บุ้ง สื่อสัมพันธ์อันดี แอน-ภูริ

โดย...สาโรจน์ / ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

เห็นจะไม่ใช่เรื่องเกินจริงเสียแล้วที่ว่าสัตว์เลี้ยงนั้นมักเป็นสื่อสัมพันธ์แสนดีที่ทำให้คนรักกันและใกล้ชิดกันมากขึ้น เฉกเช่น บุ้ง ปอมน้อย ที่ทำให้ แอนอลิชา ไล่สัตรูไกล กับ ภูริ หิรัญพฤกษ์ หวานชื่น และใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น

“ชื่อบุ้งค่ะ ซื้อมา 3 ปีที่แล้ว ภูริเขาไปเจอมา คุณแอนมาดูดิ ไอ้ตัวนี้มันน่ารักดีนะ เราก็ไม่เอานะเพราะที่บ้านมี 2 ตัวแล้ว แต่ด้วยสายตาเขาเว้าวอนและน่ารักมากเราก็เลยใจอ่อน แต่ด้วยความที่ตัวเขาเล็กมากเราก็เลยฝากเขาเลี้ยงไว้ 3 เดือน ก็มารับเขากลับบ้าน เป็นหมาที่เราเลี้ยงด้วยกัน” (แอบสบตากัน อิอิ) แอนเริ่มต้นบอกเล่าถึงบุ้ง สุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนียนวัย 3 ขวบที่กำลังน่ารักน่าอ็นดูทีเดียว

“ส่วนชื่อบุ้ง มาจากขนเขา ขนมันฟูมาก แล้วก็หร็อมแหร็มๆ เหมือนกับตัวบุ้ง” ภูริ ช่วยเสริม “ที่บ้านมียอร์กเชียร์เทอเรียร์แก่แล้ว อายุ 8 ขวบแล้ว เขาก็เข้ากันได้ดีนะคะ เหมือนบุ้งเป็นน้องเล็ก” แอน เล่าเสริมอีกแรง

ส่วนวีรกรรมประจำตัวบุ้ง “ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นหมาหรือเป็นม้ากันแน่ เพราะชอบควบ และก็จะวิ่งๆๆๆๆๆ ไปรอบบ้าน คึกมาก (หัวเราะ)”

“เขาเป็นหมาไม่ค่อยดื้อ ไม่ค่อยมีวีรกรรมอะไรแสบๆ เท่าไหร่ สร้างความเพลิดเพลินมากกว่า ที่บ้านจะหลงรักเขาทุกคนทั้งคุณพ่อคุณแม่ ก็จะหลงเขา เขาจะมีวิธีอ้อนที่ต่างกัน มีพยาบาลคนนึงที่ดูแลพ่อภูริเขาจะเข้าใจบุ้งดี อย่างเห่าทางซ้ายแปลว่าจะออกไปข้างนอก เห่าทางขวาแปลว่าอยากกินขนม และทุกๆ 5 โมงเย็นเขาจะไปเห่าที่สายจูง แปลว่าได้เวลาเดินเล่นของผมแล้วนะคร้าบ

 

อีกอย่างบุ้งเขาจะรังเกียจอึของเขามาก วันไหนที่เราไม่เก็บ เขาจะวิ่งมาเห่าใส่เราแล้วก็วิ่งไปที่อึ ตอนแรกเราก็งงๆ ว่าเห่าทำไม แต่พอเราเก็บเขาก็จะเลิกเห่า เหมือนมาบอกเราช่วยเก็บอึฉันหน่อยนะ” (หัวเราะ) แอนย้ำความแสนรู้ และมุมที่น่ารักของบุ้ง

“ผมว่าเขาดูเป็นหมาเอ๋อๆ นิดนึงนะ (555) ตัวเขาจะเล็กๆ เปิ่นๆ เอ๋อๆ ขำๆ เหมือนหมาออทิสติก” อีกมุมของบุ้งจากเจ้านายฝ่ายชาย ก่อนหันไปเอามือยีหัวบุ้งอย่างเอ็นดู

“แต่เห็นเขาเป็นอย่างนี้ก็เล่นละครประกบแอนมาแล้วนะคะ (หันไปหอมบุ้งฟอดใหญ่) เรื่องดอกรักริมทาง ของค่ายเอ็กแซ็กท์ แต่เล่นเป็นผู้หญิงได้เนียนมาก 555 ชื่อบุ้งกี๋ เป็นแฟนกับหมาของพระเอก

