รักเขา + ให้ความสำคัญกับตัวเราเอง

โดย...จตุรภัทร หาญจริงอมลรดา เหรียญตระกูล

ไม่ว่าหนังสือเล่มหนึ่งจะขายดีติดระดับเบสต์เซลเลอร์มากแค่ไหน หรือคนเขียนจะเป็นคนดังในวงกว้างมากมายเพียงใด สิ่งที่ผมสนใจมากกว่านั้น คือ แก่นสารสาระสำคัญที่คนเขียนต้องการสื่อ มันสื่อถึงคนอ่านได้จริงหรือไม่ และคนอ่านอ่านแล้วได้ประโยชน์ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งหรือเปล่า

รักเราให้เท่าเขา เป็นหนังสือเล่มที่ตรงกับความสนใจของผม นั่นคือ มันเป็นหนังสือที่มีความน่าสนใจในแง่ที่คนอ่านอ่านแล้วได้ประโยชน์ ได้ข้อคิด ได้วิธีคิด ได้แรงบันดาลใจ และได้พลังเพื่อเอาไว้ใช้ต่อสู้กับโลกใบนี้ ซึ่งเป็นผลงานการเขียนของ ดีเจอ้อย-นภาพร ไตรวิทย์วารีกุล ดีเจคนเก่งจากคลื่นกรีนเวฟ 106.5

“ด้วยการจัดรายการวิทยุ ทำให้เราโชคดีที่ได้รับรู้เรื่องราวความรักจากใครหลายคน แต่มันจะน่าเสียดายมาก ถ้าเรื่องราวเหล่านั้นออนแอร์แล้วก็หายไป เพราะมีหลายๆ เรื่องราวที่รู้สึกว่าต้องเก็บบันทึกไว้ อย่างมีสายหนึ่งโทรศัพท์เข้ามาเเล้วเรารู้สึกว่าต้องบอกต่อ เราก็เลยเขียนเป็นหนังสือดีกว่า” ดีเจอ้อย เริ่มต้นบทสนทนาถึงที่มาของการเขียนหนังสือ

กับหนังสือเล่มนี้ ดีเจอ้อยได้เล่าให้ผมฟังถึงนิยามความหมายของคำว่า “รักตัวเอง” ในแบบฉบับของเธอ ว่ามันคือ “การรักเขา แต่ต้องให้ความสำคัญกับตัวเราเอง”

“บางคนทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้แฟน ตัวเองไม่ได้กินไม่เป็นไร แต่แฟนต้องได้กินสิ่งที่ดีที่สุด ตัวเองใส่เสื้อผ้ากะโหลกกะลาก็ได้ แต่แฟนต้องใส่เสื้อผ้าที่ดีที่สุด พอวันหนึ่งเขาไปมีคนอื่น ก็คร่ำครวญเสียใจว่า เราไม่ดีตรงไหน ทุ่มเทให้เขาแทบตาย แต่เขาก็ไปจากเราได้โดยไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรเลย เพราะฉะนั้นเมื่อเขาไปจากเราแล้ว เราต้องหันกลับมารักตัวเองให้ได้เท่าครึ่งหนึ่งที่รักเขา ไม่ใช่หันกลับมาแล้วพบเจอว่าตัวเองนั้นป้อแป้ โดยที่เขาเองก็ไม่อยู่ให้ความสำคัญกับเราแล้ว เพราะฉะนั้นคำว่ารักเรา ก็คือ ให้ความสำคัญกับตัวเราเองให้มากที่สุด ทั้งในขณะที่แฟนทิ้งเราไปแล้ว หรือในขณะที่เขายังคบกับเราอยู่”

เมื่อถามถึงกลุ่มผู้อ่าน ดีเจอ้อยยิ้ม ก่อนตอบว่า “เล่มนี้ตั้งใจเขียนให้น้องผู้หญิงได้อ่านโดยเฉพาะ เพราะทุกวันนี้น้องผู้หญิงรักตัวเองกันน้อยมาก ถ้ารักตัวเองให้ได้เท่าครึ่งหนึ่งที่รักเขา เราจะถูกทำร้ายน้อยลง เวลาจัดรายการวิทยุ มักจะพูดกับคนฟังอยู่เสมอว่า เวลาจะร้องไห้เสียใจให้ผู้ชายคนหนึ่ง ให้คิดถึงใจพ่อแม่ เพราะไม่มีพ่อแม่คนไหนเลี้ยงลูกให้ทุกข์เพราะผู้ชายไม่รัก”

