The Dry Land

ปี 2010

ประเทศ สหรัฐอเมริกา

ภาษา อังกฤษ/สแปนิช

ประเภท ชีวิต

เรตติ้ง R

ความยาว 92 นาที

กำกับ ไรอัน เพียรส์ วิลเลียมส์

แสดงนำ ไรอัน โอ’แนน/อเมริกา เฟอร์เรรา/เจสัน ริตเทอร์/วิลเมอร์ วัลเดอร์รามา/เมริสสา เลโอ/ดิเอโก คลัตเทนฮอฟฟ์

บาดแผลแห่งสงครามทำให้อเมริกามาเล่าในหนังได้หลายยุคหลายสมัย ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 มาจนถึงสงครามเวียดนาม สงครามเกาหลี และช่วงเวลานี้คือนาทีที่จะเล่าเรื่องผลพวงของสงครามอิรัก

หนังชีวิตที่เป็นผลงานการเขียนบทและกำกับเรื่องแรกของ ไรอัน เพียรส์ วิลเลียมส์ พระเอกหนุ่มสุดหล่อสายหนังอินดี้ เล่าเรื่องของ เจมส์ (ไรอัน โอ’แนน) ทหารหนุ่มที่เพิ่งกลับมาจากสงครามอิรัก หลังจากอุบัติเหตุที่ทำให้เพื่อนทหารต้องกลายเป็นผู้พิการ

ณ เอล พาร์โซ เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งในรัฐเทกซัส คนในครอบครัว รวมทั้งเพื่อนฝูงต่างมาต้อนรับเขากลับบ้าน แต่เจมส์ก็ดูเหมือนมีความในใจมากมายที่มิอาจเปล่งออกจากปาก

ท่ามกลางคนที่รักและหวังดี ไม่ว่าจะเป็น ซาร่า ภรรยา (อเมริกา เฟอร์เรรา) หรือแม่ที่เจ็บออดๆ แอดๆ ของเขา (เมริสสา เลโอ) แต่เจมส์ก็ยังดูเหมือนอยู่ในโลกลำพังของตัวเอง โลกที่เต็มไปด้วยฝันร้ายจากสงครามที่เขาเพิ่งจะจากมา...

 

ซาร่าช่วยให้เขาได้ทำงานในโรงฆ่าวัวของบิดาเธอ ความโหดร้ายของการคร่าชีวิต ยิ่งตอกย้ำฝันร้ายไม่รู้จบ

ในจิตใต้สำนึก เขาเกือบจะรัดคอภรรยาตัวเองตายเพราะฝันร้ายบางอย่าง และเมื่อเขาปฏิเสธการที่จะพูดคุยเพื่อที่จะผ่านพ้นจุดย่ำแย่ของชีวิตไปให้ได้ ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะยิ่งขมวดเป็นปมใหญ่โตยิ่งขึ้นๆ หลังการทะเลาะเบาะแว้งกับเพื่อนร่วมงาน สิ่งที่อยู่ในใจของเจมส์ก็ดูเหมือนจะปะทุออกมา อาการทางจิตของเขาดูเกินกว่าจะแก้ไข ยิ่งเห็น ไมเคิล (เจสัน ริตเทอร์) เพื่อนสนิทของเขาใกล้ชิดกับภรรยา ทุกอย่างเริ่มผสมปนเป

ซาร่าเริ่มรับไม่ได้และย้ายออกไปอยู่บ้านพ่อ ส่วนเจมส์ ตัดสินใจออกเดินทางไปคลายปมในใจจากสงครามด้วยตัวเอง

เขาแวะไปหา เรย์มอนด์ (วิลเมอร์ วัลเดอร์รามา) คู่หูของเขาในอิรัก เพื่อชวนไปเยี่ยม เฮนรี (ดิเอโก คลัตเทนฮอฟฟ์) เพื่อนทหารที่ต้องพิการจากอุบัติเหตุที่ส่งพวกเขาทั้งสามคนกลับบ้าน ทั้งเป็นปมในใจที่ทำให้เขาไม่อาจก้าวข้ามความย่ำแย่ทางความรู้สึกไปได้พ้น

ทว่า... การตัดสินใจของเขาจะทำให้เรื่องราวดีขึ้นหรือเลวลง?

ไรอัน เพียรส์ วิลเลียมส์ ทำหนังเรื่องแรกออกมาได้ “อินดี้” ในสไตล์ของเขา ดาราดังคนเดียวในเรื่องนี้คือ อเมริกา เฟอร์เรรา ซึ่งเป็นแฟนสาวของเขาเอง แต่ดูเหมือนเขาจะใช้งานเธอน้อยกว่าความสามารถไปสักหน่อย

ขณะที่ที่เดินหล่อไปหล่อมาตลอดทั้งเรื่องคือ ตัวเอก อย่าง ไรอัน โอ’แนน ที่เพิ่งกระโดดจากการแสดงบทบาทในซีรีส์ทางโทรทัศน์ มารับบทในหนังยาวเป็นเรื่องที่ 2 (หลังจาก Eat, Pray, Love) แต่ก็เล่นเป็นตัวเอกครั้งแรก

หนังเล่าเรื่องแบบเรื่อยๆ เอื่อยๆ แม้ว่าเป็นเรื่องราวทางจิตแบบหนักๆ เครียดๆ กดดันๆ แต่ผู้กำกับกลับไม่นำความกดดันมาโยนใส่คนดูมากมายนัก แค่จัดเบาๆ เป็นช่วงๆ แต่เนื้อหาหลักๆ ก็ยังคงเป็นการด่าทอความโหดร้ายของสงคราม

สภาพจิตของเจมส์ที่บานปลายหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนจะส่งให้จินตนาการของผู้ชมพากันสรุปว่า ชีวิตนี้ช่างแสนสิ้นหวังเต็มที

หากทว่า ประโยคของแม่ที่พูดกับเขา “พ่อของลูกก็สติแตกไปเหมือนกันหลังกลับจากเวียดนาม” น่าจะทำให้พอเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์อยู่บ้าง