ยินดีด้วย

โดย...จำลอง บุญสอง

ผมทำข่าวสงครามการต่อสู้กันเองของคนกัมพูชามาตั้งแต่เริ่มต้นสงครามยันจบสงคราม สภาพบ้านสภาพเมืองกัมพูชาหลังสงครามช่วงนั้นดูไม่ได้เลยครับ เพราะก่อนหน้านี้กัมพูชาล่มสลายจากการทำฉิบหายจากซ้ายไร้เดียงสาเขมรแดงที่พยายามสร้างสังคมอุดมคติแบบผิดๆ ด้วยการทำลายทุน สลายชนชั้นด้วยการต้อนคนไปทำไร่ทำนา จนมาถึงสงครามของเขมรสามฝ่ายให้มหาอำนาจจีน รัสเซียอเมริกาใช้ชีวิตคนกัมพูชาทดลองอาวุธ

ห่างเหินกัมพูชาไปนาน เพราะไปทำสารคดีท่องเที่ยวที่เน้นแต่เมืองไทย กลับมาอีกทีกัมพูชาพลิกจากหลังมือเป็นหน้ามือ คนทุกข์ยากในความทรงจำของผมช่วงสงครามและหลังสงครามหายไปจนเกือบจะสิ้น คนกัมพูชาเดี๋ยวนี้ส่วนใหญ่มีใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม สดใสกว่าคนไทยที่ตกอยู่ในกองอาชญากรรมที่เต็มบ้านเต็มเมือง เพราะช่องว่างระหว่างความรวยความจนห่างกันเหลือเกินจนความไม่เสมอภาคเป็นปฏิภาคตามช่องว่างไป

ในฐานะที่เห็นความทุกข์ของคนกัมพูชามาจนพวกเขามีความสุขก็ต้องยินดีกับความก้าวหน้าของประเทศนี้ ใครจะว่าฮุนเซนอย่างไร ผมก็อยากจะบอกว่า “การทำลายชาติบ้านเมือง” นั้น “ไม่ยาก” แต่การ “สร้างบ้าน สร้างเมือง” และการรักษาบ้านรักษาเมืองนั้นยากกว่า

ผมอยู่ในสงครามในภูมิภาคนี้มาก่อนไม่ว่าจะเป็นกัมพูชา พม่า ลาว มาเลเซีย เวียดนาม รวมทั้งสงครามคอมมิวนิสต์ไทยด้วย

วันนี้ทุกประเทศในภูมิภาคนี้กำลังเจริญขึ้น!