากขึ้นไปอีก

ฝ่ายจัดการแข่งขันโอลิมปิก ครั้งที่ 30 (โลคอก) เคยให้สัญญาไว้ว่าชาวเมืองลอนดอนจะมีงานทำมากขึ้น แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าแรงงานต่างชาติหลายร้อยชีวิตได้เข้ามาทำงานแทน

อย่างไรก็ตาม พวกคนงานจำนวนไม่น้อยก็ต้องเผชิญกับข่าวร้ายว่าพวกเขาจะไม่มีงานทำนานถึง 2 สัปดาห์ แต่ก็ยังต้องจ่ายค่าเช่า 18 ปอนด์ต่อวัน (ราว 900 บาท) หรือ 550 ปอนด์ต่อเดือน (2.75 หมื่นบาท) เพื่อแลกกับที่ซุกหัวนอนอันสุดแสนจะคับแคบ

คนงานต่างชาติหลายคนแทบจะไม่เชื่อสายตาเมื่อเห็นสภาพที่พักคนงาน เพราะมันย่ำแย่สุดจะทน โดยเฉพาะสุขาและห้องอาบน้ำที่มีคนต่อคิวใช้กันแทบไม่ว่างเว้น

อันเดรีย มูร์นอซ นักศึกษาวัย 21 ปี จากกรุงมาดริด, สเปน กล่าวว่า “ตอนแรกที่ฉันเห็นประตูเหล็กและตึกสูงอยู่ตรงกลาง มันทำให้ฉันนึกถึงคุกคุมขังนักโทษ มันดูเลวร้ายสุดๆ ตอนแรกฉันคิดว่าจะสมัครงานอยู่หรอก แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ เพื่อน 2 คนของฉันลงทะเบียนไปแล้ว แต่ฉันว่าทั้งคู่คงจะนึกเสียใจแน่ๆ”

พวกพนักงานทำความสะอาดต้องลงชื่อในข้อตกลงที่จะไม่ให้สัมภาษณ์ใดๆ กับผู้สื่อข่าวและยังถูกห้ามไม่ให้เพื่อนฝูงหรือญาติพี่น้องมาเยี่ยมที่ที่พักด้วย โดยเจ้าหน้าที่อ้างว่าเป็นเหตุผลในเรื่องของความปลอดภัย

ทว่าหนึ่งในคนงานจากฮังการีก็แอบเผยเรื่องราวกับสื่อจนได้ โดยเธอบอกว่าแคมป์คนงานเหมือนกับสลัมไม่มีผิด

“ห้องน้ำโสโครกมาก และพื้นที่ก็แคบสุดๆ ตอนแรกที่เราเห็นที่พัก เราต่างก็รู้สึกช็อก เพราะเราคิดว่าอังกฤษน่าจะดีกว่านี้เยอะ” คนงานสาววัย 24 ปี กล่าว

กว่าจะได้มาซึ่งความสวยงามอลังการของโอลิมปิก ปาร์ก มันก็ต้องแลกกับความลำบากของเหล่าคนงานพวกนี้ ซึ่งเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องก็น่าจะเข้ามาดูแลแก้ไขปัญหาเรื่องสภาพความเป็นอยู่ของ “คนเบื้องหลัง” ให้ดีไม่แพ้เบื้องหน้าด้วย