“จริงๆ แล้วตัวเองก็ไม่มีลูกอะไรกับเขาหรอกนะ (หัวเราะ) แต่เรามีหลาน แล้วเราก็รักหลานมาก เพราะหลานเป็นผู้หญิง ตอนที่เราเลี้ยงเขาตอนเด็กๆ เขาร้องไห้เอ๊ะเดียว ทุกคนรุมเข้ามาปลอบ เรายังแอบคิดเลยว่า ถ้าเขาโตขึ้น เขาจะร้องไห้เพราะคนอื่นไม่รักเขามั้ย เขาจะดูแลตัวเองได้มั้ย เพราะถึงวันนั้นถ้าเขาไม่รักตัวเองหรือดูแลตัวเองไม่ได้ คนที่รักเขาจะเสียใจที่สุด”

สิ่งที่ดีเจอ้อยต้องการสื่อ มันสื่อไปถึงผู้อ่านได้ตามความตั้งใจไหม คำถามนี้ดีเจอ้อยมีคำตอบ “มีหลายคนบอกว่าหนังสือพี่ช่วยชีวิตหนูนะ ช่วยให้ผ่านช่วงชีวิตที่แย่ที่สุด หรือช่วงที่อกหักมาได้ เราว่าจริงๆ แล้วที่เขาผ่านช่วงเวลาแย่ๆ มาได้ มันอาจจะไม่ใช่มาจากหนังสือของเราทั้งหมด ถ้าจะขอบคุณ ต้องขอบคุณคนที่โทร.มาเล่าเรื่องให้เราฟังนั่นแหละ เราแค่เป็นคนส่งต่อ เราแค่เสียดายของ เราแค่เอาเขามาเป็นโจทย์ แล้วใส่สิ่งที่เราคิดลงไปด้วย ซึ่งมันเป็นส่วนผสมที่ไม่ได้มาจากเราคนเดียว”

ด้วยความตั้งใจจริง ดีเจอ้อยอยากให้หนังสือเป็นของขวัญและของฝาก อยากให้คนซื้อหนังสือให้กัน “จริงๆ จะซื้อตุ๊กตาให้กันก็ได้นะ แต่วันหนึ่งมันจะกลายเป็นที่เก็บฝุ่น แล้วตั้งวางอยู่เฉยๆ แต่ถ้าซื้อหนังสือให้กัน วันหนึ่งหนังสือเล่มนั้นๆ อาจจะช่วยชีวิตของคนคนหนึ่งในขณะที่หาทางออกไม่ได้ก็ได้”

“สิ่งที่ค้นพบ คือ คนเราไม่มีปัญหาไหนใหญ่ มีแต่ปัญหาใหม่ ปัญหาใหญ่จริงๆ เราแค่ช็อก วันหนึ่งมันก็จะกลายเป็นปัญหาเก่า เราก็จะรู้สึกว่าเรื่องนั้นไม่ได้ทำร้ายเราอีก บางทีเวลาเราเจอปัญหาแล้วเก็บตัวอยู่ในห้องแคบๆ ปัญหานั้นจะใหญ่เกินจริง กระทั่งทับเราจนหายใจไม่ออก แค่เดินออกจากห้องไปดูหนังฟังเพลง หรือไปทำอะไรก็ได้ที่ทำให้เราสบายใจ เราจะรู้เลยว่าปัญหายังไงมันก็คือปัญหา เป็นปัญหาที่ต้องแก้ให้ได้ หรือไม่ก็เป็นปัญหาที่ต้องยอมรับให้ได้ ปัญหาที่ต้องแก้ให้ได้ ยังไงเราก็ต้องคิดหาทางออกให้ได้ ลองคิดเยอะๆ แล้วเดี๋ยวเราก็จะเจอทางออก แต่ปัญหาที่ต้องยอมรับให้ได้ มันยากกว่า ซึ่งเวลาที่เราทุกข์ทรมานใจ ขอให้หลับตานอน เพื่อที่พอตื่นขึ้นมา เราจะรู้ว่าเวลาเปลี่ยน โลกไม่แตก ปัญหาอยู่เหมือนเดิม แต่เราจะทุกข์น้อยลง”

สำหรับผม ปัญหาที่ต้องยอมรับให้ได้ แม้ว่ามันจะยาก แต่ผมก็ต้องผ่านมันไปให้ได้แบบคนที่ทุกข์น้อยลง ส่วนคุณละครับ อยากเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่ทุกข์น้อยลงให้ได้ในทุกๆ วันหรือเปล่า ลองถาม แล้วตอบตัวเองดู!