นายทหารรูปหล่อ

โดย...ปู โลกเบี้ยว

ของจริงของปลอมสมัยนี้มันช่างเหมือนกันจนแยกออกลำบากจริงๆ เลยนะ ไม่ว่าจะเป็นแบงก์ปลอม บัตรปลอม ทะเบียนปลอม คนปลอม ปืนปลอม พระปลอม ยิ่งสมัยนี้อะไรมันก็ง่ายไปหมด แค่เดินเข้าไปซื้อชุดนายตำรวจ ทหาร จีวรพระตามร้าน บวกกับบุคลิกที่ให้ด้วยแล้ว ช่างเหมือนจริงซะยิ่งกว่าในละครอีก ชาวบ้านตาดำๆ ไม่รู้ดูไม่ออกและด้วยความศรัทธาใสซื่อก็ตกเป็นเหยื่อไอ้พวกร้อยแปดมงกุฎเข้าให้ ใส่บาตรพระบางทียังขยาดเลย ไม่แน่ใจว่าพระจริงหรือพระเก๊ อย่างบางคราวเห็นพระเณรเดินสวนกันกับเราในตลาด ในห้างสรรพสินค้าอย่างนี้ ฟันเฟิร์มไว้ก่อนเลยว่า... ชัวร์ ไม่น่าจะใช่กิจของสงฆ์ จะยกมือไหว้ก็ยกไม่ค่อยขึ้น แล้วมันก็ไม่ใช่กิจอะไรของเราด้วยไง ยังมีพระสงฆ์เกจิอาจารย์ที่ดีมีศีลมีธรรมมีวิชาอีกเยอะที่ควรค่าแก่การศรัทธา

เรื่องทะเบียนปลอมอีกอย่างที่น่ากลัวมาก เพื่อนปูเคยเจอจดหมายเรียกปรับส่งมาที่บ้านพร้อมรูปถ่ายรถว่าไปทำผิดกฎจราจรมา ตกใจสิ เพราะก็ใช่ว่าจะขับรถถูกกฎตลอดเวซะที่ไหน บางทีก็ฝ่าไฟเหลืองบ้าง แดงบ้าง แต่เอ๊ะ...! ทะเบียนรถใช่ สีรถก็ใช่ แต่ยี่ห้อรถอะไรฟระ ไม่ใช่รถเรานี่หว่า เป็นเรื่องสิ ต้องวิ่งโร่ไปแจ้งความว่าไม่ใช่รถเรา ของใครปลอมกันแน่ แต่เพื่อนปูโชคดีที่ซื้อรถป้ายแดงมา แล้วดั้นด้นไปขอเลขทะเบียนด้วยตัวเองที่กรมขนส่งฯ เลยรอดตัวไปว่าของเราน่ะของจริงล้านเปอร์เซ็นต์ ทีนี่ก็เป็นเรื่องของคุณพี่ตำรวจแล้วสิที่ต้องไปไล่ล่าจับไอ้เจ้ารถสวมทะเบียนคันนั้น

ส่วนพวกพ่อแม่ที่อยากให้ลูกเข้ารับราชการทหารตำรวจยอมจ่ายเป็นแสน เพื่อแลกกับการโกง ใช้เส้นใช้สาย กรรมมั้ยล่ะ เจอพวกข้าราชการปลอมเก๊เข้าเส้นเลือด หลอกเชิดเงินไปซะเฉยๆ ไอ้พวกชั่วที่ชอบปลอมตัวเป็นคนในเครื่องแบบเนี้ย เพื่อนปูเคยเจอ ตอนน้ำท่วมเพื่อนปูก็ไปช่วยเป็นจิตอาสาอยู่ศูนย์แถวๆ หลักสี่ มีหน่วยราชการสารพัดหน่วยเข้ามาช่วยเหลือประชาชน โดยเฉพาะพวกทหารที่เป็นฮีโร่ในขณะนั้น ถ้ายังจำกันได้นะ ใครเป็นใครไม่รู้ แต่ถ้าเข้ามาช่วยเป็นจิตอาสาก็ถือว่าเป็นคนดีล่ะ ก็มีนายทหารคนหนึ่งหน้าตาดีใครๆ ก็เรียกเขาว่าผู้พันหนึ่งติดบัตรข้าราชการเป๊ะทุกอย่าง เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงคอยจัดการงานอย่างขยันขันแข็ง พูดจาดี สุภาพ ลักษณะก็น่าเกรงขาม ใครจะไปคิดว่าเป็นนายทหารเก๊ล่ะ เขาก็เข้ามาตีสนิทกับเพื่อนปูอยู่หลายวันเป็นอาทิตย์ๆ ถึงขนาดเพื่อนเคยไปส่งเขาที่หน้าปากซอยบ้านแถวๆ ลาดพร้าวมาแล้วนะ ก็ได้แต่เห็นหลังคาบ้านว่าใหญ่โตพอสมควรเลย แต่เขาไม่ได้ให้เข้าไปส่งถึงหน้าบ้านนะ บอกเกรงใจมันดึกแล้วส่งแค่ปากซอยก็พอ เดี๋ยวเขาจะเดินเข้าไปเอง อีกอย่างไม่อยากให้หมามันเห่า เดี๋ยวคุณยายที่แก่ชราจะตื่น นั่น... ดูมันอ้างสิ เพื่อนปูมันก็ไม่ได้สงสัยอะไรเล๊ย ประกอบกับเขาหน้าตาดีด้วย พูดอะไรก็เชื่อไปหมด