เขาจะฮอตมากเลยนะช่วงนั้น ใครเห็นก็จะขอถ่ายรูปด้วย ไม่ได้ถ่ายกับแอนนะแต่จะถ่ายกับบุ้งกี๋” (หัวเราะ) แบบนี้สิถึงจะเรียกว่าลูกไม้หล่นใต้ต้น อิอิ

เวลาแสดงความรักของบุ้ง “เขาชอบเลียหู ชอบจุ๊บ เวลานอนก็จะชอบเอาก้นมาชน ต้องแนบชิดกันนิด อย่างวันไหนที่เราเหนื่อยยังไม่ตื่นพาเขาไปฉี่สักที เขาก็จะมีจังหวะของเขา ถ้าเขามองมาแล้วเรายังไม่ตื่นเขาก็จะถอนหายใจ ชิดส์ เราก็แอบดูว่าจะทำไรต่อ มันก็จะเดินเข้ามานั่งข้างๆ แล้วก็เริ่มทำท่าขุดๆๆๆๆๆ ถ้าไม่สนใจอีกมันก็จะจามใส่หูถี่ๆๆๆๆ และถ้ายังไม่ตื่นอีกเขาก็จะมาเลียหูและก็นั่งบนหน้าเลย” (5555) แอนแอบเมาท์ถึงวีรกรรมบัดดี้น้อยอย่างอารมณ์ดี

“เขาจะติดคุณแอนมากกว่าผม จะเดินตามตลอด จะเข้าห้องน้ำก็จะมองๆ เขาจะมอบความรักให้กับคุณแอนอย่างหมดใจ กับผมก็จะไม่ค่อยตามเท่าไหร่” เอ๊ะ...หวงหรือน้อยใจนะภูริ อ๊ะ...ล้อเล่น

นอกจากจะช่วยสร้างสีสันที่ไม่ซ้ำแบบกันในแต่ละวันแล้ว บุ้งยังนำมาซึ่งความสัมพันธ์อันน่าประทับใจอีกด้วยนะครับ

“ที่บ้านแอนคุณพ่อคุณแม่เขาจะปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กๆ ว่าถ้าเราคิดจะเลี้ยงสัตว์ต้องแลกมาด้วยความรับผิดชอบนะ เหมือนเอาชีวิตหนึ่งมาดู เราก็ต้องดูแลใส่ใจเขาให้เต็มที่ มันทำให้เรามีความรับผิดชอบ มีระเบียบวินัย และเขาก็เป็นตัวสานสัมพันธ์อันดี อย่างคุณพ่อภูริเขาจะรักบุ้งมาก เขาก็จะมีเรื่องเล่าให้แอนฟังตลอด มันทำให้คนในครอบครัวได้ใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น” แอนย้ำถึงคุณค่าที่บุ้งมีให้

“ตอนเด็กๆ ผมไม่ค่อยเลี้ยงหมา แต่พอเจอคุณแอนก็เริ่มเลี้ยง ก่อนหน้านี้คุณแม่ก็จะจู้จี้ ขี้บ่น เข้าวัยทองครับ (หัวเราะ) ผมก็เลยเอาหมามาให้เลี้ยง คุณแม่ก็อารมณ์ดีขึ้น รักหมามาก ผมสังเกตเห็นแม่มีความสุขมากขึ้น คุณพ่อผมก็เหมือนกันไม่เคยเลี้ยงสัตว์มาก่อน พอตอนนี้ก็เรียกหาแต่บุ้ง

สมัยก่อนนี้คือตั้งแต่เด็กแล้วบ้านเราก็ไม่ได้มานั่งพูดคุยกัน แต่พอมีสุนัขนี่แหละทำให้เราพูดกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น อีกอย่างเหมือนเขาเป็นสื่อสัมพันธ์อันดีให้เราทั้งสองบ้านด้วยครับ”

และอีกประการคิดว่าบุ้งน้อยนี่แหละที่มีส่วนทำให้เจ้านายทั้งสองได้ฤกษ์ลั่นระฆังวิวาห์กันสักที อิอิ