ผู้ชายในดวงจันทร์ เรื่องเล่าชาวสีม่วง
“เกย์เป็นมนุษย์พันธุ์ใจอ่อน วูบไหว และมักสั่นคลอนอย่างรุนแรงกับเรื่องรักใคร่”
โดย...โจ เกียรติอาจิณ
“เกย์เป็นมนุษย์พันธุ์ใจอ่อน วูบไหว และมักสั่นคลอนอย่างรุนแรงกับเรื่องรักใคร่”
เราไม่ได้ถือวิสาสะพูดขึ้นเอง แต่เป็นความรู้สึกลึกๆ ของ “ใบไม้” ที่เผยไว้ในหนึ่งเรื่องสั้น
“ผู้ชายในดวงจันทร์” ประกอบด้วย 20 เรื่องสั้น ซึ่งโครงเรื่องนั้นมีเค้าความจริงเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ บางเรื่องเกิดกับตัวผู้เขียนเอง เป็นห้วงเวลาที่เขาพบเจอ ร้องไห้ เสียใจ สุขปรี่ เหงาเปลี่ยว ล้วนผ่านสายตาชายผู้นี้ คละปนกันไปกับบางส่วนที่ได้ยินได้ฟังจากมิตรสหายหรือคนรอบข้าง แล้วนำมาประติดประต่อจนกลายเป็นเรื่องสั้นจับจริตเกย์
“เป็นเรื่องจริงในแต่ละช่วงเวลาที่ชีวิตของผมไปเจอ อาจจะไม่ใช่ทั้งหมด อย่างละนิดละหน่อยที่หยิบมา ผสมกับเรื่องที่ได้ยินจากคนอื่นๆ แล้วก็เอาปรุงแต่งมันขึ้นด้วยกลวิธีการเขียน การเล่าเรื่อง บวกจินตนาการของผม”
ผู้เขียนบอกเล่าความรักความสัมพันธ์ฉันท์ชาวสีม่วงแบบถึงเนื้อถึงตัว แม้ไม่ได้หวือหวาสวิงสวาย หรือแซบเว่อร์เยี่ยงภาพอันฉูดฉาดของเกย์ส่วนใหญ่ที่เป็นกัน ทว่าภาษาที่เรียบง่ายก็กลับสร้างแรงกระเพื่อมในใจได้ไม่น้อย ไล่ตั้งแต่บรรยากาศหม่นเทา เรื่อยกระทั่งฉากและชีวิตตัวละคร ล้วนต่างซ่อนแง่มุมให้ชวนเศร้าช็อก!!!
ข้อดีอย่างหนึ่งของเรื่องสั้นชุดนี้ คือความกระชับฉับไวในการเล่าเรื่อง ไม่มัวเวิ่นเว้อให้เสียอารมณ์ ที่สำคัญผู้เขียนก็ไม่เลือกจบเรื่องแบบสรุปสถานการณ์ แต่ปล่อยให้เป็นหน้าที่คนอ่านว่าจะตีความต่อยังไง ท่ามกลางความคลุมเครือที่รอการคลี่คลาย คุณ หรือใคร ก็คงมีคำตอบที่ไม่ซ้ำกัน
“ถ้าเป็นคนอ่านที่เป็นผู้ชายแท้ๆ พี่ว่าเขาคงจะนึกภาพตามไม่ออก หรือเดาเรื่องไม่ได้หรอก นั่นเพราะว่าเขาอาจไม่เคยมีประสบการณ์ หรือแม้แต่ผู้หญิงก็ตาม ที่ไม่มีเพื่อนเกย์ คงจะเดายากอยู่เหมือนกัน ส่วนคนอ่านที่เป็นเกย์ ผมว่าถ้าเป็นเรื่องที่ตัวเองเจอมา หรือเคยรู้เคยฟังมา ก็จะต้องร้องอ๋อทันที แต่ที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีประสบการณ์ ผมก็อยากให้คนทุกเพศ เรียนรู้เรื่องราวชีวิตเกย์ไปด้วยกัน ไม่อะไรมาก แค่หยิบมันมาอ่านฐานะวรรณกรรมชิ้นหนึ่งที่มีความร่วมสมัยก็ได้”
สำหรับผู้เขียน “ใบไม้” (ชื่อจริง บุญโชค พานิชศิลป์) ก่อนหน้าเคยมีรวมเรื่องสั้นว่าด้วยเกย์เคล้าการเมือง “ไก่กา Paradise” แต่ถ้าย้อนไปไกลกว่านั้น เขาก็มีทั้งงานแปล “ร้อยรักริมฝั่งน้ำ” “คุณยายของมาสลีฟ” “คู่หูจอมซน” บทกวี “แสงเศร้ากับเงามืด” “กลับบ้าน” รวมเรื่องสั้น “บ้านสีขาวริมทะเล” “สามัคคีเพศ” (ใช้นามปากกาหลากหลายมากกกกก เช่น แววตา, อูน, บาร์บี้_2499) จนถึงรวมเรื่องสั้นล่าสุด “ผู้ชายในดวงจันทร์” (จัดพิมพ์โดยโพสต์บุ๊กส์) ซึ่งเป็นการนำเรื่องสั้นที่ครั้งหนึ่งเคยตีพิมพ์ต่อเนื่องในคอลัมน์ Third Choice นิตยสารอิมเมจ (ปี 2549-2554) มารวมไว้ให้แฟนๆ ได้อ่านกันอย่างจุใจ
“เขียนเรื่องเกย์ผมว่าสำคัญคืออย่าไปดูหมิ่นดูแคลนใคร ต้องระวังให้ดี เพราะบางทีข้อเขียนแนวนี้ก็อาจจะไปกระทบกับความรู้สึกใครได้ง่ายๆ”
“เกย์เป็นมนุษย์พันธุ์ใจอ่อน วูบไหว และมักสั่นคลอนอย่างรุนแรงกับเรื่องรักใคร่”
&<2288;