วันหนึ่งเจ้าผู้พันหนึ่งก็บอกว่า มีไอโฟนหลายเครื่องที่ทั้งตัวเค้าและเพื่อนๆ ได้มาจากการจับสลากรางวัล ไม่ได้ใช้ เพราะตัวเขาเองก็มีใช้อยู่แล้ว จะขายให้ถูกๆ เครื่องหนึ่งขอสักหมื่นบาทแล้วกัน เพื่อนปูก็หลงเชื่อ ก็เขาเป็นคนดีน่าเชื่อถือนี่ เลยไปรวบรวมเงินจากเพื่อนๆ ที่อยากมีไอโฟนแต่รายได้น้อย ก็หลายคนอยู่ แต่คนที่จ่ายมาก่อนมีแค่ 4 คน 4 หมื่นก็รีบโอนใหเจ้าผู้พันหนึ่งคนนั้นไปไม่ได้คิดอะไร มีแลกเบอร์โทร ชีล็อกบัตรราชการไว้เป็นหลักฐานด้วยนะ โอ้ย... ไว้ใจได้แน่

แต่จากวันนั้น น้ำท่วมจนน้ำแห้งจวบจนถึงวันที่ร้อนแล้ง ณ ตอนนี้ ก็ไม่ได้เจอกับผู้พันหนึ่งนั้นอีกเลย เขาก็มักน้อยนะแค่ 4 หมื่นดันเผ่นซะแล้ว ส่วนเพื่อนปูร้อนก้นไม่ติดพื้นสิ ไปแจ้งความและขอความช่วยเหลือไปยังนายทหารตัวจริง ช่วยตรวจดูบัตรข้าราชการของเจ้าผู้พันหนึ่งซิว่า เป็นใคร...? ปรากฏว่ามันคือคนที่ไม่มีตัวตนในโลกนี้ค่ะ

บัตรปลอม ตกลงเขาเป็นใครก็ไม่รู้ ตำรวจก็ตามจากบัญชีที่มันให้โอนไปเป็นของผู้หญิงคนหนึ่งทางภาคใต้ บัดนี้ก็ยังตามหาเจ้าของบัญชีไม่เจอเลย เงินก็ถูกถอนออกไปแล้ว ลอยนวลซิคะ แต่คุณพี่ตำรวจก็ขอหลักฐานทั้งหมดไว้สอบสวนนะ สั่งว่าอย่ากระโตกกระตากเดี๋ยวเสียแผน

ส่วนท่านนายทหารที่เพื่อนไปขอความช่วยเหลือ ก็บอกว่าไม่รู้จะช่วยยังไง จะลงโทษมันยังไงล่ะในเมื่อมันไม่ใช่ทหาร มันเป็นพลเรือนโจรง่ะ บัตรก็เป็นบัตรข้าราชการปลอมขึ้นมา อันนี้มันเป็นหน้าที่ของคุณตำรวจแล้วล่ะ เอาแล้วมั้ยล่ะ นี่แค่ 4 หมื่นนะ ถ้าเป็นแสนเป็นล้านล่ะจะทำยังไง ประสบการณ์และบทเรียนครั้งนี้ถูกไปมั้ย?

ถ้าไม่รู้จักระวังตัว ไม่โลภอยากได้ของ (ถูก) ของเขาอ่ะ...