แก้ว & รูปี ‘เราสอง...หน้าง่วงเหมือนกัน’

โดย...จตุรภัทร หาญจริงอมลรดา เหรียญตระกูล / ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

เวลาที่ผมเห็นคนกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก มีอะไรบางอย่างคล้ายกัน (เช่น หน้าง่วงเหมือนกัน) พานให้นึกถึงคู่รักที่ชอบใส่เสื้อผ้าสีเดียวกัน หรือลวดลายเหมือนกัน จนความเหมือนทำให้เราอดที่จะชื่นชมแกมหมั่นไส้ไม่ได้ ยิ่งมาเห็น แก้วจริญญา ศิริมงคลสกุล (แก้ว เฟย์ฟางแก้ว) กับ รูปี สุนัขพันธุ์แจ็กรัสเซล เทอร์เรียตัวนี้ ยิ่งเอ็นดูแกมหมั่นไส้เข้าไปใหญ่ คนกับหมาอะไรก็ไม่รู้ ยิ่งดู ยิ่งเพลินตา ยิ่งน่ามองจนไม่อยากจะลุกหนีไปไหน

ด้วยความอยากรู้ว่าทำไมถึงตั้งชื่อว่า “รูปี” แก้วเล่าให้ผมฟังว่า ก่อนหน้านี้เลี้ยงหมาไว้ตัวหนึ่งชื่อ “ดอลลาร์” พอได้ตัวนี้มาก็เลยอยากตั้งชื่อให้เป็นค่าเงิน เลยเลือกค่าเงินของประเทศอินเดีย นี่จึงเป็นที่มาของชื่อของเจ้ารูปีนั่นเอง

“แก้วจะตั้งชื่อสุนัขที่บ้านเป็นค่าเงินหมดเลย อย่างตัวแรกชื่อดอลลาร์ ตัวนี้ชื่อรูปี เป็นค่าเงินอินเดีย ก็พยายามหาชื่อแปลกๆ มา น่าจะไม่เคยมีใครตั้ง”

รูปี เป็นสุนัขพันธุ์แจ็กรัสเซล เทอร์เรีย ที่ตื่นตัวตลอดเวลา แต่ก็เป็นสุนัขที่ต้องการการเอาใจใส่ดูแลและต้องการเวลาจากเจ้าของมาก เนื่องจากเป็นสุนัขที่ชอบเข้าสังคมและขี้เล่น ด้วยความตื่นตัวของสุนัขพันธุ์นี้ เจ้าของจึงควรจัดระบบการเลี้ยงให้ถูกต้อง เช่น ต้องมีรั้วรอบขอบชิด เพราะสามารถกระโดดได้สูงมาก รวมถึงปีนป่าย แม้กระทั่งขุดรูเพื่อหนีเที่ยว ถ้ามันรู้สึกเบื่อหรืออยากหาอะไรสนุกตื่นเต้นทำ เพื่อความปลอดภัย เจ้าของควรใช้สายจูงตลอดเวลาที่พาไปเดินเล่น เพราะมันเป็นสุนัขที่มีความรวดเร็วและคล่องตัวสูงมาก

“ตอนนี้รูปีอายุ 3 เดือน เป็นเพศผู้ เกิดวันที่ 14 ก.พ. พอดีเลย นิสัยของมันเลยค่อนข้างโรแมนติก (หัวเราะ) แต่มันก็มีลักษณะนิสัยซุกซนตามสไตล์พันธุ์ของมัน อย่างเมื่อกี้นั่งรถมา มันก็ตื่นเต้นใหญ่เลย วิ่งวุ่นไปทั่วรถ พอง่วงก็หลับ ก็ตลกดี”

“รูปีชอบกัดชอบแทะมาก บางทีก็ทำให้แก้วโมโหได้ง่าย เพราะเขาชอบมากัดที่ชาร์จแบตฯ ของเรา แต่ก็ดีค่ะ ไม่เคยเจออะไรแบบนี้ ที่ต้องมานั่งซื้อแบตฯ ก้อนใหม่อยู่ตลอดเวลา (หัวเราะ)”

ด้วยความอยากรู้ว่า แก้วชอบแต่งตัวให้รูปีเหมือนกับตัวเองหรือเปล่า แก้วหัวเราะก่อนตอบว่า “รูปีมีชุดของเขาเอง อย่างแก้วจัดชุดเพนกวินให้รูปีใส่ แต่จะให้เราไปใส่ชุดเพนกวินก็ดูแปลกๆ แต่ก็อาจจะมีสีที่ใส่เหมือนกันบ้าง แต่ที่เหมือนกันแน่ๆ คือหน้าง่วงเหมือนกันค่ะ (หัวเราะ)”

ข้อนี้ผมเห็นด้วย เพราะระหว่างสัมภาษณ์ หน้าของแก้วกับรูปีหน้าง่วงเหมือนกันเด๊ะ

“รูปีเป็นสุนัขที่ฝึกยากมาก เพราะมันซนมาก แก้วไม่ค่อยมีเวลาฝึก แต่จะมีคุณแม่แล้วก็พี่เอที่เป็นโปรดิวเซอร์ที่สนิทกัน ช่วยกันฝึกค่ะ เวลามันดื้อแก้วก็จะพูดเสียงดังๆ ว่า ‘หยุดเดี๋ยวนี้นะ’ (หัวเราะ) แต่รูปีก็มีมุมน่ารักน่าชังนะคะ มันเป็นสุนัขที่เข้ากับคนได้ง่าย อึด และอดทน”

ระหว่างที่เราสัมภาษณ์ เราเห็นแววตาแห่งความรักที่แก้วส่งผ่านไปยังรูปีอยู่เสมอ เลยอดที่จะถามแก้วไม่ได้ว่า แก้วรู้สึกอย่างไรบ้างเกี่ยวกับการที่คนเลี้ยงสุนัข เพราะแค่เห็นว่ามันน่ารักดี หรือเห่อเป็นพักๆ พอหายเห่อก็ทิ้งๆ ขว้างๆ อย่างไม่ไยดี

“บางคนซื้อมาเพราะเห็นคนอื่นมีก็อยากมีบ้าง แต่พอเบื่อก็ทิ้งๆ ขว้างๆ เห็นแล้วก็สงสาร อยากให้คิดว่าถ้าเราซื้อเขามาแล้วก็ต้องรับผิดชอบชีวิตเขา จะมาทิ้งขว้างไม่ได้ สัตว์ก็มีความรู้สึก มีจิตใจเหมือนกัน ที่สำคัญคือเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรานะ ไม่ใช่แค่สัตว์เลี้ยงธรรมดาทั่วไป”

คงเป็นเพราะแก้วเคยเป็นทูตสมาคมป้องกันการทารุณกรรมสัตว์แห่งประเทศไทย (TSPCA) ด้วยมั้ง เลยทำให้ผมคล้อยตามสิ่งที่แก้วพูดได้อย่างง่ายดาย ซึ่งมันเป็นคำพูดที่ออกมาจากใจ จากความรู้สึกข้างในจริงๆ

หากคุณเป็นคนหนึ่งที่รู้สึกอยากเลี้ยงสุนัข ลองถามใจตัวเองดูให้ดีว่าเลี้ยงเพราะเห็นคนอื่นเลี้ยงแล้วอยากเลี้ยง หรือเลี้ยงเพราะรักที่จะเลี้ยง อย่าลืมนะครับว่า “สัตว์ก็มีหัวใจไม่ต่างจากคน” และ “คนก็มีหัวใจไม่ต่างจากสัตว์เลี้ยง” คุณว่าจริงมั้ยครับ?